Λ.Χ, 20 ετών: Γεια σας. Εδώ και 4 μήνες βρισκόμουν με κάποιον και είχαμε ολοκληρωμένη σχέση, στο ερωτικό κομμάτι εννοώ. Πάντα βρισκόμασταν σπίτι του, δεν ήθελε να βγούμε έξω. Μου έδειχνε το ενδιαφέρον του στην αρχή και μετά από λίγο καιρό όταν του είπα τι ζητάει από εμένα, μου είπε ότι θέλει να μου προσφέρει πολλά, ότι είμαι φοβερή γυναίκα, πανέμορφη και τα σχετικά, και ότι δεν πρέπει να βιάζομαι, για κάτι. Εγώ του είπα τι αισθάνομαι την επόμενη φορά που βρεθήκαμε και εκείνος μου είπε ότι δεν θέλει τώρα σχέση. Μετά από εκείνη την ημέρα του έστελνα κάθε μέρα να βρεθούμε και αυτός μου έλεγε μωρό μου θα βγω με τα παιδιά... Τι να κάνω για να με θέλει και να τρελαίνεται όταν είναι μακριά μου; Θέλω να κάνω σχέση μαζί του, πώς θα το καταφέρω αυτό; Εγώ είμαι 20 και αυτός 28 και είναι επιχειρηματίας. Πως να τον κάνω να με καψουρευτεί; Χρειάζομαι βοήθεια.....
«Τα σεξουαλικά ψυχρά άτομα είναι αυτά που τα καταφέρνουν καλύτερα στο ερωτικό αλισβερίσι», γράφει ο Andy Warhol – και νομίζω ότι έχει δίκιο. «Οι φαντασιώσεις είναι που δημιουργούν προβλήματα στους ανθρώπους», συνεχίζει. «Αν δεν είχατε φαντασιώσεις δεν θα είχατε και προβλήματα, γιατί απλά θα παίρνατε ότι υπήρχε. Τότε όμως δεν θα είχατε και ειδύλλια, γιατί το ειδύλλιο είναι να βρεις τη φαντασίωσή σου σε κάποιον που δεν την έχει». Όσο και αν αυτή η άποψη φαντάζει επίπεδη και ρηχή, έχει ψήγματα αλήθειας, όπως επιβεβαιώνεται άλλωστε και από το δικό σας τρέχον ειδύλλιο και τη φαντασίωσή σας να συνάψετε σχέση με έναν άνδρα που σας ξεκαθάρισε σε πρώτη ευκαιρία, ότι η σχέση δεν ιεραρχείται αυτή τη στιγμή ψηλά στις προτεραιότητές του.
Το γεγονός τώρα ότι εσείς ανταποκριθήκατε σε αυτή την – απογοητευτική ομολογουμένως - δήλωση με καταιγισμό μηνυμάτων και προσκλήσεων, συνιστά ένα πρώτο μέγα σφάλμα. Επιμένοντας πιεστικά για μια συνάντηση αμέσως μετά την έμμεση απόρριψη της ερωτικής σας εξομολόγησης, καταλήξατε να αφυπνίσετε όλες τις ήδη υπάρχουσες φοβίες του φίλου σας περί δέσμευσης και ίσως προσθέσατε και μερικές καινούριες. Έπρεπε να περιμένετε ότι η εκστρατεία προσέγγισης που εξαπολύσατε, δεν μπορούσε παρά να τρομοκρατήσει το υποψήφιο θήραμά σας και να το τρέψει σε φυγή. Αν ανήκατε κι εσείς στα σεξουαλικά ψυχρά άτομα – αυτά δηλαδή που μπορούν να προτάξουν τη λογική σε βάρος των φαντασιώσεων και των συναισθημάτων τους - θα είχατε αξιολογήσει ορθολογικά την κατάσταση και θα είχατε αποφύγει να εκτεθείτε σε τέτοιο βαθμό.
Εφόσον όμως - προφανώς - δεν ανήκετε, πώς θα μπορούσατε τελικά να μεθοδεύσετε την αποπλάνηση του απρόθυμου αντικείμενου του πόθου σας; Υπάρχουν ασφαλώς κατάλληλες συναισθηματικές μανούβρες και μηχανορραφίες γητείας ικανές να παγιδεύσουν, αν όχι όλους, τους αφελέστερους τουλάχιστον ημών, σε ένα δίχτυ σαγήνης. Είναι όμως προς το συμφέρον σας να μαθητεύσετε σε τέτοιου τύπου συναισθηματικούς χειρισμούς; Νομίζω πως όχι. Προτιμότερο να επιμένει κανείς στο προσωπικό του στυλ την περίοδο των ισχνών αγελάδων, ώστε να δρέπει πιο αυθεντικά συναισθήματα στο γύρισμα των εξελίξεων, παρά να στρεβλώνει τη συναισθηματική του ταυτότητα προς το δολιότερο.
Αντιπροτείνω λοιπόν να προσαρμοστείτε στην δεδομένη κατάσταση, που δεν προμηνύει προς το παρόν μια θυελλώδη σχέση, αλλά μάλλον μια δυνατότητα σεξουαλικών συνευρέσεων χωρίς προεκτάσεις. Μπορεί να μην είναι όλα όσα ονειρεύεστε, αλλά είναι κάτι, και μάλιστα κάτι πραγματικό και ενδεχομένως εξελίξιμο. Εάν πάλι αυτή η προοπτική σας αφήνει εντελώς αδιάφορη, μπορείτε πάντα να αποχωρήσετε. Σε κάθε περίπτωση, η επικυριαρχία των επιλογών σας και ο σεβασμός των επιλογών του άλλου θα σας ωφελήσει συνολικά περισσότερο από την ταχυδακτυλουργική πρόκληση απατηλών ερωτικών συναισθημάτων. Το αυθεντικό είναι πάντα πολυτιμότερο.