Ο μόνος λόγος που τσακωνόμασταν ήταν επειδή έβγαινε με τους φίλους του. Και τώρα χωρίσαμε...

Μ.Γ., 26 ετών: Είμαι 26 και αυτός 32. Γνωριζόμαστε 9 χρόνια και είμαστε μαζί τα τελευταία 3 χρόνια σχεδόν. Ήμουν φοιτήτρια ακόμα και έκανε τα πάντα για να είμαστε μαζί. Μου είπε ότι πλέον θέλει να σοβαρευτεί, ότι θέλει να με παντρευτεί, να είμαστε για πάντα μαζί. Εισέπραξα και έδωσα πολλή αγάπη. Κάναμε κοινά όνειρα και όταν τελείωσα τις σπουδές μου πριν από 1 χρόνο αγόρασε διαμέρισμα, το φτιάξαμε κ συγκατοικήσαμε. Υπήρχαν κοινά ενδιαφέροντα, τρυφερότητα και επικοινωνία. Ο μόνος λόγος που κάποιες φορές τσακωνόμαστε ήταν ότι όταν έβγαινε με τους φίλους του, σε συγκεκριμένο μπαράκι φίλων δεν μπορούσε να βάλει όρια πόσο ποτό θα πιεί και τις περισσότερες φορές αν δεν ξημέρωνε δεν ερχόταν σπίτι. Δεν υπολόγιζε ότι εγώ ανησυχούσα, ή ότι μπορεί να τον περίμενα. Ακόμα και μαζί αν βγαίναμε στον συγκεκριμένο τόπο, δεν σηκωνόταν να φύγουμε αν δεν έφευγαν όλοι. Αυτός μου έλεγε ότι εγώ δεν κάνω τα πράγματα που μου αρέσουν και ότι η ευτυχία μου εξαρτιόταν αποκλειστικά από αυτόν. Πριν από 2 μήνες χωρίσαμε μετά από τσακωμό για το συγκεκριμένο θέμα. Μου είπε ότι ξέρει ότι στο συγκεκριμένο είναι ανώριμος και ότι πρέπει να μείνει μόνος για να «δυναμώσει» σαν χαρακτήρας και όχι απλώς να το περιορίζει λίγο το πρόβλημα για χάρη μου. Από τότε έχουμε επαφή, αλλά καθόλου καλή η εξέλιξη. Όποτε μιλήσουμε θα τσακωθούμε λέγοντας παράπονα ο ένας για τον άλλον. Ότι προσπάθεια έκανα για να βρούμε μια λύση, πχ. να μιλήσουμε σε κάποιον σύμβουλο (εγώ πήγα και μίλησα), την αρνήθηκε. Μου είπε ότι έπρεπε να πάω για να με βοηθήσει ο ειδικός να είμαι εγώ καλά και όχι για να τα βρούμε. Δεν μείωσε καθόλου το έξω ή το ποτό, απ’ όσο ξέρω και λέει ότι του άρεσε που είναι μόνος του γιατί δεν τον ελέγχει ή κρίνει κάποιος. Θύμωσα πάρα πολύ, του το είπα και του είπα ότι δεν θέλω να μιλάμε. Δεν μιλήσαμε για λίγες μέρες και με πήρε για να βγούμε, του είπα ότι δεν είναι ειλικρινής μαζί μου και πάλι θύμωσε και δεν μιλάμε. Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να κάνω; Να πάω να πάρω τα πράγματα μου από το σπίτι και να ξαναρχίσω τη ζωή μου; Να δοκιμάσω μια διαφορετική προσέγγιση χωρίς θυμό; Να ηρεμίσω και να αφήσω τα πράγματα να εξελιχθούν από μόνα τους; Υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε και να το ξεπεράσουμε; Ξέρω ότι υπάρχει πραγματική αγάπη, αλλά πώς γίνεται να αγαπάς κάποιο και να μην θέλεις να είστε μαζί;

Όλα όσα μας αναφέρετε για τη σχέση σας ακούγονται ειδυλλιακά. Είστε τρία χρόνια μαζί, συγκατοικείτε πλέον, αγαπιέστε και κάνετε όνειρα για το μέλλον. Το ειδύλλιό σας απειλείται μόνο όταν ο σύντροφός σας συναντά τους φίλους του στο μπαρ της προτίμησής του. Εκεί λέτε μπορεί να μείνει - και να πίνει - μέχρι πρωίας, ενώ στο μεταξύ εσείς ξαγρυπνάτε και περιμένετε.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αυτή η συνήθεια αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα για σας. Δεν κάνετε κάποια ανησυχητική νύξη για μια πιο επικίνδυνη εξάρτηση του φίλου σας από το αλκοόλ, ούτε παραπονιέστε ότι σας εγκαταλείπει κάθε βράδυ για να βρίσκεται με τους φίλους του. Κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται απλά για έναν κοινωνικό άνθρωπο, με σταθερές συναναστροφές, που αρέσκεται να πίνει και μερικά ποτάκια στα πλαίσια του κεφιού και της παρέας. Δεν ακούγεται κι άσχημο. Άλλωστε, είστε κι εσείς ευπρόσδεκτη στον κύκλο του.

Βέβαια, από τη δική σας πλευρά δεν το εισπράττετε και τόσο ανάλαφρα. Αντίθετα προβληματίζεστε και στεναχώριεστε, ενώ συχνά η δυσφορία σας κλιμακώνεται και σε αψιμαχίες. Σε μια μάλιστα από αυτές καταλήξατε δυστυχώς να χωρίσετε. Είστε όμως σίγουρη ότι τελικά αξίζει τον κόπο; Ή μήπως θα σας έκανε καλό να επανεξετάσετε, συνυπολογίζοντας ίσως και τα σχετικά σχόλια του φίλου σας;

Διότι κάποια από αυτά, νομίζω, είναι αρκετά εύστοχα. Για παράδειγμα, σας επισήμανε ότι δεν κάνετε τα πράγματα που σας αρέσουν και ότι η ευτυχία σας εξαρτάται αποκλειστικά από εκείνον. Αν όμως αυτό ισχύει, εάν δηλαδή έχετε επενδύσει όλο σας τον χρόνο στον ίδιο κι έχετε καταργήσει τα προσωπικά σας ενδιαφέροντα, θα έχετε πρόβλημα - κι αν όχι τώρα, τότε μακροπρόθεσμα. Οι ερωτικές σχέσεις δεν είναι απαραίτητα ανταγωνιστικές με μια ανεξάρτητη, προσωπική ζωή. Αντιθέτως, οι φίλοι και τα ενδιαφέροντα είναι ένα από τα ισχυρότερα φίλτρα για την προστασία από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, που πράγματι απειλεί και καταστρέφει σε βάθος χρόνου τις σχέσεις.

Θα πιθανολογούσα μάλιστα ότι αν κι εσείς ασχοληθείτε περισσότερο με τα πράγματα που σας αρέσει να κάνετε, όχι μόνο θα ξεπεράσετε πολλά προβλήματα στη σχέση σας, αλλά θα δημιουργήσετε και τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να τη βοηθήσετε να ανθίσει και να εξελιχθεί περαιτέρω. Ακούγεται παράδοξο, κι όμως οι άνθρωποι δεσμεύονται ευκολότερα όταν τους επιτρέπεται να είναι ελεύθεροι.