14. Μαΐου 2010 11:26
Ζ.Κ., 24 ετών: Είμαι 24 χρονών και εδώ και δύο χρόνια έχω σχέση με ένα παιδί που με αγαπάει πολύ και γενικά δεν έχω κανένα παράπονο από εκείνον. Πριν λίγες μέρες γνώρισα κάποιον άλλο και από τότε τον σκέφτομαι συνέχεια. Και από την πλευρά του υπάρχει ενδιαφέρον. Νιώθω άσχημα δεν ξέρω τι να κάνω. Ο φίλος μου είναι πολύ καλό παιδί και δεν θέλω να τον πληγώσω. Τι να κάνω; Θα μου περάσει αυτό που νιώθω για τον άλλον;
Το στυλ που χρησιμοποιείτε για να μας περιγράψετε τον εδώ και δύο χρόνια φίλο σας είναι συγκαταβατικά επαινετικό. Καλό παιδί λέτε, δεν έχετε παράπονο. Και σας αγαπάει κιόλας. Από την άλλη όμως, δεν αναφέρετε καθόλου ότι υπάρχουν και δικά σας, αμοιβαία αισθήματα. Αυτό που αναφέρετε είναι ότι αυτή την περίοδο το ενδιαφέρον σας έχει μονοπωληθεί από κάποιον άλλο. Και αναρωτιέστε, τι να κάνετε και αν θα σας περάσει…
Ο συνειδητοποιημένος σειριακά μονογαμικός τύπος, θα σας έλεγε ότι τα πράγματα είναι απλά: εφόσον έχετε ήδη βρει το επόμενό σας ξεμυάλισμα, οι τίτλοι τέλους έχουν πια αρχίσει να πέφτουν για την προηγούμενη σχέση σας. Θα σας συνιστούσε μάλιστα να μην ανησυχείτε υπερβολικά μήπως πληγωθείτε ή μήπως πληγώσετε, γιατί αν εννοείτε να κουβαλάτε τα ενοχικά σας φορτία από κάθε προηγούμενη σχέση στην επόμενη, καλύτερα να εγκαταλείψετε από τώρα το εγχείρημα - μια κι έξω.
Σύμφωνοι. Είναι κι αυτή μια στάση ζωής, και μάλιστα ιδιαίτερα διαδεδομένη μεταξύ των μοντέρνων τρόπων του σχετίζεσθαι. Σχέσεις σφηνάκια. Σχέσεις long-drinks. Σε κάθε περίπτωση, αφού σου τελειώνει, ώρα να παραγγέλνεις το επόμενο.
Στο σημείο αυτό βέβαια άλλοι θα διαμαρτύρονταν. Δεν μπορεί να είμαστε τόσο αναλώσιμοι ο ένας για τον άλλο. Κι αν έτσι συμβαίνει, τότε μάλλον κάτι κάνουμε λάθος. Ίσως αντιμετωπίζουμε τους άλλους περισσότερο σαν αντικείμενα και λιγότερο σαν διεργασίες σε εξέλιξη. Ίσως παραείμαστε νευρωσικοί κι ανώριμοι για να μπορούμε να νιώθουμε και όχι απλά να δηλώνουμε αγάπη.
Τελικά θα μου πείτε, καλά όλα αυτά, αλλά μάλλον περιπλέκουν αντί να λύνουν το πρόβλημά σας. Και θα έχετε δίκιο. Όμως δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές για τέτοια σύνθετα ζητήματα. Άλλωστε, ώριμος ή ανώριμος, ο καθένας κάνει σε κάθε περίπτωση το καλύτερο που μπορεί.