FAQ

Ανανέωση ή τέλος;

Σ.Α., 22 ετών: Καλησπέρα σας και ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Εδώ και 2 χρόνια και 9 μήνες έχω σχέση με συνομήλικο που σπουδάζουμε στην ίδια σχολή και είναι από άλλη πόλη. Αν και στην αρχή της σχέσης μας θέλαμε να το πάμε "χαλαρά" καταλήξαμε να περνάμε όλη την ημέρα μαζί και έτσι δεθήκαμε πάρα πολύ. Το τελευταίο χρόνο, βέβαια, λόγω της μονοτονίας της καθημερινότητας μας και τις διαφορές του χαρακτήρα μας είχαμε συχνά μικροτσακωμούς και διαφωνίες και μειώθηκε το πάθος στη σχέση μας. Σύντομα ολοκληρώνουμε τις σπουδές μας και, έτσι, αυτός επέστρεψε στη πόλη του ...αυτή η αλλαγή είναι πολύ δύσκολη και για τους δυο και μας έχει ρίξει πολύ ψυχολογικά...Το πρόβλημα μου είναι το εξής: αν και έχω διακρίνει ότι έχουμε αγεφύρωτες διαφορές στον χαρακτήρα μας και στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα (αυτός δεν πιστεύει κάτι τέτοιο ή δεν τον απασχολεί) η ωριμότητα, η εμπιστοσύνη, η ειλικρίνεια και η στήριξη και από τις δυο μεριές έχουν θέσει γερά θεμέλια. Κατά τη γνώμη σας, η απόσταση θα βοηθήσει να ανανεωθούν τα συναισθήματα ή είναι η κατάλληλη στιγμή να δώσω ένα τέλος, το οποίο μέχρι τώρα πιθανόν δεν δόθηκε λόγω της δύναμης της συνήθειας;

Α.Π.: Καλο θα ηταν να δωσετε χρονο στην καινουργια κατασταση αφου εχετε χτισει μια σχεση εμπιστοσύνης, ειλικρινειας και ωριμότητας όπως περιγράφετε. Η απόσταση θα σας δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεστε. Αναρωτηθείτε όμως γιατί βιάζεστε να βάλετε ένα τέλος σε μια σχέση που σας ήταν σημαντική όπως λέτε. Πολλές φορές οι δυσκολίες μας μαθαίνουν καινούργια πράγματα για εμάς και πως σχετιζόμαστε και μπορεί να μας φωτίσουν μονοπάτια που δεν είχαμε καν φανταστεί. Καλη δύναμη σας εύχομαι σε όποια απόφαση πάρετε για την ζωή σας.

 

Να ακολουθήσω...;

Τ.Κ., 41 ετών: Γεια σας κ. Πετρακη και ευχαριστω για την προσοχη σας. Με την κοπελα μου ειμαστε περιπου ενα χρονο μαζι. Μενουμε και οι 2 εξωτερικο. Απο τοτε που την γνωρισα δεν ηταν ευτυχισμενη με την δουλεια της. Ηθελε να φυγει απο την εταιρεια της. Τωρα βρηκε δουλεια σε μια καλη εταιρεια σε αλλη χωρα και νιωθει χαρουμενη. Την αγαπαω και νοιαζομαι γιααυτη και χαιρομαι που βρηκε μια αλλη δουλεια αλλα ξερω πως θα την χασω αφου φυγει. Με κανει ευτυχισμενο και εχω φανταστει τον εαυτο μου να κανω μεχρι και οικογενεια μαζι της. Αλλα τωρα ξαφνικα ολα αλλαζουν. Δεν θελω να την βαλω σε αδιεξοδο να διαλεξει αλλα προφνως θα χωρισουμε απο την στγμη που θα ζουμε μακρια. Δεν θελω και να της βαλω το μαχαιρι στο λαιμο. Πως να το χειριστω? Τι να κανω? Νωθω οτι χαιρετε στην προοπτικη να φυγει. Δεν εχουμε συζητησει τι θα γινει με μας. Εγω δεν μπορω να ακολουθησω γιατι εχω λιγο καιρο σε μια καλη δουλεια και μπορω να την στηριξω αν μεινει ενω αμαμ παω εγω εκει δεν μπορει αυτη. να με στηριξει οικονομικα μεχρι να βρω εργασια. Εχω φανταστει τον εαυτο μου μαζι της στο μελλον με οικογενεια και ολο αυτο με χαλαει...

