FAQ

Βρίσκομαι σε αδιέξοδο

Β.Α., 43 ετών: Γεια σας κ. Πετρακη και ευχαριστω για το χρονος σας. Ειμαι στο εξωτερικο και εμεινα ανεργος. Εχει συμβει το ιδιο πραγμα αλλες 4 φορες. Δεν ηταν ολες απο δικη μου υπαιτιοτητα. Εχω κοθραστει να αλλαζω δουλεες και διευθυνσεις κατοικιας και χωρες κατοικιας. Τα τελευταια περιπου 2 χρονια ειχα βρει μια συμπαθιτικη δουλεια και εκανα μια σχεση με μια κοπελα μετα απο πολλα χρονια. Τωρα ξανα επαγγελματικα παλι στο μηδεν. Απο οικονομικης αποψεως δεν εχω οικονομιες και συντομα δεν θα μπορω να πληρωσω ουτε το ενοικιο μου. Εχω κουραστει να χαχνω για δουλεια, να με απποριπτουνε , να νιωθω αχρηστος και ηλιθιος και τελικα οσες φορες στο παρελθον βρηκα κατι να μην ειναι στην ουσια καλο γιατι ειμαι και γω μετριος σε αυτο που κανω... Ειμαι 43 και νιωθω οτι αρχιζω και γερναω και δεν εχω κανει τιποτα ουσιαστικο στην ζωη μου και συντομα ισως με παρατησει και η κοπελα μου , απο την οποια δεν εχω παραπονο με στηριζει με το τροπο της αλλα νιωθω αχρηστος να της δεσμευσω την ζωη γιατι ειμαι ανικανος να κανω μια οικογενεια λογο της επαγγελματικης μου ανεπαρκειας(εννοντας καμια καλη εταιρεια δεν προκειται να με προσλαβει) καμια μετρια εταιρια που ισως κλεισει οπως η τελευταια που εργαζομουν. Δουλεια μετα απο 4 μηνες και πανω απο 8 αποριψεις δεν εχω βρει. Τα λεφτα μου τελιωνουν. Ασφαλεια δεν μπορω να προσφερω στο ταιρι μου. Νιωθω κουρασμενος, απογοητευμενος και αχρηστος. Σκεφτομαι να χωρισω με την κοπελα ου γιατι πιστευω αξιζει πολλα και δεν ειμαι ανταξιος της. Την εχω απατησει κιολας χωρις να το γνωριζει. Σε λιγο δεν θα μπορω να ταισω υποστηριξω ουτε τις βασικες μου αναγκες... Εχω βαρεθει να παλευω για την μετριοτητα στην ζωη μου γιατι δεν μπορω να κανω το κατι παραπανω... Δεν ειμαι εξυπνος και ειμαι και τεμπελακος... Μου δωθηκαν καποιες δευτερες ευκαιριες στην ζωη μου αλλα δεν τις εκμεταλευτηκα οπως θα επρεπε ισως... Εχω κουραστει...

Α.Π.: Καλο θα ηταν να αναρωτηθείτε αν αυτες οι συνθήκες εργασίας που περιγράφετε ταιριαζαν με τις ανάγκες σας, τα όνειρα σας και τις αξίες σας και τι σας κάνει να λοξοδρομείτε από αυτό που θέλετε πραγματικά επαγγελματικά και προσωπικά. Μήπως η κούραση συνδέεται με την απόσταση που παίρνετε από τον πραγματικό σας δρόμο; Ποιο περιβάλλον εργασίας θα ταίριαζε πιο πολύ με αυτα που ψάχνετε και με τα όραματα σας για την ζωή; Ποιο εργασιακο περιβάλλον θα εγκόλπωνε τις ικανοτητες σας, τις δεξιοτητες, τις αξίες σας και το δυναμικό σας; Αναρωτηθείτε όλα αυτά, καταγραψτε τα αν είναι δυνατόν και χρησιμοποιήστε τα σαν μπούσουλα για την επόμενη σας επαγγελματική επιλογή. Προς το παρόν καλο θα ήταν να αφήσετε χωρο στα αγαπημένα σας πρόσωπα να σας στηρίξουν και να αποφυγετε βεβιασμένες κινήσεις.

Αναζητείστε αν υπάρχουν και κοινωνικές υπηρεσίες εκει που διαμένετε, που θα μπορούσαν να σας προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη για τη δυσκολη φάση που περνάτε.

Μπορώ να την ξανακερδίσω;

Φ.Κ., 50 ετών: ΕΧΩ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ 32 ΕΤΩΝ .ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ. ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΑΜΕ ΤΗ ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕ , ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ. ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 2 ΜΗΝΩΝ ΜΕ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΝΑΙ ΟΤΙ ΝΟΙΩΘΕΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ , ΟΤΙ ΠΑΙΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΓΕΝΙΚΑ, ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ, ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ. ΕΓΩ ΤΗΝ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ , ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΘΕΛΗ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ.

Α.Π.: Η εμπειρία σας τι λεει για παρόμοιες καταστασεις που εχετε ζήσει; Η κοπέλα είναι ξεκάθαρη στο οτι δε σας βλέπει ερωτικά πλέον αλλα παρολα αυτα τρεφει συναισθήματα αγάπης για εσας. Αναρωτηθείτε αν εσεις είστε σύμφωνος με μια τέτοια συνθήκη, αν σας ταιριάζει με τις προθέσεις που έχετε για τη Συντροφικότητα και δράστε αναλόγως.

