21. Ιουνίου 2010 14:01
Ε.Μ., 23 ετών: Πριν από ένα χρόνο είχα μια σχέση και ουσιαστικά ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη σχέση. Έγινε μια φορά και μετά αυτός εξαφανίστηκε. Πριν από ένα μήνα πάλι ήμουν με κάποιον, και με αυτόν το ίδιο έγινε. Μια φορά και μετά μου είπε ότι δεν ένιωσε την ανάγκη να με δει... Δεν ξέρω πια, αλήθεια, δεν μπορώ να έχω πλέον σε κανέναν εμπιστοσύνη. Φταίω εγώ; Πείτε μου σας παρακαλώ μια γνώμη...
«... Έτσι λοιπόν, προσπάθησε πριν από οτιδήποτε άλλο να μην παρασύρεσαι από την φαντασία σου...»
Επίκτητος
Οι δύο πρώτοι σας πειραματισμοί με το σεξ, μας λέτε, δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προσδοκίες σας: Δύο στους δύο άνδρες που γνωρίσατε έφυγαν από τη ζωή σας μετά από την πρώτη σας ερωτική συνεύρεση, με αποτέλεσμα να σας δημιουργήσουν μια βαθιά δυσπιστία.
Οπότε καταλήγετε: «Είναι πολύ πιθανό ότι φταίω εγώ για αυτό που συνέβη. Το σίγουρο πάντως είναι ότι στο εξής δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν».
Αλλά για μισό λεπτό. Από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα; Είναι λογικό; Θα ακολουθούσατε τον ίδιο συλλογισμό αν μια φίλη σας ζητούσε τη συμβουλή σας για παρόμοιο θέμα; Μάλλον όχι.
Το πιο πιθανό είναι ότι θα την προτρέπατε να αποφεύγει τις γενικεύσεις, όταν όλη της η εμπειρία βασίζεται σε δύο μόνο περιπτώσεις. Ίσως μάλιστα να της εξηγούσατε ότι εμμένοντας σε μια τέτοια αρνητική στάση, δεν αποκλείεται να δημιουργεί μόνη της τις προϋποθέσεις για μια πενιχρή ερωτική ζωή. Και τελικά θα την ενθαρρύνατε να ξαναμπεί στο ερωτικό παιχνίδι με ανανεωμένες ελπίδες, όταν ξεπεράσει την ερωτική της απογοήτευση.
Το ίδιο ισχύει και για τη δική σας περίπτωση, αν κι εφόσον συμφωνείτε ότι τα ίδια κριτήρια που χρησιμοποιείτε για να ερμηνεύσετε την εμπειρία των άλλων εφαρμόζουν και σε σας. Αλλιώς βρίσκεστε στην παράδοξη θέση να είστε αρνητικά προκατειλημμένη απέναντι στον ίδιο σας τον εαυτό. Είναι όμως δυνατόν να κερδίσετε έτσι την προτίμηση των άλλων;
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS