Είμαι παντρεμένη με παιδιά, αλλά αντιμετωπίζω σοβαρό πρόβλημα με τον άνδρα μου. Υπάρχει ελπίδα;

Ε.Χ., 35 ετών: Γεια σας. Είμαι παντρεμένη με 2 παιδιά 12 και 9 χρονών. Με τον άνδρα μου αντιμετωπίζω σοβαρό πρόβλημα εδώ και 5 χρόνια. Πάντοτε ένιωθα ότι με ζήλευε, αλλά στην αρχή ήταν κολακευτικό. Νόμιζα ότι αυτό θα υποχωρούσε με το πέρασμα των χρόνων, πόσο μάλλον με το γάμο και μετά τον ερχομό των παιδιών. Μάταια όμως. Πάντα ήθελε ότι κάνουμε, να το κάνουμε μαζί… όλα μαζί. Να σημειώσω ότι δεν το έκανε με άσχημο και επιβλητικό τρόπο, αλλά κάπως τα κατάφερνε και με έπειθε ότι θα ήταν καλύτερα να το κάνουμε μαζί! Με το πέρασμα των χρόνων και πιεσμένη πολύ από όλο αυτό, άρχισα να αρνούμαι τις κοινές μας εξόδους και δουλειές. Ενώ όμως το είχαμε συζητήσει, εκείνος πάντα έβρισκε τρόπους να βρίσκεται στα μέρη που ήμουν με κάποια δικαιολογία. Γενικά όμως συνέχισα και άρχισε να αντιδράει. Πρόκειται όμως για έναν άνθρωπο ευθυνόφοβο, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες και στόχους. Κάνοντας την αναδρομή μου και βλέποντας το παρελθόν, ανακαλύπτω ότι όλα έγιναν με δική μου παρότρυνση και ο ίδιος απλά ακολουθούσε… Έχω σκεφτεί το χωρισμό, αλλά δεν θέλω να πληγώσω τα παιδιά μου. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω μόνη και ο ίδιος πώς θα αντιδράσει, είναι τόσο προσκολλημένος πάνω μου. Ζω σε επαρχία και δεν θα είναι εύκολο να μην βλεπόμαστε. Το σεξ έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια, που δεν θέλω να έχω μαζί του γιατί δεν με εκφράζει μετά από όλα αυτά. Συμβουλέψτε με, υπάρχει ελπίδα;

Είστε καθηλωμένη σε ένα παθητικό-επιθετικό τέλμα που εμπνεύστηκε και καθιέρωσε, πλαγίως βέβαια, ο σύζυγός σας, με σας να ακολουθείτε στην αρχή κολακευμένη και αργότερα συγκαταβατικά. Τώρα που και η συγκατάβαση μετασχηματίζεται σταδιακά σε δυσφορία, αρχίζετε πια να βλέπετε πιο καθαρά κάποιες ποιότητες του χαρακτήρα του και συνειδητοποιείτε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο ευθυνόφοβο, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες και στόχους. Εικάζω μάλιστα ότι η ανάλυσή σας ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα εύστοχη, εφόσον εμφανίζεται απόλυτα συμβατή με τα πλείστα εξαρτητικά στοιχεία που υποδηλώνονται από τη συμπεριφορά του, όπως η ανάγκη του να αφομοιωθεί μαζί σας με την από κοινού συγχώνευση του προσωπικού σας χρόνου σε έναν ενιαίο κοινό. Τελικά, όλα τα χαρακτηριστικά που σταχυολογείτε για εκείνον, συγκλίνουν προς μια δομική στο χαρακτήρα του βρεφική ανασφάλεια. Όταν η μαμά εξαφανίζεται από το οπτικό του πεδίο, το βρέφος αισθάνεται εγκαταλελειμμένο και ανήμπορο. Το ίδιο και ο σύζυγός σας.

Τι θέση επιφυλάσσει ωστόσο για εσάς αυτή η κατάσταση, αν επιμείνετε να την διαιωνίζετε; Τίποτα περισσότερο από ένα μέλλον μάρτυρα, τίποτα λιγότερο από έναν δηλητηριώδη και σωρευτικό θυμό, χωρίς πολλά περιθώρια εκτόνωσης. Η αδυναμία σας να διαχωρίσετε τη θέση σας από μια ασφυκτική επίθεση συναισθηματικής ένδειας, που φορά τη μάσκα της αγάπης, θα σας παγιδεύσει αμετάκλητα σε έναν φαύλο κύκλο υποκρισίας, με επιδράσεις τοξικές τόσο για εσάς, όσο και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας. Να κάτι που καλό είναι να έχετε κατά νου, όταν ανησυχείτε για τις τραυματικές επιπτώσεις ενός διαζυγίου. Τα παιδιά στεναχωριούνται, αλλά βαθμιαία κατανοούν και προσαρμόζονται ενώ σε βάθος χρόνου, εκτιμούν τις επιλογές που κατατείνουν στην ενεργητική επιδίωξη μιας καλύτερης ζωής. Από την άλλη, η εξακολουθητική μαρτυρία της χρεοκοπημένης σχέσης των γονέων ενδέχεται, όχι μόνο να τα τραυματίσει, αλλά και να τα καταδικάσει στην αναπαραγωγή παρόμοιων προτύπων σχέσεων στη δική τους ενήλικη ζωή.

Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η ανάγκη σας να βρείτε πλέον μια λύση δεν μπορεί παρά να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε θετικές εξελίξεις. Ο χωρισμός είναι μια κάποια - αρκετά βέβαια ρηξικέλευθη - λύση και φυσικά θα σημάνει την έναρξη μιας ταραγμένης περιόδου για όλους σας. Εάν έχετε αμφιβολίες και δισταγμούς μην βιαστείτε. Πάρτε άφθονο χρόνο προκειμένου να σκεφτείτε διεξοδικά και συνολικά την κατάσταση και, αν χρειαστεί, αναζητήστε βοήθεια. Υπάρχουν επαγγελματίες που παρέχουν μια τέτοια βοήθεια, όχι μόνο ατομικά, αλλά και σε ζευγάρια. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει να δράσετε. Η αμφιβολία σας αν μπορείτε να τα καταφέρετε, το πλαίσιο της επαρχίας, η δική του προσκόλληση, είναι σημαντικά δευτερεύοντα προβλήματα που θα ανακύψουν στην πορεία, όπως σωστά επισημαίνετε. Ένας λόγος παραπάνω να ξεκινήσετε από τώρα να τα νοικοκυρεύετε. Μόνο η πράξη μπορεί να εξουδετερώσει τα φαντάσματα που τρέφουν η σκέψη και η αναβολή.