31. Μαρτίου 2010 16:20
Σ.Α., 16 ετών: Είμαι 16 και είναι 39 χρονών. Γνωριζόμαστε τρία χρόνια, ξαφνικά άρχισα να τρέφω συναισθήματα για αυτόν. Δεν περίμενα να έχω ανταπόκριση, έγιναν όλα τόσο γρήγορα, όπως να χαϊδεύει ο ένας τον άλλο και τα γνωστά. Του είπα ότι θέλω να το κάνουμε, αλλά αυτός δεν θέλει λόγω ηλικίας. Έχουμε κάνει τα πάντα εκτός από έρωτα, αν καταλαβαίνετε!! Τον θέλω τρελά από την ώρα που τον είδα, θέλω πολύ η πρώτη μου φορά να είναι μ’ αυτόν τον άνθρωπο. Τον λατρεύω όσο τίποτα. Τι να κάνω; Μόνο μη μου πείτε να τον ξεχάσω γιατί αυτό αποκλείεται. Θα περιμένω απάντησή σας. Ευχαριστώ!
Σε ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της δεκαετίας του 50’ ο Vladimir Nabokov αφηγείται μια ιστορία εμμονής και αποπλάνησης, που έμελε να αναδείξει έκτοτε το όνομα Λολίτα σε έμβλημα των απανταχού νυμφιδίων, που γητεύουν τους παρήλικους θαυμαστές τους με τα άγουρα θέλγητρα της αρχόμενης εφηβείας τους. Στην ηλικία των δεκατριών, μόλις ένα χρόνο μεγαλύτερη από τη μικρούλα Λο, γνωρίσατε κι εσείς τον 39χρονο σήμερα σχεδόν-εραστή-σας. Και δεκαεξαετής πλέον, με την παιδικότητα να έχει κυριαρχηθεί οριστικά από την εγκατεστημένη ήβη, προσπαθείτε να κάμψετε τους δισταγμούς και τις αναστολές του, ώστε να συναινέσει τελικά στη διακόρευσή σας. Όπως αναφέρετε βέβαια στην ερώτησή σας, έχετε κάνει μαζί του όλα τα υπόλοιπα, οπότε για ποιες αναστολές μιλάμε;
Έχετε τα δίκια σας, δε λέω, όμως θα πρέπει να αναγνωρίσετε στην ταλαιπωρημένη συνείδηση του φίλου σας τα ελαφρυντικά της. Διότι στην τελική, ακόμη κι αν εσείς τον διαφθείρατε περισσότερο από όσο εκείνος διέφθειρε εσάς, οι δύο και κάτι δεκαετίες που σας χωρίζουν θα βάραιναν αποφασιστικά εις βάρος του, εάν η σχέση σας υπέπιπτε ποτέ στην αντίληψη του κοινωνικού σας περίγυρου – κατά κανόνα βλέπετε, οι κοινωνικοί περίγυροι τείνουν να απευθύνουν την επιτίμηση στους ώριμους κυρίους και όχι στις νεαρές δεσποινίδες. Κάνετε λοιπόν λίγη υπομονή με αυτό τον προσωρινό συμβιβασμό μεταξύ ενοχής και αθωότητας, ως άλλη Βουγιουκλάκη, που περιμένει καρτερικά να αποφοιτήσει από την ογδόη για να πέσει αισίως στην αγκαλιά του αγαπημένου της καθηγητή…