Είχα μια σχέση, στην οποία δεν ολοκλήρωσα, αλλά έμαθα τον αυνανισμό. Ντρέπομαι πάρα πολύ

Σ.Β., 21 ετών: Γεια σας. Είμαι 21 χρονών και τρομοκρατημένη. Πριν ένα χρόνο είχα μια σχέση, στην οποία δεν ολοκλήρωσα, αλλά έμαθα τι σημαίνει αυνανισμός. Δεν πονούσα καθόλου (είμαι παρθένα) και μου άρεσε τόσο που μάλλον έγινε συνήθεια. Δεν ολοκλήρωσα ποτέ με το αγόρι μου. Όταν χωρίσαμε όμως εγώ συνέχισα να αυνανίζομαι σε σημείο που έφτασα κάποια στιγμή να χρησιμοποιώ και αντικείμενα για ηδονή. Όμως νομίζω πως το παρατράβηξα και κάποια στιγμή έβγαλα αίμα που το ακολούθησαν πολλά υγρά και έντονη σεξουαλική επιθυμία. Προσπάθησα τότε να το ξεχάσω γιατί είχα σοκαριστεί τόσο με αυτό που έκανα στον εαυτό μου. Τις προάλλες, και εφόσον ήμουν αδιάθετη, αυνανίστηκα πάλι στο μπάνιο και η περίοδος μου σταμάτησε στις 3 μέρες. Πράγμα τελείως αφύσικο για τον οργανισμό μου, αφού συνήθως κρατάει γύρω στις 6 μέρες. Τώρα νιώθω τόσο άσχημα που πραγματικά θέλω να ουρλιάξω. Δεν νιώθω τρελή! Ίσα ίσα, είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος, που σπουδάζει, έχει τις δραστηριότητες του και πατάει και με τα δυο πόδια στην πραγματικότητα. Δε ξέρω τι με οδήγησε σε αυτό που έκανα, έχασα την ευκαιρία να έχω μια φυσιολογική πρώτη επαφή με ένα αγόρι, έκανα κακό στον εαυτό μου, τα πάντα, όλα χάλια. Η μητέρα μου εντωμεταξύ, στην οποία λέω τα πάντα, νομίζει (και καλά κάνει η γυναίκα) πως είμαι παρθένα. Φοβάμαι να της πω τι έχει συμβεί. Τώρα τελευταία μου πέταξε και το "Να κάνεις το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου, εφόσον είσαι ακόμα παρθένα"... Με σκότωσε. Μέσα σε όλα, αυτό που σκέφτομαι είναι μήπως έχω δημιουργήσει και πραγματικό πρόβλημα μέσα μου και επηρεάσει την υγεία μου. Σήμερα αποφάσισα πως πρέπει να μιλήσω σε κάποιον για όλα αυτά. Ζητώ απεγνωσμένα την άποψη ενός ειδικού, πως μπορώ να το αντιμετωπίσω. Σκέφτομαι να πάω σε γυναικολόγο, αλλά ακόμα και εκεί, τι θα πω; Πως κατέληξα να χάσω την παρθενιά μου μόνη μου; Ντρέπομαι πάρα πολύ. Πρέπει να κάνω τεστ Παπανικολάου για να δω αν όλα είναι καλά; Θα εκτιμήσω με όλη μου τη καρδιά τις απαντήσεις σας. Ευχαριστώ πολύ...

Δημοσιογράφος: Αυνανίζεσαι;

Ozzy Osbourne: Αναπνέεις;

«Είμαι 21 χρονών και τρομοκρατημένη», «είχα σοκαριστεί τόσο με αυτό που έκανα στον εαυτό μου», «νιώθω τόσο άσχημα που πραγματικά θέλω να ουρλιάξω», «έκανα κακό στον εαυτό μου, τα πάντα, όλα χάλια», «φοβάμαι να πω τι έχει συμβεί», «σκέφτομαι μήπως έχω δημιουργήσει πραγματικό πρόβλημα μέσα μου και επηρεάσει την υγεία μου»… Εάν κάποιος διάβαζε την ερώτησή σας χωρίς να γνωρίζει σε τι ακριβώς αναφέρεστε, θα ανησυχούσε για τα χειρότερα. Κακοποίηση; Αυτοκαταστροφικές τάσεις; Βαριές καταχρήσεις; Σίγουρα πάντως κάτι πολύ σοβαρό, ικανό να δικαιολογήσει αυτό το σκοτεινό, βαρύ και δυσοίωνο συναίσθημα. Ε, τώρα, αντιλαμβάνεστε ότι η αποκάλυψη του πραγματικού προβλήματος, δημιουργεί μια αίσθηση αναντιστοιχίας με το εκφραζόμενο συναίσθημά σας.