 

Α.Π.: Πολλες φορες ο εσωτερικος διαλογος μας βοηθάει να συγκροτησουμε τις σκεψεις μας και τα συναισθηματα μας αλλες φορές όμως μας αποτρέπει απο το να τα επικοινωνήσουμε.Καταλαβαινω τις επιφυλάξεις σας αλλα αναρωτηθείτε αν αυτος ο εσωτερικός διάλογος σε αυτή τη φαση ειναι βοηθητικός για εσας αλλα και για τη σχέση σας. Πολλές φορές αυτα που σκεφτόμαστε ως εμπόδια ή σκοπέλους μπορεί να μας δώσουν μεγαλύτερα οφέλη απο όσο φανταζόμαστε και να είναι άλλη μια πρόκληση που μας προσφέρει η ζωή. Καλό δρόμο!!

Να επιστρέψω;

Κ.Δ., 30 ετών: Καλησπέρα ειμαι 30ετων κ εχω ενα παιδάκι πέντε χρόνων.ο μπαμπάς του με περνάει 10χρόνια κ δεν ήμασταν παντρεμένοι όταν έμεινα έγκυος κάτω από μια δύσκολη κατάσταση που πέρναγε η συμβίωση μας ήταν μαρτύριο για εμένα σα λεχώνα κ αποφάσισα με το μωρό 6μηνών να γυρίσω στο πατρικό μου.Μετά από ένα χρόνο έγιναν προσπάθειες για επανασύνδεση κ λόγω του παιδιού αλλά δεν κατέληξε σε συγκατοίκηση κ με δικό μου μερίδιο ευθύνης γιατί είχα απωθημένα.Εγώ έχω καταθέσει ήδη αίτηση διαζυγίου εντελώς αποφασισμένη ότι το θέμα έχει τελειώσει.οι σχέσεις μας εχθρικές χωρίς καμία συνεννόηση.Τώρα μετά από δύο χρόνια έρχεται καλύτερος κ πιο ήρεμος από ποτέ κ μου ζητάει επίμονα επανασυνδεση φαινομενικά τουλάχιστον με πολύ καλές κ ειλικρινείς προθέσεις επειδή έχει αλλάξει κ επάγγελμα το οποίο του έχει μειώσει το άγχος.Εγώ στην αρχή ενθουσιάστηκα που κάναμε κάποια πράγματα μαζί γιατί θέλω πολύ να έχει το παιδι μου τον μπαμπά του κ είναι τρυφερός πατέρας.Αλλά όσο πάμε να έρθουμε πιο κοντά τόσο αισθάνομαι ότι δεν τον θελω, ειμαι παρά πολύ μπερδεμένη κ δεν ξέρω τι να κάνω.Από τη μια σκέφτομαι πόσο καλό θα ήταν για όλους η προοπτική μιας κανονικής οικογένειας κ απο την άλλη είχα πάρει τις αποφάσεις μου κ αισθανόμουν πολύ αισιόδοξη.Ποια ξέρει τι θα φέρει το μέλλον κ για εμένα κ για τον γιο μου ποιο είναι το καλύτερο;

 

Α.Π.: Το καλυτερο για εσας το γνωριζετε μόνο εσεις. Καταλαβαινω τις επιφυλαξεις σας για τον πρωην συζυγο αλλα και την επιθυμια σας να δειτε την αλλαγη που εχει κανει και αν τελικα σας ταιριάζει. Δοκιμάστε τι γίνεται και δείτε τελικα αν θα συνεχίσετε με άλλους όρους ή θα παραμείνετε στην αρχική σας απόφαση.

Οι άνθρωποι συχνά αλλάζουν μετα από ισχυρα σοκ διαζυγίου ή πενθους και απώλειας. Αξιολογήστε αν αυτη η αλλαγή είναι σύμφωνη με τα θέλω σας ως γυναίκα και σύντροφο και τις αξίες που έχετε για την οικογένειά σας και προχωρήστε ανάλογα.

Ερωτική αποχή

Μ.Κ., 45 ετών: Καλημέρα σας...είμαι 45 ετών και περίπου 11 έτη παντρεμενη με 2 παιδιά 9 & 11 ετών. Το πρόβλημα μου είναι ότι ο σύζυγος μου , 50 ετών, δεν έχει καμιά διάθεση για να κάνουμε έρωτα. Αντιμετωπίζει θέμα στυτικής δυσλειτουργίας αλλά δεν κάνει τίποτα για αυτό. Η προβληματική αυτή κατάσταση ξεκίνησε πριν 2 χρόνια περίπου. 
Πήγε μια φορά σε γιατρό, του είπε να κανει εξεταςεις τις οποίες δεν έκανε.Του εχω μιλήσει με το καλό, με το άγριο, με γλυκό τρόπο, με απότομο τρόπο, του εχω πει ότι θα πάω με άλλον, δεν κάνει τίποτα.....από την συμπεριφορά του και από την αγάπη που μου δείχνει, καταλαβαίνω ότι δεν έχει άλλη. Τι να κάνω? Σας ευχαριστώ πολύ....

Α.Π.: Καταλαβαινω τη δυσκολη θέση στην οποία βρίσκεστε. Το συγκεκριμένο θέμα για τους άντρες είναι πολύ ευαίσθητο και τους κάνει να νιώθουν πολύ ευάλωτοι και ανήμποροι να το διαχειριστούν. Ανησυχούν επίσης ότι μπορεί να είναι κάτι μόνιμο και αναρωτιούνται πόσο εφικτή είναι η επίλυση του τελικά. Η λύση είναι πολυ πιο απλή από όσο φαντάζονται. Σαφώς χρειάζονται αρχικά να γίνουν εξετάσεις για να διευκρινιστούν τα αίτια του προβλήματος και μετά ακολουθεί η θεραπεία είτε φαρμακευτικά είτε ψυχοθεραπευτικά είτε και τα δυο ανάλογα τα αίτια και πολύ σύντομα θα δείτε αλλαγή στη σεξουαλική σας ζωή. Το σημαντικό είναι να αντιληφθείτε και εσείς και ο σύζυγος ότι λύση υπάρχει και το ότι όσο το αφήνετε να υπάρχει ως πρόβλημα το μόνο που καταφέρνετε είναι να παρατείνετε την κακή ποιότητα στη σεξουαλική σας ζωή. Καλό θα ηταν να ενημερώσετε το σύζυγό σας για τις δυνατότητες επίλυσης του προβλήματος χωρίς όμως πίεση και απειλές. Αν δείτε ότι συνεχίζει να μην παίρνει την απόφαση να το επιλύσει καλό θα ήταν να ζητήσετε τη συμβουλή ειδικου ψυχολόγου είτε μόνη σας είτε ως ζευγάρι.

Απομάκρυνση οριστικά;