 

Τον θέλω πίσω...

Μ.Τ., 21 ετών: Καλησπερα, είχα μια σχέση 9 μήνες αυτος 20 και εγω 21 μέναμε 5 φορές την εβδομάδα μαζί γιατι αυτός σπούδαζε σε άλλη πόλη. Εδώ και δύο μήνες τσακωνόμασταν συνέχεια τον είχα χωρίσει εγώ μέσω μηνυμάτων και τα ξανα βρήκαμε επειδή εγώ το επιδίωξα θεωρούσε ότι έχει το περισσότερο δίκιο στους καβγάδες μας ενώ εγω θεωρω οτι φταίγαμε και οι δύο. Μου έλεγε οτι ήμουν η πρώτη που αγάπησε ότι δεν έχει ξανα αισθανθεί έτσι και μου το έλεγαν και οι φίλοι του οτι πρώτη φορά τον βλέπουν έτσι με κοπέλα. Πριν 11 μερες που χωρίσαμε και όλας μου είχε κανει σκηνή επειδή άργησα να τον πάρω τηλέφωνο 10 λεπτά και όταν του ειπα οτι δεν είμαι καλα ψυχολογικά επειδη είχα τσακωθεί με την μητέρα μου μου είπε οτι του χαλάω την διάθεση οτι αυτός με πήρε μες στην χαρά να δει τι κάνει και εγώ δεν ημουν καλά, του είπα τότε ότι θέλω να με στηρίζει και μου λέει οτι με έχει στηρίξει ενα σωρό φορές και πόσες ακόμα να το κάνει εκεί αρχίσαμε παλι να τσακωνόμαστε στο ενδιάμεσο τα βρήκαμε και μετά παλι τσακωθήκαμε μέσω τηλεφώνου. Μετά απο λίγη ωρα τον πήρα τηλέφωνο να δω τι κάνει και είχε πολλά νευρα ήταν σπιτι φιλου του και του είπα αν μπορει να βγει εξω να μιλησουμε μου απαντησε οχι, στην συνεχεια του ειπα να μου στειλει μηνυμα και μου ειπε οχι και του λεω τι επαθες και μου απανταει οτι κουραστηκε και βαρεθηκε και του λεω εγω θες να χωρισουμε? και μου απανταει ναι εγω τοτε αρχιζα να του λεω να μου πει τον λογο και μου ειπε οτι εκανε υπομονη απο το πασχα και δεν αντεχει αλλο τον ρωτησα αν μπορει να ζησει χωρις την αγκαλια μου και μου ειπε ναι καθως μου ειπε να μην του ξανα μιλησω και να μην τον ξανα ενοχλησω ποτε και ότι θελει να περάσει κάποια στιγμή να πάρει τα πράγματα του και εγω να λείπω απο το σπίτι. Την επόμενη μέρα τον ξανα πήρα τηλέφωνο να δώ αν είχε ηρεμίσει γιατί σε όσες φίλες μου το έλεγα μου έλεγαν ότι δεν αντέχει ο ένας χωρίς τον άλλον και θα επικοινωνίσει μαζί μου το συντομότερο. Τον ξανα πήρα λοιπον την επομενη μερα και ηταν μεσα στα νευρα μου ειπε οτι δεν σεβομαι την αποφαση του και οτι δεν θελει να μου μιλαει του ειπα να βρεθουμε να μιλησουμε απο κοντα γιατι δεν μπορω να δεχτω οτι θα χωρισω μεσα απο ενα τηλεφωνο και με αυτον τον τροπο μου ελεγε οχι στην αρχη αλλα μετα μου ειπε οτι θα ερθει γιατι θελει να παρει τα πραγματα του και οτι θα μιλησουμε λιγο. Μου χτυπησε επισης τοτε που τον ειχα χωρισει εγω και αν μαρεσει τωρα που το κανει και αυτος και οταν του ειπα οτι εγω τοτε δεν το εννοουσα μου απαντησε εγω το εννοω. Περασε μια βδομαδα χωρις να τον ενοχλω καθολου ουτε μηνυματα ουτε τηλεφωνηματα τιποτα. Ενας κοινος γνωστος του ειχε στειλει μονο για να μαθει τι εχει συμβει και του ειπε αυτο οτι κουραστηκε και οτι θα ερθει να παρει τα πραγματα του και θα μιλησουμε. τοτε ο κοινος γνωστο μας του ειπε να μην παει με το σκεπτικο οτι εχω παρει την αποφαση μου και τελος αλλα να το συζητησει και ηταν δεν ξερω θα δειξει δεν νομιζω κτλ μου ειπε τελος παντων οτι φανηκε καπως διπλωματικος και αν το διαχειριστω καλα τοτε μπορει και να γυρισει περασαν καποιες μερες χωρις κανενα σημειο ζωης και του εστειλα εγω ενα μηνυμα "πως εισαι " δεν απαντησε ποτε, του τηλεφωνησε και ολας 1 φορα αλλα τιποτα. Έιμαι σε πολύ άσχημη κατάσταση δεν μπορώ να δεχτώ ότι απλά εξαφανίστηκε και δεν θέλει ούτε να μου μιλάει. Τουλάχιστον να ερχόταν να με αντιμετωπίσει απο κοντά να με αφήσει να πώ και εγώ όσα θέλω να πώ. Κρατιέμαι κάθε μέρα μην πάω να τον βρώ και να του πώ να μου τα ξεκαθαρίσει όλα απο κοντά. Μέχρι μια μέρα πρίν μου δήλωνε ερωτευμένος και οτι μ'αγαπάει.. Γενικα είναι ατομο παρορμητικο και επιπολαιο αλλα λεει πανω στα νευρα του και μετα τα μετανιωνει. Μια φορά ας πούμε είχαμε τσακωθεί επειδή δεν είχα πάει εγώ να τον δώ στην πόλη του και μου είχε πει με πολλά νευρα οτι δεν θα βρεθουμε αυτην την εβδομαδα αλλα την επομενη οταν τον ρωτουσα αν ειναι σιγουρος μου απαντουσε ναι και οταν τελικα δεν πηγα μου ελεγε οτι ξενερωσε και οτι επρεπε να παω και οτι του ειπα οτι αυτος μου ειπε να μην παω μου απαντησε οτι εγω επρεπε να παω. Τον αγαπάω δεν μπορώ να μην μιλάμε έχω περάσει χωρισμούς και χωρισμούς αλλα αυτό με ξεπερνάει δεν μπορώ να χωνέψω πώς μου το έκανε αυτό να με αφήσει έτσι . Ολοι μου λενε οτι θα ερθει για τα πραγματα και οτι τωρα εχει εξεταστικη και ξεκινησε και δουλεια και δεν εχει χρονο εγω δεν το πιστευω αλλα το θεμα δεν ειναι να ερθει μετα απο 1 μηνα αλλα τωρα να λυθουν οι αποριες μου να μην μιλαω καθε μερα με το ταβανι. Δεν ξέρω τι να κάνω. όλες μου οι φίλες μου λένε να μην τρέξω πίσω του γιατί τότε θα το χάσω το παιχνίδι θα νιώσει περισσότερη πίεση και θα ναι χειρότερο. Δεν ξερω τι να κάνω τον θελω πισω. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας θα το εκτιμήσω αν απαντήσετε!

