Α.Κ., 20 ετών: Γεια σας. Είμαι εδώ και 1.5 χρόνο με ένα παιδί πολύ καλό... Στους 5 μήνες πάνω λογοστεθήκαμε. Το θέμα είναι ότι εδώ και καιρό, είναι κάπως ψυχρός απέναντι μου, λόγω δουλειάς. Αν τσακωθούμε για κάτι του λέω ότι αν κάνει κάτι αντίθετο από αυτό που λέω θα φύγω από το σπίτι του και θα αρχίσω να μένω ξανά στους γονείς μου (γιατί τώρα μένουμε στο δικό του με τους γονείς του). Και αυτός το μόνο που λέει είναι ότι δεν τον νοιάζει, ενώ ξέρω ότι τον ενοχλεί. Εγώ είμαι κολλημένη μαζί του, αλλά αυτός δεν ξέρω τι αισθάνεται γιατί δεν μου το δείχνει. Τι να κάνω για να κολλήσει μαζί μου όπως εγώ;; Να τον κάνω να σέρνεται πίσω μου;;;
Επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι η ψυχρότητα του συντρόφου σας μοιάζει με πταίσμα, σε σύγκριση με τη δική σας αυταρχική απαίτηση να συμμορφώνεται με ότι του υπαγορεύετε, τις απειλές σας να τον εγκαταλείψετε σε περίπτωση που φανεί ανυπάκουος, και την αποφασιστικότητά σας να καταστρώσετε ένα σχέδιο για να τον σύρετε πίσω σας, ει δυνατόν. Στο μεγαλύτερο τμήμα της αναφοράς σας, μοιάζετε να συγχέετε τον έρωτα με τον εξευτελισμό και βάσει αυτής της ταύτισης χαράσσετε μια απόλυτα επιθετική στρατηγική εναντίον του φίλου σας, με την ελπίδα να δρέψετε με τη βία τις επιθυμητές αποδείξεις του έρωτά του.
Τι έχει αποδώσει όμως μέχρι σήμερα η συμπεριφορά σας; Όπως λέτε, το μόνο που σας απαντά όταν απειλείτε να γυρίσετε στους δικούς σας είναι ότι δεν τον νοιάζει. Και ίσως δεν διστάσει να σας το αποδείξει, δοθείσης της ευκαιρίας, ακόμη κι αν όντως προφασίζεται αυτή την αδιαφορία χωρίς να την εννοεί, όπως εσείς υποστηρίζετε. Είναι, όπως καταλαβαίνετε, ζήτημα αξιοπρέπειας. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι δεν θα ήταν κακή ιδέα να τροποποιούσατε λίγο τη συμπεριφορά σας, προς όφελος τόσο της σχέσης σας, όσο και της δικής σας εξέλιξης.
Για όσο διάστημα, λοιπόν, ο σύντροφός σας αντιμετωπίζει προβλήματα με τη δουλειά του, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ψυχρός απέναντί σας, είναι προτιμότερο να τον στηρίζετε και να τον βοηθάτε, παρά να του φορτώνετε πρόσθετες προσωπικές σκοτούρες. To ίδιο εξάλλου θα έκανε κι εκείνος για σας, αν όντως διαθέτει την καλή προδιάθεση που εξαίρετε στην αναφορά σας. Η αμοιβαιότητα αποτελεί τελικά έναν αδιαμφισβήτητο κανόνα των ανθρώπινων σχέσεων, ερωτικών και άλλων. Συνεπώς, μπορείτε να υπολογίζετε ότι όπως η ευγένεια και η περιποίηση επιστρέφεται, έτσι και η επιθετικότητα ανταποδίδεται με τα ίσα.
Εκτός βέβαια κι αν ο σύντροφός σας είναι ένας πραγματικά αδύναμος άνθρωπος, ανίκανος να αντεπιτεθεί. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση πάντως, η σχέση σας θα προσομοίαζε λιγότερο σε ειδύλλιο και περισσότερο σε εκείνες τις γελοιογραφίες, όπου υπέρογκες νοικοκυρές κραδαίνουν τον πλάστη μπροστά από τους φοβισμένους μικροσκοπικούς τους συζύγους. Αλήθεια όμως, αυτό θέλετε; Θα πιθανολογούσα πως όχι.