Χαίρετε. Θα ήθελα τη συμβουλή σας για ένα ζήτημα που μου προέκυψε τις τελευταίες ημέρες. Είχα έρθει πολύ κοντά με κάποιον το τελευταίο τρίμηνο. Επικοινωνούσαμε καθημερινά, περνούσαμε πολύ όμορφα και είχαμε πολύ χημεία σε όλους τους τομείς. Ουσιαστικά είχαμε σχέση αλλά χωρίς να έχουμε βάλει ταμπέλα. Πηγαίναμε όπως πήγαινε η κατάσταση και πήγαινε πραγματικά υπέροχα. Δούλευε πάρα πολλές ώρες και έπαιρνε δύναμη όπως έλεγε από εμένα και την ευφορία που ένιωθε μαζί μου. Εγινε όμως μια παρεξήγηση πριν 3 μέρες κι έφυγα ενώ μου ζήτησε να μην το κάνω. Δεν ειπώθηκε κάτι, δεν ήταν τσακωμός. Όμως εγώ είχα ξενερώσει και δεν ήθελα να μείνω. Από τότε δεν μου μιλάει ούτε απάντησε στις κλήσεις και στα μηνύματά μου. Εμένα μου πέρασε αργότερα γιατί τον θέλω στη ζωή μου και ηρέμησα. Αλλά είναι δυνατόν να είναι οριστικό από τη μεριά του? Να διαγράφει έναν άνθρωπο και όλα όσα έζησε για μια άτυχη στιγμή? Δε μπορώ να πιστέψω ότι τα νεύρα κι ο εγωισμός του έχουν μπει πιο πάνω από την παρουσία μου στη ζωή του. Δυσκολεύομαι να προσαρμοστώ… Μου λείπει πάρα πολύ αλλά δε θέλω να κάνω κάτι άλλο. Εσεις τι γνωμη εχετε;

 

A.Π.: Οι τρεις πρωτοι μηνες μιας γνωριμιας δυο ανθρώπων είναι καθοριστικοί για το αν θα προχωρήσει ή όχι μια σχέση. Τα όρια του κάθε ανθρώπου και τι ακουμπάει τις κόκκινες γραμμές του ειναι πολύ διαφορετικά για τον κάθενα από εμάς. Η αντίδραση του δείχνει ότι θέλει να πάρει απόσταση για τους λόγους του. Καλό θα ήταν να σεβαστείτε την όποια απόφαση πάρει και να αποκομίσετε τα οφέλη αυτης της γνωριμίας για την προσωπική σας εξέλιξη. Ολοι οι άνθρωποι στην ζωή μας έρχονται κάτι να μας διδάξουν. Αδράξτε την ευκαιρία και προχωρήστε στην ζωή σας με αυτη την επιπλέον γνώση και πληροφορία.

Βρίσκομαι σε αδιέξοδο

Β.Α., 43 ετών: Γεια σας κ. Πετρακη και ευχαριστω για το χρονος σας. Ειμαι στο εξωτερικο και εμεινα ανεργος. Εχει συμβει το ιδιο πραγμα αλλες 4 φορες. Δεν ηταν ολες απο δικη μου υπαιτιοτητα. Εχω κοθραστει να αλλαζω δουλεες και διευθυνσεις κατοικιας και χωρες κατοικιας. Τα τελευταια περιπου 2 χρονια ειχα βρει μια συμπαθιτικη δουλεια και εκανα μια σχεση με μια κοπελα μετα απο πολλα χρονια. Τωρα ξανα επαγγελματικα παλι στο μηδεν. Απο οικονομικης αποψεως δεν εχω οικονομιες και συντομα δεν θα μπορω να πληρωσω ουτε το ενοικιο μου. Εχω κουραστει να χαχνω για δουλεια, να με απποριπτουνε , να νιωθω αχρηστος και ηλιθιος και τελικα οσες φορες στο παρελθον βρηκα κατι να μην ειναι στην ουσια καλο γιατι ειμαι και γω μετριος σε αυτο που κανω... Ειμαι 43 και νιωθω οτι αρχιζω και γερναω και δεν εχω κανει τιποτα ουσιαστικο στην ζωη μου και συντομα ισως με παρατησει και η κοπελα μου , απο την οποια δεν εχω παραπονο με στηριζει με το τροπο της αλλα νιωθω αχρηστος να της δεσμευσω την ζωη γιατι ειμαι ανικανος να κανω μια οικογενεια λογο της επαγγελματικης μου ανεπαρκειας(εννοντας καμια καλη εταιρεια δεν προκειται να με προσλαβει) καμια μετρια εταιρια που ισως κλεισει οπως η τελευταια που εργαζομουν. Δουλεια μετα απο 4 μηνες και πανω απο 8 αποριψεις δεν εχω βρει. Τα λεφτα μου τελιωνουν. Ασφαλεια δεν μπορω να προσφερω στο ταιρι μου. Νιωθω κουρασμενος, απογοητευμενος και αχρηστος. Σκεφτομαι να χωρισω με την κοπελα ου γιατι πιστευω αξιζει πολλα και δεν ειμαι ανταξιος της. Την εχω απατησει κιολας χωρις να το γνωριζει. Σε λιγο δεν θα μπορω να ταισω υποστηριξω ουτε τις βασικες μου αναγκες... Εχω βαρεθει να παλευω για την μετριοτητα στην ζωη μου γιατι δεν μπορω να κανω το κατι παραπανω... Δεν ειμαι εξυπνος και ειμαι και τεμπελακος... Μου δωθηκαν καποιες δευτερες ευκαιριες στην ζωη μου αλλα δεν τις εκμεταλευτηκα οπως θα επρεπε ισως... Εχω κουραστει...

