HIV positive?

Μ.Κ., 30 ετών: Δεν ξέρω που να ρωτήσω και ψάχνοντας βρήκα εσάς. Θα σας πω μια ιστορία και θέλω τη γνώμη σας για το τι να κάνω γιατί τα χω παίξει. Πριν από 9 μήνες γνώρισα μια κοπέλα, ενώ έχω σχέση (ακόμα και σήμερα) 5 χρόνια. Έκανα έρωτα μαζί της, αλλά επειδή έσπασε το προφυλακτικό φοβήθηκα μήπως με κόλλησε κάτι. Τέλος πάντων, πέρασαν κάποιοι μήνες που είναι απαραίτητοι για την θετικοποίηση ή μη του HIV τεστ και ευτυχώς, αφού το χω επαναλάβει 7 φορές (παρόλο που κάθε φορά βγαίνει αρνητικό), είμαι καλά. Σωματικά, γιατί ψυχολογικά πέρασα τον πιο δύσκολο χειμώνα της ζωής μου, ειδικά κάθε φορά που περίμενα τα αποτελέσματα. Εν τω μεταξύ, μέσα σε όλα αυτά συγκατοίκησα κιόλας (με τη νόμιμη σχέση εννοείται) και έπαιζα διπλό ρόλο όταν ήμουν χάλια, περιμένοντας όπως σας είπα τα αποτελέσματα. Σας τα λέω χοντρά, αλλά πραγματικά η καρδούλα μου το ξέρει τι πέρασα και μερικές φορές ακόμα και μετά από τόσα τεστ φοβάμαι, αν και έχω κάνει κάποια βήματα προόδου, μήπως έχω κάτι, παρόλο που οι γιατροί με καθησυχάζουν και μου λένε θες ψυχολόγο. Δεν μπορώ να κάνω άλλα τεστ -δεν έχει και νόημα- και νομίζω ότι άμα κάτσω και τα πω όλα στην κοπέλα μου ίσως νοιώσω καλύτερα, ή το πιο πιθανό με διαολοστείλει. Δεν ξέρω όμως. Δεν μπορώ άλλο να το κουβαλάω μόνος μου όλο αυτό. Πείτε μου και σεις κάτι. Θα βοηθήσει να της μιλήσω ή θα μου δώσει τα ρούχα στο χέρι; Μερικές φορές μου αρέσει που είμαι μαζί της και άλλες σκέφτομαι πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτή. Είναι καταπληκτικό παιδί, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω.

Κάθε φορά που ανησυχείτε μήπως εκείνο το ατύχημα με το προφυλακτικό σας έχει μολύνει με AIDS, μπορείτε να φαντάζεστε τον εαυτό σας ως μέλος μιας πολύ μεγάλης λέσχης. Όπως εσείς, έτσι και τα υπόλοιπα μέλη κατατρύχονται από την ίδια εμμονή και καταφεύγουν στην ίδια λύση: εξετάσεις και επανεξετάσεις, μέχρι να βεβαιωθούν ότι είναι υγιείς.

Καταλαβαίνετε βέβαια την αμηχανία του γιατρού τους όταν, μετά από εκτεταμένους και πολυάριθμους ελέγχους, εξακολουθούν να παρουσιάζονται στο γραφείο του ζητώντας να εξεταστούν. Αναγνωρίζοντας κάποτε ότι τα αρνητικά αποτελέσματα δεν θα επαρκέσουν για να τους καθησυχάσουν, ο γιατρός εγκαταλείπει και αποφασίζει να τους παραπέμψει σε ψυχολόγο.

Εκεί στον ψυχολόγο, αποκαλύπτεται άλλο ένα κοινό χαρακτηριστικό που μοιράζονται οι πάσχοντες από τη επονομαζόμενη νόσο AFRAIDS. Οι περισσότεροι από αυτούς -εκτός του ότι διαθέτουν μια αγχώδη ιδιοσυγκρασία- έχουν εμπλακεί στο παρελθόν σε κάποια ερωτική ιστορία για την οποία αισθάνονται ένοχοι.

Αν όμως πάρουμε ως δεδομένο ότι κάθε ενοχικός άνθρωπος αναζητά τη λύτρωση μέσω της τιμωρίας, τότε το μυστήριο διαλευκαίνεται εύκολα. Διότι, κακά τα ψέματα, μπορείτε να σκεφτείτε πιο σκληρή τιμωρία για έναν άπιστο σύντροφο από το AIDS;

Αν όλα αυτά σας κάνουν κάποιο νόημα, τότε είναι βέβαιο ότι, αν μπορούσαμε να μετρήσουμε την ενοχή σας με μια απλή αιματολογική εξέταση, οι τιμές σας θα βρίσκονταν εκτός φυσιολογικών ορίων. Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι σκέπτεστε πια να καταφύγετε στο πλέον διαδεδομένο «φάρμακο» για την ανακούφιση της ενοχής: την εξομολόγηση.

Αυτό το τελευταίο όμως θα σας πρότεινα να το αποφύγετε. Καταλαβαίνω βέβαια ότι ταλαιπωρήστε και ότι θα επιλέγατε ακόμη και μια σκληρή διαδικασία κάθαρσης αν επρόκειτο να νιώσετε καλύτερα. Αλλά μην τρέφετε αυταπάτες. Και βάλτε κι ένα ερωτηματικό, αν πιστεύετε ότι η αλήθεια πάντα απελευθερώνει.

Διότι, μόνο όταν τελικά καταρρακώσετε τη φίλη σας με μια άχαρη εξομολόγηση, και εισπράξετε τον περιπόθητο διάολό σας θα καταλάβετε ότι η φιλαλήθειά σας είχε ιδιοτελές κίνητρο. Και θα αισθανθείτε πάλι ένοχος. Και τα συμπτώματα του «AIDS» θα επιδεινωθούν. Προτιμότερο λοιπόν να εκριζώσετε τα συναισθήματα που προκαλούν την ανησυχία σας πριν προβείτε σε μεγάλες αποκαλύψεις. Αν χρειαστεί, ζητήστε και τη βοήθεια ενός ψυχολόγου, κατά τις συστάσεις των γιατρών.