Τα καλά νέα είναι ότι ο αυνανισμός είναι μια καθόλα υγιής συμπεριφορά, που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να βλάψει την υγεία σας. Οπότε μην ανησυχείτε. Όχι, δεν έχετε «δημιουργήσει πραγματικό πρόβλημα» μέσα σας και ναι, μπορείτε να επισκεφτείτε το γυναικολόγο. Αν όχι για να κάνετε τεστ Παπανικολάου – εξέταση που θα χρειαστεί να καθιερώσετε σε τακτική βάση μετά την έναρξη των σεξουαλικών σας σχέσεων – τουλάχιστον για να ενημερωθείτε σχετικά με όλα όσα αφορούν τη σεξουαλική σας ζωή και τη γυναικολογική σας υγεία, αλλά και για να προγραμματίσετε το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου - το οποίο συνιστάται μεν να γίνεται σε νεαρή ηλικία, αλλά δεν προαπαιτεί την παρθενία. Και να μην ντρέπεστε καθόλου. Οι γυναικολόγοι είναι απόλυτα εξοικειωμένοι και άνετοι με τα θέματα που ενδεχομένως δημιουργούν αμηχανία και συστολή σε νεαρές γυναίκες σαν εσάς.

Κακά νέα στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Ουσιαστικά είστε ακόμη παρθένα, έστω και αν η τυπική πιστοποίηση του αδιάρρηκτου παρθενικού υμένα απουσιάζει. Αλλά ούτως ή άλλως, ποιος νοιάζεται; Οι εποχές που ο διακορευτής σας θα κράδαινε πανηγυρικά τα ματωμένα σεντόνια στο μπαλκόνι έχουν πλέον παρέλθει – ευτυχώς. Και δεν νομίζω ότι ο μέλλων πρώτος εραστής σας θα σκοτιστεί για παρόμοιες επουσιώδεις λεπτομέρειες. Το μόνο ανησυχητικό είναι ότι σκοτίζεστε εσείς – και μάλιστα σε υπερθετικό, για τη σοβαρότητα της κατάστασης, βαθμό. Εάν υπήρχε σιρόπι απενοχοποίησης, ο γιατρός σίγουρα θα σας χορηγούσε διπλή δόση. Εφόσον όμως δεν υπάρχει, θα πρέπει μόνη σας να εξορθολογήσετε και να τιθασεύσετε την καταδυναστευτική σας συνείδηση.

Ξεκινήστε από τη σχέση με τη μαμά σας. Η καλή σχέση μητέρας-κόρης δεν συνεπάγεται απαραίτητα αυτή την κατάφορη παραβίαση της ιδιωτικότητας που πρεσβεύει μια στάση τύπου «λέμε τα πάντα». Είστε αρκετά μεγάλη πλέον ώστε να επιφυλάσσετε για τον εαυτό σας το δικαίωμα του αποκλειστικού ρυθμιστή των σεξουαλικών σας επιλογών και εμπειριών. Η μαμά σας δεν ανήκει στον στενό κύκλο των ανθρώπων που οφείλετε να ενημερώνετε για τις λεπτομέρειες της σεξουαλικότητάς σας, όσο κι αν σέβεστε και εκτιμάτε τη γνώμη της. Και μην θρηνείτε άλλο τη χαμένη σας ευκαιρία «να έχετε μια φυσιολογική επαφή με ένα αγόρι». Η αυτοερωτική συμπεριφορά σας εξέφραζε περισσότερο εκείνη την περίοδο, για λόγους που εσείς γνωρίζετε καλύτερα. Είστε πολύ νέα και θα έχετε πολλές ευκαιρίες ακόμη, με πολλά αγόρια. Προς τι τόσο άγχος;