 

Α.Π.: Ο άνθρωπος αυτός για τους λόγους του θέλει να πάρει απόσταση από τη σχέση και από εσάς, αν μη τι άλλο είναι δικαίωμά του. Σεβαστείτε την απόφασή του, σας το ζήτησε εξάλλου.Ήδη περιγράφετε ότι τον χωρίσατε εσείς με μηνυμα και μετα επεδιώξατε την επανασύνδεση. Δεν καταλαβαίνω αυτη τη συμπεριφορά και πως συνδέεται με το ότι τον "θέλετε". Υπάρχει κάποιο μπέρδεμα που δεν είναι συνειδητό ούτε από εσάς. Καλό θα ήταν να δείτε αυτό το μπέρδεμα αρχικά και με τι συνδέεται, σίγουρα υπάρχουν αρκετοί λόγοι που καλο είναι να ανακαλύψετε για προσωπικό σας όφελος. Η κτητικότητα και η έννοια της κτήσης δεν συνάδουν με τη συντροφικότητα.

Καταλαβαίνω ότι  δεν σας είναι εύκολο να  δεχτείτε  ότι έφυγε από τη σχέση,ακούγεται όμως να έχει πάρει την απόφασή του. Καλό θα ήταν να αποδεχτείτε την καινούργια κατάσταση και αν αυτό σας δυσκολεύει να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

Δεν ξέρω τι να κάνω...

