Έχω πρόβλημα με τη σχέση μου εδώ και καιρό και γνωρίζω πως η ευθύνη είναι δική μου, αλλά δεν αντέχω και για πολύ ακόμη αυτή την κατάσταση

Ε.Π., 25 ετών: Καλησπέρα σας. Έχω πρόβλημα με τη σχέση μου εδώ και αρκετό καιρό και γνωρίζω πως η ευθύνη είναι δική μου, αλλά δεν αντέχω και για πολύ ακόμη αυτή την κατάσταση. Είμαι με ένα παιδί εδώ και ενάμιση χρόνο. Γνωριστήκαμε, κάναμε σχέση και μετά από δύο μήνες μου πρότεινε να μείνουμε μαζί, όπως και έγινε. Συγκατοικούσαμε για 10 μήνες και μετά έφυγα από το σπίτι, γιατί έκανα one night stand με έναν συνάδελφό μου και δεν μου επέτρεπε ο χαρακτήρας μου ούτε να τον εκμεταλλευτώ, ούτε να του το κρύψω. Μετά από ένα μήνα, και με αφορμή ένα λογαριασμό που ήταν στο όνομά μου, βρεθήκαμε. Στην αρχή βρισκόμασταν μόνο για σεξ και δεν είχα πρόβλημα με αυτό. Έχουν περάσει όμως 4 μήνες από εκείνη την πρώτη μοιραία νύχτα και κάθε φορά δένομαι ακόμη περισσότερο μαζί του. Κι εκείνος μαζί μου, πιστεύω, γιατί ενώ στην αρχή βρισκόμασταν περίπου μια φορά την εβδομάδα, τώρα είμαστε σχεδόν κάθε μέρα μαζί. Εκείνος είναι πολύ καλός μαζί μου και κάνουμε και άλλα πράγματα εκτός από σεξ και γενικά είμαστε όπως όταν ήμασταν μαζί (και μάλιστα χωρίς καβγάδες). Ωστόσο συνεχίζει να λέει ότι δεν πρόκειται να ξαναμείνουμε μαζί και υποστηρίζει ότι δεν έχουμε σχέση (παρόλο που έχουμε βγει και με τους φίλους του έξω), είναι απλώς μια κατάσταση για να περνάμε καλά. Κι εγώ δεν ξέρω πια ούτε πώς να φερθώ, ούτε τι να σκεφτώ. Να περιμένω μήπως μπορούμε να είμαστε ξανά μαζί ή να τον αφήσω μια και καλή; Τον αγαπώ πολύ και δεν θέλω να τον χάσω, αλλά δεν αντέχω να γυρνάει και με άλλες αφού «δεν έχουμε σχέση»!! Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας, περιμένω εναγωνίως την απάντησή σας. Και συγχαρητήρια για τη σελίδα σας, είμαι τακτική αναγνώστρια. Υ.Γ. Από εκείνη τη δουλεία παραιτήθηκα.

It is easier to forgive an enemy than to forgive a friend

William Blake

Στην αναφορά σας περιγράφετε επαρκώς το ιστορικό της κρίσης, του χωρισμού και της επανασύνδεσης με τον σύντροφό σας, όπως εξελίχθηκε μετά από μια σεξουαλική «προδοσία» που ανέτρεψε τις σταθερότητες της σχέσης σας. Επιχειρείτε επιπλέον μια ηθική αξιολόγηση των πράξεών σας, η οποία σας οδηγεί στην συνολική ανάληψη της ευθύνης για όσα συνέβησαν και όσα συμβαίνουν. Τέλος, σημειώνετε ότι η συνειδητοποίηση του σφάλματος, σας κατηύθυνε μοιραία να αποδεχτείτε και το σχετικό τίμημα, τόσο με τον μη επιθυμητό χωρισμό που ακολούθησε, όσο και με την παραίτηση από τη δουλειά σας. Ωστόσο, ενώ αποδεχθήκατε και εν μέρει κινητοποιήσατε τις συνέπειες αυτού του αρχικού παραστρατήματος – γεγονός που αποδίδετε στον φιλαλήθη χαρακτήρα σας και την απροθυμία σας να εκμεταλλεύεστε τους άλλους – τώρα δυσφορείτε για την συναισθηματική ταλαιπωρία στην οποία εδώ και τέσσερις μήνες υπόκειστε.

