Έχω δοκιμάσει και καλούς και κακούς τρόπους για να την απελευθερώσω , αλλά πάντα βλέπω ένα διστακτικό κοριτσάκι που φοβάται μήπως εκτεθεί ψυχικά και σωματικά απέναντι σε έναν άνθρωπο που όπως λέει αγαπάει πολύ...

Π.Β., 43 ετών: Γεια σας, είμαι παντρεμένος εδώ και 2 χρόνια με μια γυναίκα 6 χρόνια μικρότερή μου. Αυτό λοιπόν που με απασχολεί είναι ότι δεν είναι καθόλου εκδηλωτική. Δεν θα μου πει μια καλή κουβέντα δεν θα κάνει μια ερωτική χειρονομία, δεν θα μου δείξει πόσο με αγαπά. Περιμένει πάντα να κάνω εγώ μια κίνηση για να συμμετάσχει απλώς. Όταν τα συζητάμε μου λέει ότι έχω δίκιο και συμβαίνει κυρίως λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης. Κάνω υπομονή μήπως αλλάξει κάτι αλλά όταν βλέπω αυτή την αγκύλωση με πιάνει θλίψη και ξενερώνω. Μου λέει ότι ντρέπεται δεν ξέρει πως θα λάβω τα πράγματα που θα κάνει και προτιμάει να μένει παρατηρητής. Θέλει να κάνει έρωτα αλλά δεν θα με προσεγγίσει. Αν με δει λίγο αμέτοχο θα αποσυρθεί ήσυχα. Είναι κάτι που πάντα γίνεται έτσι. Ποτέ το πάθος της και η αγάπη της για μένα δεν ξεπερνούν τον ενδοιασμό και την ανασφάλειά της. Την προκαλώ να κάνει μια κίνηση διαφορετική μια φορά και μου λέει ότι την μπλοκάρω χειρότερα. Έχω δοκιμάσει και καλούς και κακούς τρόπους για να την απελευθερώσω και να μπορεί να μου δείξει τουλάχιστον ότι με θέλει και το παλεύει με κάθε τρόπο, αλλά πάντα βλέπω ένα διστακτικό κοριτσάκι που φοβάται μήπως εκτεθεί ψυχικά και σωματικά απέναντι σε έναν άνθρωπο που όπως λέει αγαπάει πολύ. Φοβάμαι ότι εξαντλείται η υπομονή μου. Τόσο δισταγμό δεν μπορώ να τον εξηγήσω. Όταν κάποιος αγαπάει και εμπιστεύεται πραγματικά όσο κλειστός και να είναι απελευθερώνεται μια στις τόσες με τον άνθρωπό του. Έτσι δεν είναι; Θα εκτιμούσα πολύ την βοήθειά σας.

Αναρωτηθείτε αν η σύντροφός σας ήταν πάντα έτσι ή αν αυτό συνέβη από ένα σημείο της σχέσης και μετά. Στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να αποδεχτείτε πιθανώς ότι ο άνθρωπος που προτιμάτε είναι απλώς… έτσι. Δεν κρύβει κάτι, δεν θέλει να σας στεναχωρήσει, αλλά είναι έτσι και η πιθανότατα να αλλάξει αυτή η κατάσταση μοιάζει μικρή. Στη δεύτερη περίπτωση ίσως κάνατε κάτι που την υποχρέωσε να κλειστεί στο καβούκι της και να σας έχει σε απόσταση.

Προσπαθήστε να συγκρίνετε τις συμπεριφορές της που απευθύνονται σε εσάς, με τις άλλες. Τι παρατηρείτε; Είναι γενικά εκδηλωτικός άνθρωπος αλλά μαζί σας όχι; Είναι πάντα «κρατημένη»; Έχουν άλλοι κοντινοί της άνθρωποι το ίδιο παράπονο από αυτήν;

Εάν ναι, πρόκειται για μια κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι όταν δένονται υπερβολικά με σχέσεις ή καταστάσεις η διακοίνωση της συμπεριφοράς τους αυτής τους φαίνεται κραυγαλέα και δεν την επιτρέπουν. Μήπως συμβαίνει κάτι τέτοιο; Είναι πάντως δύσκολο να έχει ουσιαστικά παράπονα από εσάς και να μην φαίνονται και κάπου αλλού πέρα από την απροθυμία της να είναι τόσο εκδηλωτική όσο θα θέλατε.

Καταλήγοντας θα λέγαμε ότι προφανώς η θέση στην οποία βρίσκεστε δεν είναι η πλέον ευχάριστη. Αλλά, αν δεν συντρέχει κάτι άλλο, σκεφτείτε λίγο για ποιον λόγο δυσαρεστείστε: Πιθανότατα γιατί έχετε μάθει να σας απευθύνονται τα συναισθήματα σε συγκεκριμένη γλώσσα και οποιαδήποτε άλλη σας φαίνεται ακαταλαβίστικη. Όμως η διαφορά ηλικίας- που μπορεί να μην είναι μεγάλη, αλλά από ό,τι καταλαβαίνουμε και εσάς σας απασχολεί- και κυρίως οι διαφορές των χαρακτήρων υφαίνουν διαφορετικές διαλέκτους, τις οποίες η ευαισθησία ενός δέκτη που ενδιαφέρεται, οφείλει να κατανοήσει.

Φαίνεται ότι σε αυτή τη σχέση αυτό τον ρόλο τον έχετε εσείς.