Ε.Ρ.: Καταρχάς να ξεκινήσω απο την αρχή. Ολα ξεκίνησαν το καλοκαιρι του 2014. Γνωριστήκαμε αρεςε ο ενας στον αλλο μα για να μου στειλει περιμενε αφορμή. Οταν αρρωστησα λοιπόν μο�� έστειλε πως ειμαι κτλπ. Ετσι ξεκινήσαμε να μιλάμε. Παρόλα αυτα λόγω πρωτοβουλίας μου (στα εντελώς ξαφνικα) σταματήσαμε να μιλάμε . Αυτος εκανε νέο λογαριασμό στο φβ στο οποιο δε με ειχε φιλη. Ετσι, μετα απο κάποιες μερες του εκανα αιτημα κ δεν το δεχόταν αρχικά. Ομως , οταν με είδε "τυχαία" στο δρόμο, με δέχτηκε αμέσως.
Ετσι ξεκινήσαμε να μιλάμε για αρκετούς μηνες. Δε βρισκόμασταν διότι οι συνθήκες δεν το ευνοούσαν, και για το λογο αυτο δεν αναφερόμασταν σε σχεση(μα φερόμασταν σα να ήμασταν). Οταν οι συνθήκες ηταν καλύτερες συναντηθήκαμε και τα φτιάξαμε για πρωτη φορα. Παρόλα αυτα ηταν σαν ξαφνικα και οι δυο να ειχαμε υψώσει "τείχη" ανάμεσα μας. Ο καθενας για να μην πληγωθεί. Ετσι, μετα απο 3 μηνες αυτο τελείωσε( με δίκη του πρωτοβουλία) , λέγοντας μου πως απομακρυνθήκαμε κτλπ. (Αυτο εγινε το βραδυ).
Την επομενη μερα αμέσως ανέβασε ενα στάτους , το οποιο θεώρησα πως πηγαινε για αλλη (απο τη στιγμη που δεν ηταν φυσιολογικο να σε χωρίζει κάποιος κ αμέσως μετα απο λίγες ώρες να αλλάζει γνώμη). Ετσι κ εγω του έστειλα μνμ λέγοντας του διαφορα. Παρόλα αυτα, δεν πήρα ποτε απάντηση. Για να μην τα πολυλογώ μετα απο 10 ημέρες σχεδόν, έμαθα (απο έγκυρη πηγή) πως με ήθελε ακομη και πως θεωρούσε οτι για το χωρισμό φταίγαμε κ οι δυο.
Τοτε, ξεκίνησαν οι σποντουλες μέσω fb και απο τις δυο πλευρές (κυρίως τη δίκη του) , με αποτέλεσμα να στείλω μήνυμα εγω. Τοτε, ξεκίνησαν ολα παλι. Είμασταν πολυ καλύτερα μπορώ να πω. Βρισκόμασταν (χωρις ομως φιλακια στο στόμα κτλπ), μονάχα αγκαλιές . Αυτο συνεχίστηκε για αρκετούς παλι μηνες. Κατα τη διάρκεια αυτών ο φόβος του ηταν πως αν τα βρούμε ολα θα ηταν ιδια κ ετσι μέναμε στάσιμοι. Παρόλα αυτα, τον Απρίλη του 2015 τα ξανα βρήκαμε και ηταν λες κ ήμασταν 2 διαφορετικοί ανθρωποι , καλύτεροι.
Αυτο διήρκησε για 2 χρονια και κατι μηνες, μέχρι πριν 4-5 μερες που ολα αλλαξαν. Η δουλειά του ειναι μάγειρας κι ετσι αναγκάζεται να φεύγει τα καλοκαίρια . Το προηγούμενο καλοκαιρι (αν κ δύσκολο) τα καταφέραμε. Φέτος, κατι πήγε στραβά. Τον πρωτο μήνα που ηρθε για μιση μερα , εγω δεν ειχα τη δυνατότητα να τον δω. Ηταν αδύνατο κ του το ειχα ξεκαθαρίσει απο την προηγούμενη μερα που έμαθα πως θα ερχόταν. Εκείνος ηρθε για τους γονείς του , και απογοητεύτηκε που δε με είδε.Μου ειπε "εσενα δε σου φτάνει η μια ωρα μα εμενα μου αρκούν τα 10 λεπτά". Ε , απο κει ξεκίνησαν ολα.
Χωρίσαμε μετα απο 1-2 βδομάδες , λέγοντας μ πως νιωθει οτι σιγα σιγα αυτο που εχουμε χανεται, πως δεν ειναι ενταξει με τον εαυτο του, πως θελει να βρει τον εαυτο του κτλπ. (Η αληθεια ειναι πως περνάει πολυ δυςκολα. Οι συνθήκες δεν ειναι καθολου καλές . Και ψυχοπλακωνεται) . Του έστειλα ετσι μια συνομιλία μας που ειχε προηγηθεί εντός λίγων ημερών , και που ελεγε διαφορα ωραια πραγματα . Εκείνος μ ειπε πως ακομα το αισθάνεται αυτο. Μα δεν ξερει αν αξιζει . (Εδω να τονίσω πως οταν τελειώσει η σεζόν, θα παει απευθείας για φαντάρος ενω εγω το πιθανότερο για σπουδες). Και καπως ετσι το κλείσαμε το τηλέφωνο(χωρίσαμε). Την επομενη μερα ομως , με το που γύρισε απο τη δουλειά μ έστειλε μνμ να τον πάρω. Ετσι κι εκανα.
Τοτε , μου ειπε πως το βραδυ δεν κοιμήθηκε καθολου κ πήγε ετσι στη δουλειά, πως δεν του αρεςε αυτο που εγινε χθες, και μου ζήτησε συγγνωμη για τον τροπο που μ φέρθηκε. Μ τόνισε πως οταν είδε τη φωτογραφία που τ έδωσα μια μερα πριν φύγει (για την οποία με ευχαριστούσε μερες ολόκληρες λέγοντας μ πως ειναι το καλυτερο δωρο που τ έχουν κανει), αποτελειωθηκε . Ετσι τα ξανα βρήκαμε .
Τις 3 πρώτες μερες ήμασταν οκ. Τις Δυο τελευταίες οχι παλι(λόγω του οτι επειδη κοιμοταν πολυ για να ξεκουραστεί , δε μιλούσαμε αρκετά ). Κι ετσι μου ειπε πως νιωθει ξανα το ιδιο. Πως ναι μεν με θελει, αλλα οχι οπως πρωτα (λογικο; αφου δε με βλεπεις -.-) . Και πως στην ουςια να το κρατήσουμε κ οςο παει. Ηταν γενικότερα απαισιόδοξος σε αυτο το θεμα, για να μην απογοητευτεί . Του ανέφερα να έρθει εστω για μια ωρα (δε γινεται αλλιως λόγω δρομολογίων) και εκείνος αρνήθηκε λέγοντας μ πως πριν προλάβουμε να μιλησουμε θα τα αφησουμε στη μέση κ θα φυγω; ετσι του ειπα να παω εγω και αρχικά του αρεςε αρκετά η ιδεα. Μα θα ηταν παλι για μια ωρα κ τελικα αρνήθηκε για τον ιδιο λογο( συν του οτι αν το αποτέλεσμα δεν ητΝ ευνοϊκό δεν ήθελε να ταξιδέψω μονη μ) . Και μου πετάξε "ειδες που τα λογια ειναι πιο εύκολα απο τις πραξεις" (σαν σπόντα). Οταν κλείσαμε το τηλέφωνο μετα απο λίγη ωρα μ ειπε πως θεωρεί πως ειναι καλυτερο να το αφησουμε τωρα.
Του ειπα να με παρει με βίντεο κλήση κ να μου το πει(δε με κοιτουςε στα ματια). Ετσι του ειπα ενταξει. Μου ειπε πως θα κρατήσει τα πραγματα που του εχω δωσει κ οταν τον ρώτησα γιατι, μου φώναξε λέγοντας μ πως αυτο στην ουςια δε με αφορά. (Στο φβ δεν εχει διαγράψει τη φωτογραφία μας) . Ειναι γενικότερα τύπος που πιστεύει πως αν χωρίσουν κάποιοι δεν μένουν φίλοι, κ Πως δεν πρεπει να μιλανε. Ετσι με το "ζορι" τον έπεισα να τον πάρω τηλ εστω οταν περάσω κατι και δέχτηκε , λέγοντας μου πως θα χαρεί πολυ αν περάσω. Ετσι κλείσαμε το τηλέφωνο (επειδη τον φώναζαν οι δικοί του) , λέγοντας μου "τα λέμε"...( οταν τον ρώτησα τι θα κανει μ ειπε πως καταρχάς θελει να ηρεμήσει κ έπειτα ποιος ζει κ ποιος πεθαίνει).
Εγω τωρα τι κανω; Σε 14 μερες που τελειώνουν ολα να παω να τον βρω; και γενικότερα ποια ειναι η γνώμη σας για ολα αυτα;

