4. Δεκεμβρίου 2009 11:33
Α.Κ., 37 ετών: Μπορεί η έλλειψη στύσης να οφείλεται στην έλλειψη πραγματικής επικοινωνίας σε δύο ανθρώπους και στις διαφορετικές εμπειρίες που έχουν ζήσει;
Η στύση είναι ένα φαινόμενο αρκετά απλό και ειλικρινές. Ενώ η επικοινωνία και η διαφορετικότητα εμπίπτουν σε εκείνες τις αυτονόητες για όλους έννοιες, που το προφανές τους δυσκολεύει να οριστούν. Πώς και πόσο ανταποκρίνεται μια χειροπιαστή (στην κυριολεξία) στύση στις αφηρημένες επιδράσεις της επικοινωνίας και της διαφορετικότητας; Στο σημείο αυτό προσκρούουμε στην περιπτωσιολογία, καθώς η ευαισθησία της ανδρικής διέγερσης σε τέτοιου τύπου μεταβλητές ποικίλλει. Κάποιοι άνδρες ίσως έτειναν να απαντήσουν καταφατικά στο ερώτημά σας (έστω και με επιφυλάξεις), άλλοι πάλι θα κάγχαζαν. Σε μια μέσο οδό, έχω την εντύπωση ότι οι άνδρες μπορούν να διεγερθούν – ή πιο σωστά δεν καταφέρνουν πάντα να το αποφύγουν - ακόμη και σε συνθήκες πλήρους απουσίας επικοινωνίας, χωρίς κανένα κοινό πεδίο εμπειριών: με τις πορνοστάρ, τις περαστικές στο δρόμο, τα μοντέλα στις αφίσες, τις λουόμενες σε παραλίες, τις σερβιτόρες στην καφετέρια, τις απέναντι στη γειτονιά – ο κατάλογος είναι μακρύς… Από την άλλη, σε συνθήκες αλληλεπίδρασης, εάν το αντικείμενο της διέγερσης είναι δεκτικό, επικοινωνιακό και άνετο με τη σεξουαλικότητά του, τότε η στύση μπορεί να προελάσει χωρίς περαιτέρω επιφυλάξεις, ενώ αναδιπλώνεται ή και αποσύρεται απογοητευμένη σε αφιλόξενα και επιθετικά περιβάλλοντα. Ούτως ή άλλως, η σεξουαλικότητα δεν εδράζει μόνο στις ερεθιστικές καμπύλες και τα πληθωρικά στήθη – είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό και εγκεφαλική. Υπάρχουν σεξουαλικοί, ασεξουαλικοί και αντί-σεξουαλικοί εγκέφαλοι, οι οποίοι αντίστοιχα συνεργάζονται με ευχέρεια ή με δυσκολία με τα άμεσα ενδιαφερόμενα μόρια. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS