15. Σεπτεμβρίου 2009 17:10
Ρ.Γ.: Ο σύντροφος μου δεν έχει πολύ όρεξη τελευταία γιατί λέει πως σκέφτεται την πρώην του. Ήταν 6 χρόνια μαζί και χώρισαν πρόσφατα. Τι μπορώ να κάνω για να μην την σκέφτεται και να αυξήσω τις ορμές του;
Η αναζήτηση του τεχνάσματος που θα αποσπούσε τον φίλο σας από τη νοσταλγία και θα τον έφερνε κοντά σας, είναι, νομίζω, ένα μελαγχολικό εγχείρημα. Η αποπλάνηση και η έξαψη των αισθήσεων που αναζητάτε δεν θα βρει πρόσφορο έδαφος σε συνθήκες προγραμματισμού και μεθόδευσης. Βλέπετε, μοιραζόμαστε όλοι ένα μη λεκτικό αισθητήριο που είναι σε θέση να διακρίνει το αυθεντικό από το κίβδηλο. Το αισθητήριο του συντρόφου σας πιθανότητα θα διαβλέψει τον μεθοδικό στρατηγό πίσω από τη θερμή ερωμένη και αυτό ίσως σας φέρει αντιμέτωπη με ένα αποτέλεσμα εκ διαμέτρου αντίθετο από αυτό που επιδιώκετε, καθώς τα τεχνάσματα συνήθως απωθούν αντί να έλκουν.
Εξετάστε λοιπόν το πρόβλημα από την αρχή και προσπαθήστε να διερευνήσετε τα συναισθήματα του συντρόφου σας, αλλά και τα δικά σας, καθώς αναλογίζεστε πάνω σε διαφορετικά σενάρια. Φανταστείτε τον εαυτό σας στη μεταβατική κατάσταση από τη λήξη μιας μακρόχρονης σχέσης στην απαρχή μιας καινούριας. Τα συναισθήματα είναι αναγκαστικά συγκρουσιακά και περίπλοκα. Ο αποχωρισμός ενός σημαντικού άλλου, ακόμη και όταν είναι εκούσιος και επιθυμητός, είναι ψυχικά επώδυνος, και ως εκ τούτου απαιτεί μια χρονική περίοδο επούλωσης προκειμένου να γίνει αποδεκτός. Μια καλή αρχή, στην προσπάθειά σας να προσεγγίσετε τον σύντροφό σας σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο, θα ήταν να κατανοήσετε αυτή την ανάγκη του να «πενθήσει» την προηγούμενη σχέση. Θα είναι κάτι που θα έχει εκτιμήσει, όταν, συν τω χρόνω, θα είναι έτοιμος να αφοσιωθεί σε σας.
Μπορείτε όμως να υπολογίζετε με βεβαιότητα σε μια τέτοια μελλοντική αφοσίωση; Να ένα ερώτημα που υπογραμμίζει τις δικές σας ψυχικές δυσκολίες. Η σύγκρισή σας με την προηγούμενο σύντροφο φαντάζομαι ότι θα έχει ανακινήσει πιθανές ανασφάλειες όσον αφορά την προσωπική σας αξία και ερωτευσιμότητα. Τα συναισθήματά σας είναι εύλογα και δικαιολογημένα, ωστόσο ο δειγματισμός των θελγήτρων σας ως αντιστάθμιση, δεν θα σας προστατεύσει από τους σκοπέλους της αμφιβολίας. Προτιμότερο να εκθέσετε αυτά τα συναισθήματα στο φως. Εάν νιώθετε ανασφαλής και πληγωμένη, ας είναι έτσι. Νομίζω ότι είναι αρκετά ανθρώπινο και κατανοητό, έστω και αν αποκλίνει από το μοντέλο cosmopolitan.
Συνοψίζω λοιπόν: εάν τηρήσετε μια στάση ανοχής και κατανόησης, με τη σεξουαλική σας διαθεσιμότητα να δελεάζει χωρίς να πιέζει, ίσως σας προτιμήσει σε βάθος χρόνου. Εάν πάλι δεν σας προτιμήσει, αντιμετωπίστε το με αξιοπρέπεια. Οι χειρισμοί ενίοτε αποδίδουν βραχυπρόθεσμα, αλλά στο βάθος του χρονικού ορίζοντα θα σας αφήσουν κυνική και απογοητευμένη. Η επιθυμία έχει το στίγμα του αβίαστου.