Α.Π.: Καλο θα ηταν να αναρωτηθείτε αν αυτες οι συνθήκες εργασίας που περιγράφετε ταιριαζαν με τις ανάγκες σας, τα όνειρα σας και τις αξίες σας και τι σας κάνει να λοξοδρομείτε από αυτό που θέλετε πραγματικά επαγγελματικά και προσωπικά. Μήπως η κούραση συνδέεται με την απόσταση που παίρνετε από τον πραγματικό σας δρόμο; Ποιο περιβάλλον εργασίας θα ταίριαζε πιο πολύ με αυτα που ψάχνετε και με τα όραματα σας για την ζωή; Ποιο εργασιακο περιβάλλον θα εγκόλπωνε τις ικανοτητες σας, τις δεξιοτητες, τις αξίες σας και το δυναμικό σας; Αναρωτηθείτε όλα αυτά, καταγραψτε τα αν είναι δυνατόν και χρησιμοποιήστε τα σαν μπούσουλα για την επόμενη σας επαγγελματική επιλογή. Προς το παρόν καλο θα ήταν να αφήσετε χωρο στα αγαπημένα σας πρόσωπα να σας στηρίξουν και να αποφυγετε βεβιασμένες κινήσεις.

Αναζητείστε αν υπάρχουν και κοινωνικές υπηρεσίες εκει που διαμένετε, που θα μπορούσαν να σας προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη για τη δυσκολη φάση που περνάτε.

Μπορώ να την ξανακερδίσω;

Φ.Κ., 50 ετών: ΕΧΩ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ 32 ΕΤΩΝ .ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ. ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΑΜΕ ΤΗ ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕ , ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ. ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 2 ΜΗΝΩΝ ΜΕ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΝΑΙ ΟΤΙ ΝΟΙΩΘΕΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ , ΟΤΙ ΠΑΙΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΓΕΝΙΚΑ, ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ, ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ. ΕΓΩ ΤΗΝ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ , ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΘΕΛΗ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ.

Α.Π.: Η εμπειρία σας τι λεει για παρόμοιες καταστασεις που εχετε ζήσει; Η κοπέλα είναι ξεκάθαρη στο οτι δε σας βλέπει ερωτικά πλέον αλλα παρολα αυτα τρεφει συναισθήματα αγάπης για εσας. Αναρωτηθείτε αν εσεις είστε σύμφωνος με μια τέτοια συνθήκη, αν σας ταιριάζει με τις προθέσεις που έχετε για τη Συντροφικότητα και δράστε αναλόγως.

 

Τον θέλω πίσω...

