Ξέρω, περίμενε σαν γυναίκα να κάνω το πρώτο βήμα, αλλά εγώ θέλω να πάω αργά, να τη γνωρίσω καλά πριν…

Σ.Κ, 43 ετών: Είμαστε κι οι 2 40+, ελεύθεροι, μας "προξένεψαν" τη συνάντηση, βγήκαμε 5 φορές, παρέμεινε στο φιλικό. Αυτή επιδιώκει πιο πολύ τις συναντήσεις, είμαστε φυσικά σε οριακό σημείο, αλλά δεν είμαι σίγουρος ακόμη για τα αισθήματα μου, αν θέλω να προχωρήσω. Ξέρω, περίμενε σαν γυναίκα να κάνω το πρώτο βήμα, αλλά ενδέχεται να έχω θέμα με την ερωτική οικειότητα. Θέλω να πάω πολύ αργά, να τη γνωρίσω καλά πριν. Υπάρχουν τρεις δρόμοι: a) Να της εξηγήσω με ειλικρίνεια τα παραπάνω, με όλες τις επιπτώσεις που ενδέχεται να υπάρχουν, από πλευράς της. b) Να επιδιώξω μια κουβέντα πρώτα από πλευράς ψυχρής λογικής του τύπου "κοίταξε, ας μην κρυβόμαστε πίσω απ το δάχτυλό μας και ψάχνουμε για ρομάντζα, είμαστε δυο ενήλικες με άμεσο σκοπό πια το γάμο, ας κάνουμε παρέα λίγους μήνες να δούμε πως τα πάμε, ας αφήσουμε τον έρωτα να έρθει αν θέλει, φυσικά". c) Να δοκιμάσω να κάνω το βήμα-εννοώ απλά φιλί-αγκαλιά- για να διαπιστώσω αν θα με έλξει σεξουαλικά: Αν ναι, τέλεια, προχωράω! Αν όμως δεν... ανταποκριθούν άλλα σημεία του σώματος μου, τι δικαιολογία θα βρω μετά, που θα κάνω πίσω; Τα θέτω έτσι εκβιαστικά, διότι λογικά κάποτε θα κουραστούμε κι οι δυο να βγαίνουμε και να μιλάμε "περί ανέμων και υδάτων" χωρίς να μπαίνουμε στο ψητό. Υ.Γ. Συγγνώμη, γι αυτό, αλλά για να προλάβω τυχόν σχόλια, ναι, γνωρίζω ότι ζούμε στο 2010...

Aπό τις τρείς διαφορετικές εναλλακτικές προσεγγίσεις που έχετε σκεφτεί για να πορευτείτε από το πέμπτο ραντεβού και μετά, θα απέφευγα ίσως, αν ήμουν στη θέση σας, την πρώτη.

Διότι, εφόσον διστάζετε να κάνετε μια πιο τολμηρή κίνηση, επειδή έχετε, λέτε, θέμα ερωτικής οικειότητας, τότε με την εξομολόγηση του προβλήματός σας στην πρόσφατη γνωριμία σας δεν θα επιτυγχάνατε παρά να διπλασιάσετε την αμηχανία σας και ενδεχομένως και τη δική της.

Θα απέρριπτα επίσης, χωρίς δεύτερη σκέψη, τη δεύτερη. Πραγματικά, το «κοίτα ας αφήσουμε τα ρομάντζα και να δούμε αν θα παντρευτούμε, αλλιώς να τελειώνουμε», δεν ακούγεται καθόλου ωραίο και ενδεχομένως αδικεί τις προθέσεις σας. Το πιθανότερο μάλιστα είναι να σας κερδίσει τη φήμη του απελπισμένου και όχι του λογικού, στην οποία στοχεύετε. Χώρια που κινδυνεύετε να προσβάλλετε τη φίλη σας, η οποία ενδέχεται να μην αισθάνεται ακόμη τόσο «ξοφλημένη» όσο η ωμή αυτή εξήγηση υπονοεί.

Η τρίτη ιδέα σας είναι, νομίζω, πιο κατάλληλη. Μια «κλασσική» ερωτική προσέγγιση, απόλυτα συμβατή με τη δική σας, πιο παραδοσιακή, κατά τα φαινόμενα, ιδιοσυγκρασία – και μάλιστα ασφαλής, διότι ακόμη και αν δεν αποδειχθεί τόσο διεγερτική όσο θα ελπίζατε, δεν είστε υποχρεωμένος να την κλιμακώσετε σε μια πλήρη ερωτική συνεύρεση.

Υ.Γ. Το στυλ σας δεν είναι και τόσο παρωχημένο όσο φαντάζεστε. Ακόμη και στο 2010, υπάρχουν πολλές γυναίκες που κολακεύονται από το παρατεταμένο φλερτ και δεν αρέσκονται απαραίτητα σε μια προσέγγιση «κατευθείαν στο ψητό».