Tώρα άρχισα να καταλαβαίνω ότι τον αγαπάω, όταν άρχισα να τον χάνω

E. K., 23 ετών: Γεια σας. Ονομάζομαι Ρένα και είμαι από το Ηράκλειο Κρήτης! Θα ήθελα να σας πω με λίγα λόγια την ιστορία μου. Ήμουν με ένα παιδί, τον Μπάμπη 3 χρόνια και κάτι, μια σχέση γεμάτη πάθος, πολύ πάθος ο ένας για τον άλλο. Αυτόν τον ενοχλούσαν κάποια πράγματα στον χαρακτήρα μου, που είχε δίκιο δηλαδή, όπως για παράδειγμα να μη μιλάω άσχημα, να μη ζηλεύω άσκοπα, να μην του κάνω σκηνές. Εγώ δεν τα διόρθωνα και έτσι από ένα σημείο και μετά άρχισε να ξενερώνει. Έχει ένα χαρακτήρα που θέλει να είναι ελεύθερος, δεν θέλει να τον πιέζει κανείς, που του αρέσει το φλερτ, ήσυχος όμως, ψύχραιμος, αντίθετα με εμένα που είμαι πολύ καχύποπτη και νευρική. Εγώ όμως τώρα άρχισα να καταλαβαίνω ότι τον αγαπάω, όταν άρχισα να τον χάνω. Πάντως τις σχέσεις μας δεν τις κόψαμε ποτέ. Πάνε τώρα 4 χρόνια μέχρι και σήμερα που υπάρχει όλο αυτό. Ώσπου είχε κάνει αίτηση για τους ειδικούς φρουρούς και τον πήραν αρχές καλοκαιριού. Αυτή τη στιγμή αυτός είναι στον Πειραιά και εγώ στο Ηράκλειο. Πάλι όμως μιλάμε κάθε μέρα στο τηλέφωνο, 3 και 4 φορές τη μέρα. Όποτε έρθει κοιμόμαστε μαζί όσες μέρες είναι εδώ. Την τελευταία φορά που ήρθε μου έκανε και έκπληξη για να χαρώ, βασικά γιατί ήξερε που ήμουν και τι έκανα. Με τα πολλά, τώρα που έφυγε, εμένα μου λείπει πραγματικά και είδα πιο καθαρά όλα τα λάθη μου, τα έχω διορθώσει και είμαι σε πολύ καλό δρόμο θα έλεγα. Και ευτυχώς το αναγνωρίζει κι αυτός!! Και σκέφτομαι τώρα να δώσω πανελλήνιες, να περάσω σε σχολή στην Αθήνα και να πάω για να μείνουμε μαζί. Αυτός δε μου λέει !!ναι!! έντονα, αλλά ούτε και όχι. Αναρωτιέται τι θα γίνει αν πάω εγώ και μετά τον κατεβάσουν αυτόν στην Κρήτη;; Και θέλω με τα πολλά να σας ρωτήσω να πάω ή να μην πάω; Αξίζει ή δεν αξίζει; Με θέλει ή δε με θέλει; Nα κάνω τι;; Αν θέλετε ρωτήστε με οτιδήποτε άλλο θέλετε για τη σχέση μας. Να συμπληρώσω ότι εγώ είμαι 23 και αυτός στα 27. Τώρα!!

Δεν θα σχολιάσω τίποτα επί των λεπτομερειών, άλλωστε το κείμενο σας μιλάει, φωνάζει θα έλεγε ένας πιο ευερέθιστος αναγνώστης, από μόνο του. Δεν θα αποπειραθώ, επίσης, να αξιολογήσω την σχέση σας, εσείς και ο φίλος σας είστε οι μόνοι αρμόδιοι για να την κρίνετε. Όσον αφορά τώρα το αν σας θέλει, αντιλαμβάνεστε ότι μόνο μια προδιάθεση στις μαντικές τέχνες θα μπορούσε να με βοηθήσει να σας απαντήσω σε αυτό. Περισσότερο από όλα αυτά, δεν είμαι σε θέση να σας υποδείξω τις αποφάσεις και τις πράξεις σας. Νομίζω λοιπόν ότι είναι δικό σας έργο να αξιολογήσετε τη σχέση σας και να αποφασίσετε αν θα κάνετε σπουδές στην Αθήνα για να είστε μαζί του.

Το προεξάρχον πρόβλημα που εγώ θα μπορούσα να σας επισημάνω είναι ότι φαίνεται να μην έχετε εσωτερική εστία ελέγχου της ζωής σας. Τα σχετικά παραδείγματα στο κείμενο σας είναι αρκετά. Η απόφασή σας για ένα σημαντικό σχέδιο ζωής, όπως οι σπουδές, δεν βασίζεται σε προσωπικά κριτήρια και στόχους, αλλά συναρτάται από ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο συγκατοίκησης. Η επιθυμία να μεταβάλλετε δομικά χαρακτηριολογικά σας κομμάτια, όπως η νευρικότητα και η καχυποψία, κινητοποιήθηκε ως απαραίτητη ρύθμιση προκειμένου να κάμψετε την δυσφορία του φίλου σας, και όχι από μια προσωπική επιδίωξη αυτοβελτίωσης. Η τάση σας να κάνετε σκηνές, να μιλάτε άσχημα και να ζηλεύεται άσκοπα, όπως σημειώνετε, δεν βελτιώθηκε παρά μόνο όταν εκείνος άρχισε να απομακρύνεται. Ακόμη και τα συναισθήματα σας, όπως η αγάπη, κάνουν την εμφάνισή τους, όταν τα πρόσωπα που φαινομενικά σας τα εμπνέουν εξαφανίζονται.

Έχω την εντύπωση ότι σε ένα πρώτο επίπεδο θα σας βοηθούσε να επιμεληθείτε λίγο τη δική σας ζωή, την προσωπικότητα, τα ενδιαφέροντα και τις συνήθειές σας, ώστε να νιώθετε πλήρης ανεξαρτήτως συνθηκών και προσώπων. Μια ισχυρή εσωτερική έδρα είναι εχέγγυο σταθερότητας και ηρεμίας, ακόμη και όταν το εξωτερικό περιβάλλον μας προκαλεί με δυσκολίες και προβλήματα. Επενδύστε σε έναν ισχυρό και συναισθηματικά ώριμο εαυτό, θα σας βοηθήσει να αγαπήσετε τους άλλους πιο αυθεντικά, αλλά κι εκείνους να αγαπήσουν εσάς.