Α.Π.: Η αίσθηση μου είναι ότι λόγω συνθηκών ο άνθρωπος αυτός εχει πάρει απόσταση και προσπαθεί νσ διαπραγματευτεί αν θα παραμείνει σε αυτή τη σχέση ή όχι. Συνήθως οι γυναίκες όταν αισθανόμαστε ότι ο σύντροφος απομακρύνεται μπαίνουμε σε ΄΄πανικό΄΄ και προσπαθούμε να τον φερουμε κοντά μας, με ανεπιτυχή αποτελέσματα. Το καλύτερο που θα μπορούσατε να κάνετε σύμφωνα με την εμπειρία μου και από άλλες γυναίκες σε παρόμοια θέση είναι να δώσετε χώρο και χρόνο μεχρι να δει αν θα παραμείνει ή όχι στη σχέση. Εστιαστείτε στις δικές σας ασχολίες και δραστηριότητες και θα δείτε τι θα ακολουθήσει. Οι σχέσεις ούτως ή άλλως μας δίνουν πολλά δώρα και μαθήματα, νιώστε ευγνωμοσύνη, κρατήστε τα και προχωρήστε μαζί του ή χώρια του!!

 

Θέλει απεγνωσμένα γάμο...

Τ.: Είχα μια σχέση με μια γυναίκα η οποία ήθελε να με παντρευτεί από τον πρώτο μήνα της σχέσης. Μετά από επτά μήνες χωρήσαμε όταν αποφάσησε να φύγει από την Αθήνα λόγω εργασίας και αφού με ρώτησε αν θα την παντρευτώ. Εγώ επειδή είχα καεί από τον γάμο μου της είπα να κάνει ότι νομίζει. Κατόπιν διαπίστωσα ότι την αγαπούσα πολύ και της ζήτησα να με παντρευτεί. Εκείνη αρνήθηκε αλλά για τρείς μήνες περίπου με αναρτήσεις και like με έπαιζε. Πριν δεκα μέρες μου ξεκαθάρισε ότι δεν μπορούμε να είμαστε μαζί διότι θα παντρευτεί ένα παιδικό της φίλο που της το ζήτησε και μάλιστα χωρίς σχέση. Εσείς τι λέτε;

 

Α.Π.: Η αισθηση μου ειναι οτι η πρωην συντροφος σας ηταν αρκετα ξεκαθαρη σε σχεση με αυτα που ηθελε και τις προθεσεις της για την ζωή της. Αυτο δε σημαινει οτι ειναι αναγκαιο να συμβαδίσετε με τα δικα της θελω.Προχωρηστε σε μια σχεση που θα ταιριαζει πιο πολυ με τις αναγκες σας και τη δεσμευση που ειστε διατεθειμενος να προσφερετε στη συντροφο σας.

Τον θέλω, αλλά δεν μπορώ να παρακαλάω...

