Μ.Μ, 33 ετών: Εδώ και δύο χρόνια έχω σχέση με έναν παντρεμένο πέντε χρόνια μεγαλύτερό μου. Από την αρχή έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά διάφορα προβλήματα (του οικογενειακού του και συγγενικού του περιβάλλοντος) πολλές φορές τον αποθαρρύνουν και θέλει να σταματήσουμε τη σχέση μας. Δεν μου υποσχέθηκε ποτέ ότι θα πάρει διαζύγιο, αλλά ούτε και ζήτησα κάτι τέτοιο. Ουσιαστικά υπάρχει μόνο αγάπη μεταξύ μας. Όπως ο ίδιος λέει «είναι υπό αυστηρή επιτήρηση από τη γυναίκα του» αλλά δεν φεύγει λόγω των παιδιών. Τι να κάνω;
«Η γυναίκα μου με έχει υπό αυστηρή επιτήρηση, αλλά δεν φεύγω λόγω των παιδιών»: Για κάθε τιμή αληθείας αυτής της πρότασης, τα πορίσματα που προκύπτουν δεν είναι ευνοϊκά για αυτόν που τη δηλώνει. Εάν είναι ειλικρινής, τότε ομολογεί ότι παραιτείται του δικαιώματος να ορίζει τις εξελίξεις στη ζωή του. Εάν πάλι ψεύδεται, τότε χρησιμοποιεί τη γυναίκα και τα παιδιά του προκειμένου να απενοχοποίησει την εξωσυζυγική του περιπέτεια. Ας μην είμαστε όμως αυστηροί. Ένας τέτοιος ελιγμός θα του ήταν χρήσιμος μόνο για να αποσπά διαδοχικές παρατάσεις, εάν εσείς τον πιέζατε να σας εγγυηθεί ότι θα χωρίσει. Στην πραγματικότητα όμως, ούτε εκείνος υπόσχεται, ούτε κι εσείς εκβιάζετε, αλλά ισορροπείτε και οι δύο, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, σε μια σχέση χαμηλών απαιτήσεων.
Ποιοι είναι όμως οι δικοί σας λόγοι για να διατηρείτε μια τέτοια part-time σχέση; Τα ενδεχόμενα είναι πολλά. Ένας υπερδραστήριος άνθρωπος θα την επέλεγε διότι η χρονική επένδυση που απαιτεί απομυζεί μικρό μόνο μέρος του πολύτιμου χρόνου του. Ένας κουρασμένος, διότι δεν έχει διάθεση και ενέργεια να εμπλακεί σε μια πιο απαιτητική σχέση. Ένας πλάνης διότι κινείται στη ζωή χωρίς στόχο. Ένας ηττοπαθής διότι δεν ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Η λίστα φυσικά δεν εξαντλείται εδώ. Άλλωστε το κρίσιμο ερώτημα είναι, εσείς, σε ποια κατηγορία θα ταξινομούσατε τον εαυτό σας; Και το ακόμη πιο κρίσιμο, είστε ικανοποιημένη εκεί που ανήκετε, ή θα θέλατε να μετατοπιστείτε, εάν είχατε εναλλακτικές επιλογές; Πάνω από όλα όμως, ποιες είναι οι προσδοκίες σας για το μέλλον;
Φανταστείτε ένα δένδρο αποφάσεων που διακλαδίζεται σε εναλλακτικές διαδρομές, καθεμία από τις οποίες αναπαριστά τον αντίκτυπο κάθε απόφασης, από τις διαθέσιμες που μπορείτε να πάρετε σήμερα, ενώ οι τερματικοί του κόμβοι καταλήγουν σε διαφορετικές εκδοχές ενός μελλοντικού εαυτού: μόνος, με παρέα, με ευκαιριακή παρέα, κ.ο.κ.… Ποια από αυτές θα επιλέγατε για τον μελλοντικό σας εαυτό; Όταν κατασταλάξετε, κάντε την απαραίτητη οπισθόδρομη συλλογιστική για να διαπιστώσετε ποια είναι η δράση που πρέπει να ακολουθήσετε σήμερα, ώστε να μεγιστοποιήστε τις πιθανότητες να καταλήξετε εκεί που θέλετε αύριο. Αυτή η άσκηση πρόβλεψης θα σας βοηθήσει να συνδέσετε τις πράξεις σας στο παρόν, με τα αποτελέσματά τους στο μέλλον, υποδεικνύοντάς σας συγχρόνως τη βέλτιστη επιλογή. Εσείς, χρειάζεται βέβαια να επιδείξετε το απαραίτητο σθένος ώστε να την ακολουθήσετε.
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS