Είμαι ερωτευμένη μαζί του και τον αγαπώ πολύ. Το πρόβλημα είναι ότι τελευταία δεν έχω διάθεση για σεξ

Ε.Κ.: Είμαι 30 ετών. Έχω μια σχέση 2 ετών (συζούμε 1 χρονο). Είμαι ερωτευμένη μαζί του και τον αγαπώ πολύ. Το πρόβλημα είναι ότι τελευταία δεν έχω διάθεση για σεξ. Φιλιά, χάδια, αγκαλιές μου αρέσουν πολύ.

Στο «Βιβλίο του Τσαγιού», ο συγγραφέας Οκάκουρα Κακούζο αφιερώνει ένα κεφάλαιο για να αναφερθεί στις τρεις περιόδους εξέλιξης του τσαγιού στην Κίνα, που αντιστοιχούν σε ισάριθμες σχολές, ενδεικτικές του πνεύματος της εποχής στην οποία επικρατούσαν. Οι τρείς αυτές σχολές ανταποκρίνονται στις διαφορετικές συναισθηματικές διαθέσεις των κινεζικών δυναστειών των Τανγκ, των Σουνγκ και των Μινγκ και θα μπορούσαμε να τις προσδιορίσουμε αντίστοιχα ως Κλασική, Ρομαντική και Νατουραλιστική Σχολή. Δεν θα σταθώ στις διαφορές μεταξύ των δύο πρώτων σχολών, αλλά θα επεκταθώ λίγο πάνω στην τρίτη, που κληροδότησε στην Ευρώπη τη μέθοδο πόσης του βουτηχτού τσαγιού μετά το τέλος της δυναστείας των Μινγκ.

Υπήρχαν πολλά εσωτερικά προβλήματα που ταλαιπωρούσαν την Κίνα, όσο οι Μινγκ επιχειρούσαν την επανεθνικοποίησή της και μέχρι να υποκύψει οριστικά στην αλλότρια εξουσία των Μαν Τσου, κατά τον 17ο αιώνα. «Για τον Κινέζο της εποχής των Μινγκ», γράφει ο Κακούζο, «το τσάι είναι ένα εύγευστο ρόφημα, όχι όμως και ένα ιδεώδες. Οι ατέλειωτες συμφορές της, του έχουν στερήσει τον οίστρο για το νόημα της ζωής. Έχει γίνει μοντέρνος, δηλαδή γηραιός και απογοητευμένος. Έχει χάσει την υπέρτατη εκείνη πίστη στις ψευδαισθήσεις, που συνιστά την αιώνια νεότητα και το σφρίγος των ποιητών και των αρχαίων...».

Συγχωρείστε με αν σας κούρασα με την μεγάλη αυτή εισαγωγή, αλλά έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν παραλληλισμοί ανάμεσα στη δική μας εποχή και την εποχή της δυναστείας των Μινγκ. Φαίνεται πως έχουμε αποεπενδύσει σήμερα από πολλά ιδεώδη, συμπεριλαμβανομένου του ιδεώδους του έρωτα. Η προσέγγισή των ερωτικών σχέσεων έχει γίνει νατουραλιστική, βασισμένη στα πορίσματα των επιστημών και στις επιταγές της σεξουαλικής επανάστασης. Το νέο μοντέλο που έχουμε συγκροτήσει, για να αντικαταστήσουμε το ιδεώδες του ρομαντικού έρωτα, είναι απόλυτα συμβατό με την κατάσταση που εσείς βιώνετε σήμερα στην προσωπική σας ζωή.

Πράγματι, έχει αποδειχθεί ότι ο χρονικός ορίζοντας των δύο ετών, είναι το δέλεαρ που μας επιφυλάσσει η ίδια μας η βιοχημεία, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τον απώτερο βιολογικό στόχο της αναπαραγωγής. Στη συνέχεια, το βιβλίο της ζωής αλλάζει λίγο τα δεδομένα, ώστε να εξασφαλιστεί σε ένα δεύτερο επίπεδο, η βιωσιμότητα των απογόνων που - θεωρητικά - έχουν προκύψει. Η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση και η κοινή στοχοθεσία είναι ένα ασφαλές υπόβαθρο για να ευδοκιμήσει η γονική φροντίδα και επένδυση, οπότε επιλέγεται, ζημιώνοντας σε κάποιο βαθμό την έντονη σεξουαλική έλξη των πρώτων ετών της σχέσης.

Θα μπορούσατε βέβαια να υποστηρίξετε, δικαίως, ότι η αναπαραγωγή και η γονική επένδυση δεν σας αφορούν σε τόσο σημαντικό βαθμό, ώστε αυτό να επηρεάζει τη σχέση σας. Άλλωστε δεν έχετε κάνει καμία τέτοια αναφορά στην περιγραφή σας. Υπάρχει ωστόσο, θα αντέλεγα, ένας «βιολογικός εαυτός», που διαβάζει ένα προδιαγεγραμμένο σενάριο για τον καθένα από μας, με ή χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Οι φυσικές μας παράμετροι των βιολογικών συστημάτων φαίνεται να έχουν οριστεί από τον ορθολογικό νου ενός επιστήμονα μάλλον, παρά από τη φαντασία ενός ποιητή. Η συνειδητότητα αυτή μας βαραίνει σήμερα περισσότερο από ποτέ, διότι είμαστε μοντέρνοι - άρα γηραιοί και απογοητευμένοι, θα συμπλήρωνε ο Κακούζο. Θα μπορούσαμε να βρούμε το σφρίγος και τη νεότητά μας, εφάμιλλη με αυτή των ποιητών, θεμελιώνοντας εκ νέου τις προκαταλήψεις που εγκαταλείψαμε με τον εκμοντερνισμό μας;

Συνοψίζοντας, σας διαβεβαιώνω ότι η φάση την οποία διέρχεται η σχέση σας είναι απόλυτα φυσιολογική. Η τελική έκβαση ωστόσο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την δική σας ψυχοσύνθεση, την σχολή, αν θέλετε, στην οποία ανήκετε. Η νατουραλιστική σχολή υπαγορεύει την ανάγνωση της κατάστασης χωρίς αυταπάτες και κινητοποιεί πρόσθετες σχετικές σκέψεις: είναι η δημιουργία οικογένειας προαπαιτούμενη για τη συγκόλληση των εύθραυστων ερωτικών δεσμών; Κι αν η οικογένεια δεν είναι ο επιθυμητός στόχος, ανοίγει αναπόφευκτα ο δρόμος για την εξερεύνηση εναλλακτικών λύσεων, όπως π.χ. η άρση της αποκλειστικότητας και της μονογαμίας;

Η ρομαντική σχολή από την άλλη θα σας οδηγούσε με την πυξίδα στραμμένη σε συναισθήματα λιγότερο εφήμερα και με τις συγκινητικές (αν και επισφαλείς) ιδιότητες του μοναδικού. Υπάρχουν τελικά δύο άνθρωποι φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο, κατά το δυϊστικό πρότυπο του έρωτα; Μπορεί αυτή η πίστη να επιζήσει από τον σύγχρονο κυνισμό; Πρόκειται μου φαίνεται για μια απόφαση βαθιά προσωπική.