Στο σύνολό τους, οι εξομολογήσεις σας σκιαγραφούν έναν τίμιο μεν, παρορμητικό δε, χαρακτήρα και έχω την εντύπωση ότι τα δύο αυτά γνωρίσματα σε συνδυασμό, μπορεί να σας βάλουν σε περιπέτειες. Ας εξηγηθώ όμως. Εάν μπορούσατε να συγκρατηθείτε στις παρορμήσεις της στιγμής, που χρωματίζουν βολικά κάθε αμφιλεγόμενη ευκαιρία με θελκτικές πινελιές και σας παρασύρουν να σπεύσετε στην ικανοποίησή τους, τότε θα ήσασταν περισσότερο συνεπής με το πιο σταθερό κομμάτι του εαυτού σας, που απαιτεί την προστασία της σχέσης από πιθανές παρεκτροπές. Αν πάλι μπορούσατε να κατασιγάσετε τις ενοχές σας και να βιώσετε τυχοδιωκτικά και ανέμελα τις πιο «αμαρτωλές» σας επιθυμίες, θα είσαστε τουλάχιστον σε θέση να αποζημιωθείτε από τις χάρες του μποεμισμού. Εσείς όμως, στην επώδυνη θέση που ορίζει ο συνδυασμός των δύο, έχετε επωμιστεί πολλαπλές αρνητικές συνέπειες, για να αντλήσετε μικρή μόνο ικανοποίηση – και αυτό αποτελεί χωρίς αμφιβολία στρατηγικό σφάλμα.

Άλλωστε, στην τωρινή φάση δοκιμασίας που σας υποβάλλει ο σύντροφός σας, επαναλαμβάνετε το ίδιο ακριβώς παράπτωμα. Η υπομονή και η ανοχή θα σας εξασφάλιζαν κατά πάσα πιθανότητα τη συγχώρεσή του, δημιουργώντας σε βάθος χρόνου τις συνθήκες για έξοδο από αυτή την περίοδο εξιλέωσης. Ωστόσο, η ανησυχία σας για πιθανή ανταπόδοση της απιστίας, η οποία μάλιστα νομιμοποιείται διπλά - ως αντίποινο, αλλά και από την ελευθεριότητα που ορίζουν τα νέα δεδομένα μεταξύ σας – τείνει να σας οδηγήσει στην διατύπωση ενός τελεσιγράφου, που αυτή τη στιγμή δεν είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε. Εάν αντισταθείτε στην παρορμητική ανακοίνωση ενός χωρισμού, που δεδομένων των συνθηκών θα έθετε τέρμα σε οποιαδήποτε μελλοντική προσπάθεια επανασύνδεσης, προκαλώντας την (δίκαιη, αν το σκεφτείτε) αγανάκτηση του συντρόφου σας, τότε οι προοπτικές της επούλωσης της σχέσης σας από το τραύμα της απιστίας καθίστανται πιο ευοίωνες. Άλλωστε, εσείς η ίδια παρατηρείτε ότι οι αραιές και σεξουαλικά προσανατολισμένες αρχικά επαφές σας, όχι μόνο πυκνώνουν, αλλά και γνωστοποιούνται στον κοινωνικό σας περίγυρο – ένδειξη οπωσδήποτε θετική. Εάν από την άλλη βιαστείτε να του αποσπάσετε μια πρόθεση δέσμευσης που αυτή τη στιγμή δεν είναι έτοιμος να ανακοινώσει, κινδυνεύετε να φανείτε επιπόλαιη και αδιάφορη ως προς τις δικές του ανασφάλειες και δισταγμούς. Θα σας προέτρεπα να επιδείξετε υπομονή και αντί να αγχώνεστε, προσπαθώντας σπασμωδικά να επισπεύσετε τις μελλοντικές εξελίξεις, να αξιοποιήσετε την τρέχουσα μεταβατική φάση για να κάνετε κι εσείς έναν βαθύτερο απολογισμό όσων ζήσατε κι έναν πιο εύστοχο σχεδιασμό όσων σκοπεύετε να ζήσετε.