Μ.Τ., 21 ετών: Καλησπερα, είχα μια σχέση 9 μήνες αυτος 20 και εγω 21 μέναμε 5 φορές την εβδομάδα μαζί γιατι αυτός σπούδαζε σε άλλη πόλη. Εδώ και δύο μήνες τσακωνόμασταν συνέχεια τον είχα χωρίσει εγώ μέσω μηνυμάτων και τα ξανα βρήκαμε επειδή εγώ το επιδίωξα θεωρούσε ότι έχει το περισσότερο δίκιο στους καβγάδες μας ενώ εγω θεωρω οτι φταίγαμε και οι δύο. Μου έλεγε οτι ήμουν η πρώτη που αγάπησε ότι δεν έχει ξανα αισθανθεί έτσι και μου το έλεγαν και οι φίλοι του οτι πρώτη φορά τον βλέπουν έτσι με κοπέλα. Πριν 11 μερες που χωρίσαμε και όλας μου είχε κανει σκηνή επειδή άργησα να τον πάρω τηλέφωνο 10 λεπτά και όταν του ειπα οτι δεν είμαι καλα ψυχολογικά επειδη είχα τσακωθεί με την μητέρα μου μου είπε οτι του χαλάω την διάθεση οτι αυτός με πήρε μες στην χαρά να δει τι κάνει και εγώ δεν ημουν καλά, του είπα τότε ότι θέλω να με στηρίζει και μου λέει οτι με έχει στηρίξει ενα σωρό φορές και πόσες ακόμα να το κάνει εκεί αρχίσαμε παλι να τσακωνόμαστε στο ενδιάμεσο τα βρήκαμε και μετά παλι τσακωθήκαμε μέσω τηλεφώνου. Μετά απο λίγη ωρα τον πήρα τηλέφωνο να δω τι κάνει και είχε πολλά νευρα ήταν σπιτι φιλου του και του είπα αν μπορει να βγει εξω να μιλησουμε μου απαντησε οχι, στην συνεχεια του ειπα να μου στειλει μηνυμα και μου ειπε οχι και του λεω τι επαθες και μου απανταει οτι κουραστηκε και βαρεθηκε και του λεω εγω θες να χωρισουμε? και μου απανταει ναι εγω τοτε αρχιζα να του λεω να μου πει τον λογο και μου ειπε οτι εκανε υπομονη απο το πασχα και δεν αντεχει αλλο τον ρωτησα αν μπορει να ζησει χωρις την αγκαλια μου και μου ειπε ναι καθως μου ειπε να μην του ξανα μιλησω και να μην τον ξανα ενοχλησω ποτε και ότι θελει να περάσει κάποια στιγμή να πάρει τα πράγματα του και εγω να λείπω απο το σπίτι. Την επόμενη μέρα τον ξανα πήρα τηλέφωνο να δώ αν είχε ηρεμίσει γιατί σε όσες φίλες μου το έλεγα μου έλεγαν ότι δεν αντέχει ο ένας χωρίς τον άλλον και θα επικοινωνίσει μαζί μου το συντομότερο. Τον ξανα πήρα λοιπον την επομενη μερα και ηταν μεσα στα νευρα μου ειπε οτι δεν σεβομαι την αποφαση του και οτι δεν θελει να μου μιλαει του ειπα να βρεθουμε να μιλησουμε απο κοντα γιατι δεν μπορω να δεχτω οτι θα χωρισω μεσα απο ενα τηλεφωνο και με αυτον τον τροπο μου ελεγε οχι στην αρχη αλλα μετα μου ειπε οτι θα ερθει γιατι θελει να παρει τα πραγματα του και οτι θα μιλησουμε λιγο. Μου χτυπησε επισης τοτε που τον ειχα χωρισει εγω και αν μαρεσει τωρα που το κανει και αυτος και οταν του ειπα οτι εγω τοτε δεν το εννοουσα μου απαντησε εγω το εννοω. Περασε μια βδομαδα χωρις να τον ενοχλω καθολου ουτε μηνυματα ουτε τηλεφωνηματα τιποτα. Ενας κοινος γνωστος του ειχε στειλει μονο για να μαθει τι εχει συμβει και του ειπε αυτο οτι κουραστηκε και οτι θα ερθει να παρει τα πραγματα του και θα μιλησουμε. τοτε ο κοινος γνωστο μας του ειπε να μην παει με το σκεπτικο οτι εχω παρει την αποφαση μου και τελος αλλα να το συζητησει και ηταν δεν ξερω θα δειξει δεν νομιζω κτλ μου ειπε τελος παντων οτι φανηκε καπως διπλωματικος και αν το διαχειριστω καλα τοτε μπορει και να γυρισει περασαν καποιες μερες χωρις κανενα σημειο ζωης και του εστειλα εγω ενα μηνυμα "πως εισαι " δεν απαντησε ποτε, του τηλεφωνησε και ολας 1 φορα αλλα τιποτα. Έιμαι σε πολύ άσχημη κατάσταση δεν μπορώ να δεχτώ ότι απλά εξαφανίστηκε και δεν θέλει ούτε να μου μιλάει. Τουλάχιστον να ερχόταν να με αντιμετωπίσει απο κοντά να με αφήσει να πώ και εγώ όσα θέλω να πώ. Κρατιέμαι κάθε μέρα μην πάω να τον βρώ και να του πώ να μου τα ξεκαθαρίσει όλα απο κοντά. Μέχρι μια μέρα πρίν μου δήλωνε ερωτευμένος και οτι μ'αγαπάει.. Γενικα είναι ατομο παρορμητικο και επιπολαιο αλλα λεει πανω στα νευρα του και μετα τα μετανιωνει. Μια φορά ας πούμε είχαμε τσακωθεί επειδή δεν είχα πάει εγώ να τον δώ στην πόλη του και μου είχε πει με πολλά νευρα οτι δεν θα βρεθουμε αυτην την εβδομαδα αλλα την επομενη οταν τον ρωτουσα αν ειναι σιγουρος μου απαντουσε ναι και οταν τελικα δεν πηγα μου ελεγε οτι ξενερωσε και οτι επρεπε να παω και οτι του ειπα οτι αυτος μου ειπε να μην παω μου απαντησε οτι εγω επρεπε να παω. Τον αγαπάω δεν μπορώ να μην μιλάμε έχω περάσει χωρισμούς και χωρισμούς αλλα αυτό με ξεπερνάει δεν μπορώ να χωνέψω πώς μου το έκανε αυτό να με αφήσει έτσι . Ολοι μου λενε οτι θα ερθει για τα πραγματα και οτι τωρα εχει εξεταστικη και ξεκινησε και δουλεια και δεν εχει χρονο εγω δεν το πιστευω αλλα το θεμα δεν ειναι να ερθει μετα απο 1 μηνα αλλα τωρα να λυθουν οι αποριες μου να μην μιλαω καθε μερα με το ταβανι. Δεν ξέρω τι να κάνω. όλες μου οι φίλες μου λένε να μην τρέξω πίσω του γιατί τότε θα το χάσω το παιχνίδι θα νιώσει περισσότερη πίεση και θα ναι χειρότερο. Δεν ξερω τι να κάνω τον θελω πισω. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας θα το εκτιμήσω αν απαντήσετε!

