M.P., 28 ετών: Έχω σχέση με έναν κύριο 3 χρόνια, είναι 40 χρόνια πιο μεγάλος από εμένα και μαλώνουμε κάθε μέρα χωρίς λόγο. Λέει πως με αγαπάει, εγώ τον λατρεύω. Κάθε φορά του λέω πως φεύγω και όλο με σταματάει, δεν ξέρω γιατί, δεν του έχω εμπιστοσύνη. Μήπως φοβάται να μείνει μόνος; Πριν τρεις μέρες έφυγα σε μια φίλη μου και την άλλη μέρα γύρισα πίσω, δεν μπορώ μακριά του, μου λείπει. Με το σεξ είναι πολύ καλός, κανένας άνδρας δεν με έχει κάνει να αισθάνομαι έτσι. Δεν ξέρω γιατί μαλώνουμε τόσο. Μήπως λόγω μεγάλης διαφοράς ηλικίας; Τι να κάνω; Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
Στα 28 σας χρόνια, διατηρείτε ερωτική σχέση με έναν κύριο 40 χρόνια μεγαλύτερό σας, τον οποίο, λέτε, ξεχωρίζετε ανάμεσα στους υπόλοιπους άνδρες που έχετε μέχρι τώρα γνωρίσει, παρά την καθημερινή ταλαιπωρία που βιώνετε από συνεχείς και αναίτιες συγκρούσεις μαζί του. Η διαφορά ηλικίας σας είναι εντυπωσιακή - και κατά τη γνώμη μου αφύσικη - ωστόσο η γνώμη των άλλων δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία σε μια σχέση μεταξύ συγκατατιθέμενων ενηλίκων. Προσπερνώ λοιπόν το κοινωνικό σχόλιο και περνώ στο κυρίως θέμα .
Από τα στοιχεία που μας δίνετε στην ερώτησή σας πιθανολογώ ότι η καταγωγή σας δεν είναι από την Ελλάδα. Βέβαια, δεν δίνετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την κοινωνική και οικογενειακή σας κατάσταση, αλλά το ξενικό σας όνομα σε συνδυασμό με τη φύση της ερωτικής σας σχέσης, με προδιαθέτει να αναρωτηθώ: Έχετε οικογένεια εδώ ή είστε μόνη; Κι αν είστε μόνη, έχετε καταφέρει να προσαρμοστείτε και να νιώσετε ασφαλής; Βλέπετε, στην ιεραρχία των αναγκών μας ο έρωτας δεν έρχεται πρώτος. Καταρχήν, πρέπει να φροντίσουμε τις στοιχειώδεις φυσιολογικές μας ανάγκες, ώστε να επιβιώσουμε. Αν έχουμε διευθετήσει αυτές, τότε η ανάγκη για ασφάλεια είναι η αμέσως επόμενη που πρέπει να καλύψουμε, προκειμένου να ασχοληθούμε στη συνέχεια με τις κοινωνικές μας ανάγκες (αγάπη, φιλία, ένταξη σε ομάδα).
Αναλογιστείτε λοιπόν, μήπως εντοπίζετε στον εαυτό σας ανασφάλειες και φόβους, που ενδεχομένως σας ωθούν να χρησιμοποιείτε την ερωτική σας σχέση ως υποκατάστατο της οικογενειακής; Κάνω αυτή την υπόθεση εργασίας διότι, λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας – που και εσείς η ίδια αναγνωρίζετε ως πιθανό αιτιακό παράγοντα για τα προβλήματα και τις διαφωνίες που αντιμετωπίζετε – η συνύπαρξή με τον 68χρονο σύντροφό σας προσομοιάζει περισσότερο σε σχέση πατέρα-κόρης (ή και παππού-εγγονής) και όχι σε ισότιμη και εξελίξιμη ερωτική σχέση. Αν όλα αυτά σας κάνουν κάποιο νόημα, τότε νομίζω ότι θα πρέπει για ένα διάστημα να επενδύσετε περισσότερο σε άλλου τύπου σχέσεις, προκειμένου να οικοδομήσετε ένα ισχυρό θεμέλιο αυτάρκειας. Όταν νιώσετε περισσότερο ασφαλής, μπορείτε να επανέλθετε ως ερωμένη, διεκδικώντας αυτό που σας ικανοποιεί ερωτικά από πλεονεκτικότερη θέση.