Ο σύντροφος μου διατηρεί σχέσεις επικοινωνίας με την πρώην σύζυγό του

Ι.Π.: Ο σύντροφος μου, με τον οποίο έχουμε μια κόρη 5 ετών, διατηρεί (μόνο τηλεφωνικές απ ότι μου λέει) σχέσεις επικοινωνίας με την πρώην σύζυγό του. Δεν μπόρεσε ποτέ να μου εξηγήσει τον λόγο ή πως ορίζει αυτή την σχέση. Δεν θα με απασχολούσε εάν δεν ήξερα ότι επικοινωνούν συχνά (σχεδόν κάθε εβδομάδα η κάθε 15 μέρες), ενώ μου το κρύβει, και εάν μπορούσα να καταλάβω το είδος η την ανάγκη του αυτή.

Η επικοινωνία μεταξύ πρώην συζύγων, ή πρώην συντρόφων γενικά, δεν είναι ασυνήθης, ούτε απαραίτητα κατακριτέα. Μια σημαντική σχέση στο παρελθόν, οπωσδήποτε διαθέτει κάποια χαρακτηριστικά που την κάνουν σημαντική και στο παρόν, ακόμη κι αν έχει μετασχηματιστεί ποικιλοτρόπως υπό την επίδραση των εξελίξεων στη ζωή των δύο πρώην συντρόφων. Αφού μεσολαβήσει ένα απαραίτητο χρονικό διάστημα ομοιόστασης μετά από τον χωρισμό, οι πιθανότητες επαναπροσέγγισης τείνουν να αυξάνονται και τα μπλοκαρισμένα κανάλια επικοινωνίας αποκαθίστανται ευκολότερα, με τη βοήθεια της επουλωτικής επενέργειας του χρόνου.

Εσείς όμως δυσκολεύεστε να άρετε την επιφυλακή σας, όσο αντιλαμβάνεστε μια αδιαφάνεια σχετικά με τη φύση και το στόχο της επικοινωνίας μεταξύ των δύο. Δεν μπορώ όμως να αξιολογήσω περαιτέρω το εύλογο της καχυποψίας σας, εφόσον στο σημείο αυτό διασταυρώνονται δύο (τουλάχιστον) πιθανά σενάρια. Ενδεχομένως ο σύζυγός σας να έχει αναθεωρήσει την επιλογή του, εάν η σύγκριση ανάμεσα σε σας και την πρώην σύζυγο προκρίνει τη δεύτερη. Σε αυτή την περίπτωση, η μεταξύ τους επικοινωνία ίσως αποτελεί μια πρώτη διερεύνηση μιας ευρύτερης επιθυμίας επανασύνδεσης και η κρυψίνοια του προστατεύει ένα τέτοιο σχέδιο . Έχετε όμως ενδείξεις που να υποστηρίζουν αυτό το σενάριο; Προκειμένου να είναι βάσιμες τέτοιες υπόνοιες, η σχέση σας θα πρέπει να κλυδωνίζεται ήδη σε πολλά επίπεδα και να έχουν προκύψει αγεφύρωτες ασυμβατότητες μεταξύ σας – κι όλα αυτά σίγουρα δεν γίνονται ερήμην σας.

Υπάρχει ωστόσο και το άλλο σενάριο, στο οποίο εσείς έχετε απόλυτα παρερμηνεύσει τα γεγονότα και του καταλογίζετε προθέσεις εξαπάτησης για μια επικοινωνία που δεν παραπέμπει καθόλου σε ερωτικές διαπλοκές. Και σε αυτή την περίπτωση, η δυσκολία του να σας μιλήσει ανοιχτά για αυτό είναι εύλογη. Η αντίθεση μεταξύ των δικών του σκέψεων και του τρόπου με τον οποίο εσείς τις μεταφράζετε (λεκτικά ή μη-λεκτικά), τον έχει φέρει πιθανότατα σε μια αμήχανη θέση, αναγκάζοντάς τον να φιλτράρει τις πληροφορίες, ώστε να προστατεύσει τόσο εσάς και την πρώην σύζυγο, όσο και τον εαυτό του.

Όποιο από τα δύο σενάρια κι αν ισχύει, εσείς έχετε σημαντικό ρόλο στον τρόπο που θα τα χειριστείτε. Δοκιμάστε μια ειλικρινή και απροκατάληπτη προσέγγιση και, αν το έχετε ανάγκη, ζητήστε του ευθέως να σας μιλήσει για αυτή τη μεταστροφή στη σχέση τους, εξηγώντας του παράλληλα ότι η επιθυμία σας να γνωρίζετε τις λεπτομέρειες δεν έχει στόχο να αμφισβητήσει, αλλά να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μεταξύ σας. Εάν όμως αναγνωρίζετε στον εαυτό σας μια εγγενή ροπή προς την καχυποψία και τη ζήλεια, τότε καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να επεξεργαστείτε αυτά τα συναισθήματα και τις πραγματικές τους αιτίες, οι οποίες είναι πιθανότατα άσχετες με την όποια πρώην του συζύγου σας. Αυτά ως προς τα επιμέρους. Ως προς τα γενικά, νομίζω ότι η διατήρηση, τελικά, μιας αίσθησης συνέχειας της ταυτότητας μας, μέσω της συναναστροφής σταθερών προσώπων και της συντήρησης των σημαντικών σχέσεων είναι ενδεικτική ωριμότητας και όχι εξαπάτησης. Με προϋπόθεση, βέβαια, την εμπιστοσύνη…