Καλησπέρα. Με λένε Αλίκη ειμαι 23 χρόνων. Τον Νοέμβριο αρεσα σε ενα παιδί παρα πολύ με αποτέλεσμα το Μάρτιο να αποφασίσω να βγω μαζί του και να κάνω σχέση . Είναι ένα χρόνο μικρότερος μ . Τσακωνομασταν αρκετά συχνα και τον χωριζα Γιατί δεν είχε χρόνο για μένα λόγω αθλητισμού με τον οποίο ασχολείται και λόγω δουλειας όμως όταν του έμενε χρόνος τον περνούσε με τους φίλους του . Την τελευταία φορά λοιπόν του είπα τα παράπονα μ και για άλλη μια φορα είπα τελος με την μοναδική διαφορά ότι όντως είχα κουραστεί . Μου ζητήσε να βγούμε Γιατί ήθελε να μου πει είχαμε κανονίσει μια συγκεκριμένη ώρα και δεν σήκωνε το τηλέφωνο πήγα από το σπίτι του και κοιμόταν τον ξυπναω και άρχισα να φωνάζω ένιωσα οργή 1 φορά αποφάσισε να κάνει κάτι για αυτήν τη σχέση και τον πήρε ο ύπνος . Τσακωθηκα με και ήθελε να έρθουμε σε επαφή το οποίο και έγινε και αφότου τελείωσε σηκωθηκε και πήρε τηλέφωνο όλους τους φίλους του μπροστά μ λέγοντας τους να βγουνε για ποτό .άρχισα να κλαίω τον ρώτησα εγω τι θα κάνω και μ είπε ή κάτσε κοιμήσου εδώ ή φύγε του εξήγησα πως δεν μπορώ να κάθομαι μόνη μέσα στο σπίτι μέχρι να γυρίσει από το ποτό του και να κλαιω και ότι από την στιγμή που κανόνισε μαζί μ πρέπει να βγει μαζί μ . Εν ολιγης άρχισα να Ετοιμάζομαι μαζί με εκείνον κατεβαίνουμε κάτω και συνηδητοποιω πως έχω ξεχάσει τα κλειδιά μ ανεβαίνω πάνω να τα πάρω και είχε εξαφανιστεί . Την επόμενη μέρα μου έστειλε το πρωί λέγοντας μ πως είμαι καταπληκτικη κοπέλα και η συμπεριφορά του ήταν απαράδεκτη και πως αν δεν θέλω καμία επαφή το καταλαβαίνει απλα όταν νευριάζει θολώνει του απάντησα λέγοντας του πως δεν θέλω καμία επαφή και μου το γύρισε σαν να φταίω εγώ . Την επόμενη μέρα με πήρε η μητέρα του και μ είπε να περάσω από κει να της πω τι έγινε εκείνος ήταν σπίτι και έφυγε λέγοντας πως πάει προπόνηση χωρίς να πάρει όμως τα πράγματα τ . Η μητέρα του μου είπε να κάτσω και όταν γύρισε στην 12 η ώρα του λέω πως ήταν η προπόνηση που δεν πήγες ? Και γέλαγε και μ λέει δεν είπα πως πάω προπόνηση . Κοιμηθήκαμε μαζί δεν ήθελε να με πάρει αγκαλιά και μ εξήγησε πως δεν πρόκειται να τα ξαναβρούμε . Οι φίλοι του είναι στην ίδια δουλειά με μένα δεν με συμπαθούν θεωρούν πως σε αυτή την ηλικία πρέπει να πηδανε και να φεύγουν εκείνος είναι πολθ εγωιστής και πιστεύω ότι ίσως να υπάρχει και άλλη . Τι να κάνω τον θέλω αλλά δεν μπορώ να παρακαλάω και να κυνηγάω ακόμα και όταν αυτός είναι λάθος . Θα εκτιμήσω αν απαντήσετε . Ευχαριστώ για το χρόνο σας...

 

Α.Π.: Ο σεβασμός και η αλληλοεκτίμηση ειναι βασικα στοιχεία για να προχωρήσει μια σχέση. Όταν αυτά παραβιάζονται καλό είναι καποιος να επανεξετασει τους λόγους που είναι στη σχέση και αν θέλει να συνεχίσει να είναι σε αυτήν. Θεωρω οτι τις απαντήσεις τις έχετε και καλό θα ήταν να προχωρήσετε σύμφωνα με τις δικές επιθυμίες και τα όνειρα που έχετε για τη σχέση που θέλετε να κάνετε.

Αγάπη ή έρωτας;

