Κάναμε έρωτα αλλά μου είπε ότι δε θέλει να είμαστε μαζί λόγω απόστασης

Ε.Π., 24 ετών: Γεια σας και πάλι!! Με το αγόρι μου έχουμε χωρίσει εδώ και 6 μήνες, αν και δεν μου είπε να χωρίσουμε, απλά σταμάτησε να έχει επικοινωνία μαζί μου. Εγώ δουλεύω μακριά σε άλλη πόλη και πηγαίνω σπάνια στον τόπο μου. Στις εκλογές που πήγα να ψηφίσω βρεθήκαμε, κάναμε έρωτα αλλά μου είπε ότι δε θέλει να είμαστε μαζί λόγω απόστασης. Ξαναπήγα πάλι για σαββατοκύριακο, αλλά δεν του είπα τίποτα... πήρα απόφαση να μην τον δω. Αυτός όμως πειράχτηκε και θύμωσε απ' ότι φάνηκε. Δεν περίμενε μάλλον να φερθώ έτσι. Αλλά αφού δεν θέλει να είμαστε μαζί για ποιο λόγο να βρισκόμαστε και μετά πάλι να μην μιλάμε;; Μαθαίνει κιόλας ότι περνώ καλά εκεί που είμαι και μπορεί να ζηλεύει. Να σας πω ότι όταν ήμασταν μαζί με είχε στο φτύσιμο κι εγώ φυσικά έτρεχα πίσω του. Γι αυτό μάλλον του κακοφάνηκε. Θέλω τη γνώμη σας. Με μπέρδεψε. Λέτε να τρέφει ακόμη συναισθήματα για μένα, να με θέλει ή απλά πληγώθηκε ο εγωισμός του απο το φτύσιμο που του έριξα;;

Η εικόνα που αποκομίζω από την πρόσφατη αναφορά σας, σε συνδυασμό με την προηγούμενη, είναι η εξής: είχατε συνάψει μια σχέση στην ηλικία των 22 ετών, με έναν άνδρα από τον ευρύτερο κοινωνικό σας κύκλο που έμενε, όπως κι εσείς, σε κάποια επαρχιακή περιοχή. Όλα έβαιναν καλώς μέχρι που εσείς μετακομίσατε λόγω δουλειάς σε άλλη πόλη. Η απόσταση δημιούργησε ρήγματα στη σχέση σας, με αποτέλεσμα να αποξενωθείτε και να διακόψετε την τακτική σας επικοινωνία. Σήμερα, στα 24 σας πλέον, επιστρέφετε δοθείσης της ευκαιρίας και, μεταξύ άλλων, επιδιώκετε συναντήσεις μαζί του. Εκείνος ανταποκρίνεται μεν κάνοντας έρωτα μαζί σας, αλλά σας τονίζει ότι η σχέση είναι καταδικασμένη λόγω απόστασης. Από την άλλη, απογοητεύεται και θυμώνει όταν περνάτε από κει και παραλείπετε να τον επισκεφτείτε.

Αν η κατάσταση έχει όντως κάπως έτσι, δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα το αξιοπερίεργο στην αντίδρασή του. Κατά πάσα πιθανότητα, έχει αρχίσει να αποεπενδύει από σας, τώρα που ζείτε διαφορετικά και μάλιστα μακριά του. Ίσως πραγματικά να νιώθει ότι η σχέση σας είναι καταδικασμένη, εφόσον ανησυχεί ότι αργά ή γρήγορα θα βρείτε κάποιον άλλο, που θα σας κερδίσει με το πλεονέκτημα της εγγύτητας. Ως εκ τούτου, περιορίζοντας τις επαφές μαζί σας, προλαμβάνει τις εξελίξεις που εκείνος, προνοητικός ων, θεωρεί δεδομένες. Από την άλλη, το γεγονός ότι του στοιχίζει όταν απομακρύνεστε προδίδει ότι έχει ακόμη ερωτικά συναισθήματα για σας. Η δυσφορία του φυσικά επιτείνεται όσο μαθαίνει ότι περνάτε καλά, διότι αυτό σημαίνει ότι οι επιλογές σας έχουν πολλαπλασιαστεί και σας εξασφαλίζουν μια συναισθηματική αυτονομία που πλήττει την εξάρτησή σας από εκείνον.

Όσο για το «φτύσιμο», συμφωνώ μαζί σας, είναι δεδομένο ότι έχει πληγώσει τον εγωισμό του. Άλλωστε πρόκειται για μια στρατηγική που επιστρατεύεται για να επιτύχει ακριβώς αυτό το πλήγμα, να ανατρέψει την αίσθηση ασφάλειας και αυτοεκτίμησης του άλλου, με την αιφνιδιαστική απόσυρση της προσοχής που είχε συνηθίσει να λαμβάνει και την αντικατάστασή της με μια αδιάφορη και ψυχρή στάση, ή και με πλήρη απουσία. Ο δέκτης αυτής της τιμωριτικής συμπεριφοράς, περιέρχεται αναγκαστικά σε κατάσταση ανάγκης και πιέζεται να συμμορφωθεί προκειμένου να επανακτήσει το ενδιαφέρον και την προσοχή που στερήθηκε. Στην δική σας περίπτωση, η στρατηγική αυτή έχει και μια αίσθηση αντιποίνου, καθώς επιστρέφεται ως απάντηση σε μια στάση αδιαφορίας που ο ίδιος είχε επιλέξει, τότε που βρισκόταν σε πλεονεκτικότερη θέση από σας.

Εν κατακλείδι, η σχέση σας αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κρίση. Αν θέλετε να τη διατηρήσετε, θα πρέπει να πυκνώσετε τις επισκέψεις σας, να τον συγχωρήσετε για την ψυχρότητα που επεδείκνυε όσο αισθανόταν ασφαλής και να συγκρατήσετε την, δικαιολογημένη ίσως, ανταπόδοσή της, τώρα που οι ρόλοι αντιστράφηκαν, για να επαναφέρετε συνθήκες ισοτιμίας. Σκεφτείτε όμως πρώτα το ενδεχόμενο η κρίση του να είναι σωστή και μην σπεύσετε σε επανασύνδεση αν υποψιάζεστε ότι έχει δίκιο. Πράγματι, η καινούρια ζωή που εγκαινιάσατε ενδέχεται να σας παρασύρει σε διαφορετικά μονοπάτια. Δεν αποκλείεται στα επόμενα χρόνια να δείτε τους παλιούς σας δεσμούς, ερωτικούς και άλλους, να χαλαρώνουν και να εκτοπίζονται από νέους. Και ενώ ο εναγκαλισμός του νέου έχει πάντα μια αίσθηση φρεσκάδας και αισιοδοξίας, ο σεβασμός του παλιού, ακόμη κι όταν η αξία του αναπροσαρμόζεται με την εισροή νέων δεδομένων, είναι ένδειξη ποιότητας χαρακτήρα.