12. Μαΐου 2010 11:43
Ν.Μ., 18 ετών: Με άφησε μια φορά για την πρώην του και μετά από 10 μέρες ισχυρίστηκε ότι του έλειπα και την χώρισε για μένα. Τώρα, δυο μήνες μετά, μου είπε ότι σκέπτεται να γυρίσει σ' εκείνη και μου ζήτησε διορία να το σκεφτεί. Τον έδιωξα από τη ζωή μου. Αλλά θέλω εκδίκηση…
Είναι γεγονός. Οι αναποφάσιστοι άνθρωποι μπορούν με τις αμφιταλαντεύσεις τους να δοκιμάσουν τα νεύρα των άλλων και να εξαντλήσουν την υπομονή τους. Έτσι λοιπόν συνέβη και με σας. Τα νεύρα σας δοκιμάστηκαν και η υπομονή σας εξαντλήθηκε με τον αναποφάσιστο φίλο σας και την τάση του να υποκύπτει παρορμητικά άλλοτε σε σας και άλλοτε στην πρώην του. Πριν όμως δοκιμάσετε να του δώσετε μια καλή γεύση από το ίδιο του φάρμακο, επιτρέψτε μου να επιχειρηματολογήσω σύντομα για ποιο λόγο αυτό θα ήταν τελικά περιττό και ανώφελο.
Ένας άνθρωπος με καλές δεξιότητες λήψης αποφάσεων θεωρείται χαρισματικός, διότι μπορεί να πορεύεται στη ζωή με ευελιξία, ακόμη κι όταν έρχεται αντιμέτωπος με δυσκολίες, ασάφειες και διλήμματα. Στην πραγματικότητα βέβαια η ευχέρεια της απόφασης δεν είναι τόσο ζήτημα χαρίσματος, όσο εκπαίδευσης στην ανάληψη ρίσκου και στην αποδοχή του κόστους και της ευθύνης που φέρουν οι αποφάσεις μας.
Αυτού του τύπου η εκπαίδευση φαίνεται πως σε μερικούς ανθρώπους είναι ελλειμματική, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται αναποφάσιστοι, να παίρνουν παρορμητικές αποφάσεις ή να μην μπορούν εύκολα να δεσμευτούν σε αυτό που τελικά αποφάσισαν. Όμως μια τέτοια μειονεξία δεν εμφανίζεται μόνη της. Συνήθως συνοδεύεται και από μια κάποια συναισθηματική αστάθεια, που αλλοιώνει τις πιο λογικές διεργασίες του νου και ευνοεί την υιοθέτηση αμφιλεγόμενων ή μη ορθολογικών κριτηρίων απόφασης.
Ποια είναι όμως αυτά τα ακατάλληλα κριτήρια; H αρχή της απόλαυσης – σκεφτείτε αυτόν που αποφασίζει να τρώει μόνο λιπαρά φαγητά και γλυκά επειδή είναι τα πιο νόστιμα: σύντομα θα καταλήξει παχύσαρκος. Η αρχή της τελειότητας: όποιος εννοεί να φέρει ένα έργο σε πέρας μόνο με προδιαγραφές τελειότητας, συνήθως καταλήγει να τα βροντάει απογοητευμένος κάπου στη μέση. Η αρχή της απόλυτης ελευθερίας: κάθε δέσμευση σε πρόσωπο, στάση ζωής και ιδεολογία βιώνεται ως περιοριστική και ως τέτοια εγκαταλείπεται – για το τι; Για το τίποτα.
Υπό το φώς αυτών των προβληματισμών, αναλογιστείτε λίγο πάνω στο πρόβλημα του φίλου σας και τα δικά του ακατάλληλα κριτήρια. Επιστρέφει στην πρώην του και του λείπετε. Επιστέφει σε σας και του λείπει η πρώην. Τελικά, δεν θα είναι ευτυχισμένος με την πρώην του, όπως δεν θα ήταν με σας, όπως δεν θα ήταν και με τις δύο μαζί, όπως δεν θα ήταν και από τις δύο χώρια. Από ότι φαίνεται, δεν χρειάζεται τελικά να κάνετε και πολλά για να τον εκδικηθείτε. Τα καταφέρνει μια χαρά και από μόνος του.