 

Α.Π.: Ο άνθρωπος αυτός για τους λόγους του θέλει να πάρει απόσταση από τη σχέση και από εσάς, αν μη τι άλλο είναι δικαίωμά του. Σεβαστείτε την απόφασή του, σας το ζήτησε εξάλλου.Ήδη περιγράφετε ότι τον χωρίσατε εσείς με μηνυμα και μετα επεδιώξατε την επανασύνδεση. Δεν καταλαβαίνω αυτη τη συμπεριφορά και πως συνδέεται με το ότι τον "θέλετε". Υπάρχει κάποιο μπέρδεμα που δεν είναι συνειδητό ούτε από εσάς. Καλό θα ήταν να δείτε αυτό το μπέρδεμα αρχικά και με τι συνδέεται, σίγουρα υπάρχουν αρκετοί λόγοι που καλο είναι να ανακαλύψετε για προσωπικό σας όφελος. Η κτητικότητα και η έννοια της κτήσης δεν συνάδουν με τη συντροφικότητα.

Καταλαβαίνω ότι  δεν σας είναι εύκολο να  δεχτείτε  ότι έφυγε από τη σχέση,ακούγεται όμως να έχει πάρει την απόφασή του. Καλό θα ήταν να αποδεχτείτε την καινούργια κατάσταση και αν αυτό σας δυσκολεύει να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.