Γιατί οι άνδρες μπορούν να έρθουν πιο γρήγορα σε οργασμό, ενώ οι γυναίκες αργούν ή απλά δεν γίνεται;

Δ.Λ., 17 ετών: Γιατί οι άνδρες μπορούν να έρθουν πιο γρήγορα σε οργασμό, ενώ οι γυναίκες αργούν ή απλά δεν γίνεται;

Όσοι διερευνούν την ανθρώπινη συμπεριφορά στα πλαίσια μιας εξελικτικής λογικής, συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με απορίες σαν κι αυτή που θέτετε κι εσείς εδώ, μέσω της ερώτησής σας. Προκειμένου να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα σαν κι αυτά, αναρωτιούνται σε τι χρησιμεύουν τελικά οι συμπεριφορές που εξετάζουν, με ποιον τρόπο δηλαδή εξυπηρέτησαν την επιβίωση και αναπαραγωγή του είδους, στα πλαίσια του περιβάλλοντος στο οποίο επιλέχθηκαν. Όταν καταφέρνουν να αποδείξουν μια τέτοια χρησιμότητα για την συμπεριφορά που τους ενδιαφέρει, τότε την κατατάσσουν με ασφάλεια μεταξύ των φυσικών προσαρμογών.

Πάρτε για παράδειγμα τον ανδρικό οργασμό: εμφανίζεται καθολικά στους άνδρες, ενώ η χρησιμότητά του στην αναπαραγωγή είναι προφανής, εφόσον οι ρυθμικές μυϊκές συσπάσεις που τον συνοδεύουν κάνουν δυνατή την εκσπερμάτωση, που είναι φυσικά απαραίτητη για τη γονιμοποίηση. Τι συμβαίνει όμως με τον γυναικείο οργασμό; Είναι εξίσου χρήσιμος για την αναπαραγωγή με τον ανδρικό; Η απάντηση είναι, κατηγορηματικά, όχι. Δεν είναι απαραίτητο για τις γυναίκες να φτάσουν σε οργασμό, προκειμένου να γονιμοποιηθούν – γίνεται και χωρίς. Ούτε καν σαν κίνητρο δεν είναι αναγκαίος, εφόσον ακόμη και οι γυναίκες που, όπως αναφέρουν, δεν τον έχουν βιώσει ποτέ, δεν παύουν να εμπλέκονται σε σεξουαλικές δραστηριότητες.

Εάν όμως ο οργασμός δεν είναι απαραίτητος για την αναπαραγωγική δραστηριότητα των γυναικών, τότε γιατί υπάρχει και σε τι βοηθάει; Σύμφωνα με σχετική ανασκόπηση της Lloyd, πολλές θεωρίες έχουν προταθεί μέχρι σήμερα, αλλά καμία προς το παρόν δεν έχει προσφέρει μια επαρκή εξήγηση του φαινομένου, ενώ επικρατέστερες θεωρούνται πλέον υποθέσεις όπως αυτή του ανθρωπολόγου Symons, που βλέπει τον γυναικείο οργασμό σαν ένα ευπρόσδεκτο μεν, άχρηστο δε, υποπροϊόν του ανδρικού. Σύμφωνα με την υπόθεση αυτή, οι γυναίκες έχουν οργασμούς για τον ίδιο λόγο που οι άνδρες έχουν θηλές: διότι η ανάπτυξη στη μήτρα είναι αρχικά αδιαφοροποίητη, ανεξάρτητη από το αν το έμβρυο είναι αρσενικό ή θηλυκό. Με την έκκριση τελικά συγκεκριμένων ορμονών σε μεταγενέστερο στάδιο της κύησης, οι άνδρες διαφοροποιούνται φυλετικά από τις γυναίκες. Όμως οι ανατομικές τους δομές εξακολουθούν να συγγενεύουν, με αποτέλεσμα, χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο, οι άνδρες να φέρουν θηλές και οι γυναίκες να έχουν οργασμούς.

Η υπόθεση αυτή έχει κερδίσει έδαφος, αλλά δεν έχει κλείσει ακόμη το θέμα. Πάντως, ανεξάρτητα από τον αν θα αποδειχθεί τελικά κάποια εξελικτική χρησιμότητα για τον γυναικείο οργασμό, η παρατήρηση του Symons περιέχει ένα σημείο κλειδί για την κατανόηση του γυναίκειου οργασμού: οι γυναίκες έχουν το ίδιο σχέδιο σώματος με τους άνδρες, άρα και κοινά νευρικά μονοπάτια. Με την διαφορική επίδραση των ορμονών, οι άνδρες καταλήγουν με πέη, ενώ οι γυναίκες με κλειτορίδες. Εάν όμως αυτές οι δύο δομές είναι ανατομικά συγγενείς, τότε θα περιμέναμε ότι και ο γυναικείος οργασμός εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ερεθισμό της κλειτορίδας, κάτι που ούτως ή άλλως αναφέρεται από πολλές γυναίκες. Μήπως λοιπόν οι γυναίκες που δεν βιώνουν αυτή την σεξουαλική κλιμάκωση δεν έχουν ανακαλύψει ή δεν έχουν εξοικειωθεί αρκετά με μια από τις πιο ευαίσθητες ερωτογενείς τους ζώνες;