Α.Κ.: Καλησπερα,εχω βρεθει σε μια πολυ μπερδεμενη κατασταση και δεν ξερω τι να κανω..το συζηταω με φιλες μου αλλα επελεξα να μιλησω μαζι σας γιατι αλλιως ειναι οταν τα βλεπεις απ'εξω τα πραγαματα,τα βλεπεις πιο καθαρα.Ειχα σχεση 2,5 χρονια με ενα παιδι το οποιο το ηθελα τρελα!!Αλλα τα πραγματα μεσα στην σχεση μας δεν ηταν πολυ καλα..δεν ηθελε να βγαινουμε μαζι αρχικα ενω εγω ηθελα να το ζησουμε ολο αυτο..αυτος ελεγε οτι οταν μπαινει ο κοσμος στην μεση χαλαει η σχεση και οτι σε αυτον του αρκει ακομα και αυτο.Γενικα ξερω οτι ειναι περιεργος χαρακτηρας.Δεν μιλουσε ποτε ανοιχτα για αυτα που ενιωθε,ενω εγω ηθελα να τα ακουω..για να μην τα πολυλογω μετα απο 1,5 χρονο υπομονης πηρα οτι ηθελα και με το παραπανω και ταξιδια,εξω βολτες.Ολα τα ειχα.Και εκει που ολα πηγαιναν μια χαρα χωρισαμε δε θυμαμαι γιατι ειμασταν κανα 2 βδομαδες ετσι και ενα βραδυ βγαινω εξω με μια φιλη μου..μου ειχε μπει στο ματι ενα παιδι καιρο,απλα μου αρεζε και ηξερα οτι του αρεσω,ειχαμε εναν κοινο γνωστο και παμε τους βρισκουμε..χωρεψαμε,μιλησαμε κτλπ.Στο τελος της βραδιας μου λεει να με παει σπιτι..με πηγε,φιλιθηκαμε..εγω τον φιλησα βασικα για να μ φυγει γιατι το σκεφτομουν τεσπα ετσι τελειωσε η βραδια μας.Τις επομενες μερες δεν ημουν πολυ καλα ομως σκεφτομουν την σχεση μου,ξανα βρεθηκαμε με τον αλλον..μετα ομως ξανα γυρισε ο πρωην μου..και επελεξα αυτον γιατι τον ηθελα πολυ ακομα και τον αλλον τον εκοψα του ειπα ολη την αληθεια.Οποτε η σχεση μου ηταν μετα πολυ καλα μπορω να πω οτι ειμασταν στα καλυτερα μας.Συνεχεια ομως εβλεπα οτι στα social media ο αλλος ποσταρει διαφορα ερωτικα στιχακια και ετσι μου τραβουσε την προσοχη,οποτε τον σκεφτομουν καποιες φορες.Ενα πρωι ξυπναω μετα απο σχεδον ενα χρονο που τελειωσε εκεινη η ιστορια και βλεπω ενα μυνημα απο εκεινον να μου λεει οτι δεν με εχει ξεχασει,πως προσπαθησε και δεν τα καταφερε και διαφορα τετοια.Απαντησα και εγω και του ειπα οτι και εγω τον σκεφτομαι καποιες φορες αλλα προσπαθω να μη το κανω γιατι εχω σχεση..απο τοτε δεν ξανα μιλησαμε.Μετα απο 2 μηνες σχεδον παω σε μια συναυλια εκτος πολης,σε ενα σχετικα μικρο μερος και τον βλεπω μπροστα μου,παω τον χαιρετω και επιστρεφω ξανα στην παρεα μου..να εχω παθει την πλακα της ζωης μου γιατι δεν περιμενα να τον δω εκει και χαρηκα οταν τον ειδα..στο διαλλειμα τον βλεπω ερχεται,με αγκαλιαζει και καθομαστε σχεδον 20λεπτα ετσι..να μου μιλαει,να με κοιταει τοσο εντονα..ηταν ο πρωτος ανθρωπος που εβλεπα οτι ενιωθε μεσα απο τα ματια του.φιληθηκαμε μετα απο καποια ωρα,ενω εγω ειχα ακομα σχεση.Μετα απο αυτο εγω μεσα στην τρελη χαρα.Παω πισω στην πολη που μενω του λεω να χωρισουμε γιατι δεν νιωθω οπως πριν..το πηρε χαλια..ειχαμε κλαμματα κτλπ μετα απο λιγες μερες λεω οχι θα προσπαθησω γιατι οσο να ναι ηταν και καποια χρονια,ηταν κατι που ηθελες πολυ να το ζησεις.Το προσπαθησαμε για καμια βδομαδα αλλα δεν μ εβγαινε,σκεφτομουν τον αλλον .Ο πρωην μου θα εφευγε για σεζον μετα απο λιγο καιρο.Εγω ξεκιναω να κανω κατι με τον αλλον στα κρυφα,ο πρωην μου δεν με αφηνε σε ησυχια,μου στειλε λουλουδια,καθοταν με παρακολουθουσε.Εγω ομως μια να θελω να ειμαι μαζι του μια οχι,ημουν συνεχεια με ενα αγχος και ακομα ειμαι ετσι.Τωρα ο προην μου εχει φυγει για σεζον εγω μιλαω με τον αλλον αλλα δεν ειμαι τοσο ενθουσιασμενη και δεν ξερω τελικα ηταν ενα αποθημενο?μηπως πρεπει να μεινω με αυτον π αγαπαω και με αγαπα? η να επιλεξω εναν ερωτα και οπου βγει?αλλα δεν ξερω αν ειμαι ετοιμη

 

Α.Π.: Καταρχάς θα ηθελα να παρακαλέσω τα μηνύματα να μην είναι τόσο μακροσκελή, δε χρειάζεται να δίνετε τόσες πολλές λεπτομέρειες. Στην περίπτωση σας αντιλαμβάνομαι ότι είστε σε μιά σχέση όπου και η ίδια δεν καταλαβαίνετε για ποιο λόγο είστε μαζί με το σύντροφο σας, δεν καταλαβαίνετε για ποιο λόγο χωρίσατε και διασθάνομαι ένα μεγαλύτερο μπέρδεμα όπου βέβαια αποκορυφώθηκε με την παρουσία και ενός τρίτου προσώπου. Πολλές φορές το τρίτο  πρόσωπο έρχεται να "σώσει" ή να βοηθήσει μια σχέση που δεν "στέκει καλά", που δεν έχει γερές βάσεις ή που δεν έχει ξακάθαρους στόχους ή προθέσεις. Αυτή τη στιγμή είστε με το ένα πόδι στη σχέση και με το άλλο στην καινούργια γνωριμία, αναρωτιέμαι πόσο βοηθητικό είναι αυτό για εσάς.

Εστιαστείτε στο τι θέλετε εσείς,ποιες είναι οι προθέσεις σας και οι δεσμεύσεις σας για μια σχέση, τι θέλετε, αν είστε ευχαριστημένη με τη σχέση σας και προχωρήστε ανάλογα άσχετα με τι θέλουν οι άλλοι ή αν θα στενοχωρήσετε κάποιον. Αν το μπέρδεμα είναι μεγάλο ώστε δε σας βοηθά να πάρετε μια απόφαση και νιώθετε" χαμένη"καλό θα ήταν να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό.

Ας βρεθούμε κάπου στην μέση;

Ε.Π., 25 ετών: Γεια σας, καταρχάς συγχαρητήρια για τις συμβουλές σας. Σας είχα συμβουλευτεί ξανα, όμως απότι φαίνεται υπάρχει άλλο ένα πρόβλημα. Το αγόρι μου (24) πριν ένα μήνα έφυγε για σεζόν στη Σαντορίνη για να βρει δουλειά. Αρχικά μου έλεγε ότι το κάνει για εμάς, για να έχουμε λεφτά για το χειμώνα και να περάσουμε καλά, ίσως γιατί όχι να πάρει και ένα αυτοκίνητο για να μετακινούμαστε άνετα. Πριν λίγες μέρες όμως μου τα άλλαξε: είπε πως θα γυρίσει με 4.500, απ' τα οποία τα περισσότερα θα τα δωσει για να ξεχρεώσει η μάνα του και θα κρατήσει μόνο τα 500, μαντέψτε! Όχι για εμάς, αλλά για να κάνει λέει κάτι για τον εαυτό του, σεμινάρια για barista ή κάτι τέτοιο. Και εκτός αυτού, κανονίσαμε να πάω να τον δω (επειδή μου λείπει αφάνταστα) στις 3 Ιουλίου, όμως δεν μπορεί λέει να δώσει παραπάνω από 500 ευρώ. Βρήκε ένα ξενοδοχείο με 420 για μία εβδομάδα, όμως τα ακτοπλοικά εισητήρια και τα έξοδα μας εκεί για φαγητό, ποτό κλπ θα πρέπει λέει να τα πληρώσω ΕΓΩ!! Και θα πρέπει να έχω μαζέψει μέχρι τότε 300 ευρώ για να είμαστε άνετα. Το πρόβλημα είναι ότι εγώ δεν δουλεύω και θα είναι αδύνατον να βρω τόσα λεφτά μέχρι τότε. "Ε τότε δεν θα με δεις!" Μου είπε. "Γιατί εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να ξοδέψω ένα μηνιάτικο για να έρθεις εσύ να κάνεις διακοπές!" Να σημειώσω ότι παίρνει 950 το μηνα! Σκέφτηκα να στραφώ στον πατέρα μου για βοήθεια, όμως εκείνος αποκλείεται να μου δώσει πάνω από 100 ευρώ. Ψαχνω ήδη για δουλεία, για διανομή φυλλαδίων ή κάτι τέτοιο, όμως πολύ δύσκολα θα μαζέψω τόσα λεφτά μέχρι τον Ιούλιο.Τι να κάνω; Το θεωρείτε λογικό τη μια να μου λέει ότι του λείπω και θέλει να με δει αλλά απ' την άλλη ότι δεν μπορεί να ξοδέψει τόσα λεφτά για μένα; Εγώ θα έκανα κυριολεκτικά τα πάντα για εκείνον...

 

Α.Π.: Αφου θα κανατε τα παντα για εκεινον γιατι δεν κανετε κατι για εσας που θα βοηθησει κι εκείνον;? Πολυ καλη η κίνηση σας να ψαξετε για εργασία, εστω και περιστασιακή για να μπορέσετε να υποστηρίξετε τον εαυτό σας στα έξοδά που θα κάνετε μαζί. Η "συνεξάρτηση", η ταση  να περιμένει καποιος απο το σύντροφο του να κανει πράγματα, κινησεις ή θυσίες για να αποδείξει την αγάπη του καταρχήν αφορά άλλες εποχές και ουσιαστικά δε βοηθά τον ίδιο να αυτονομηθεί αλλα και προκαλεί βάρος και φόρτωμα στον άλλον και προοδευτικά φθορά στην ίδια τη σχέση.

Καλό είναι να δείτε αν αυτη η συνεξάρτηση σάς βοηθά και εσας ατομικά αλλα και τη σχέση σας. Οι σχέσεις χρειάζονται σεβασμό, αυτονομία και βεβαιώς αγάπη και συντροφικότητα πρωτα στον εαυτό μας και μετα στο έτερον ήμισυ αλλιως δεν κρατανε στο πέρας του χρόνου.
Καλο θα ήταν να διαβάσετε κάποια βιβλία για τις σχέσεις ή να παρακολουθήσετε κάποια σεμινάρια σχέσεων για να μπορέσετε να διαχειρίζεστε τα θέματα σας με πιο αποτελεσματικό τρόπο.