Μ.Λ., 21 ετών: Γεια σας! Θα ήθελα να ακούσετε και το δικό μου πρόβλημα και να μου δώσετε την άποψή σας. Μετά από πολύ καιρό και πολύ ψάξιμο βρήκα αυτό που μου έκανε κλικ στη ζωή! Αποφάσισα λοιπόν μετά από πολύ σκέψη να κάνω κάτι μαζί του κι έτσι κι έγινε. Τον λίγο καιρό που είμαστε μαζί περνάμε όμορφα, σκεφτόμαστε τα ίδια, όμως άμα νευριάσει, παρόλο που ρίχνω πρώτη τον εγωισμό μου και υποχωρώ για να μην χαλάσει κάτι όμορφο, πάλι χαμένη βγαίνω… Δεν μπορώ να τον πιάσω πουθενά. Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβαίνει, δεν θέλει πραγματικά αυτή τη σχέση; Πιέζεται; Τι;
Επιτρέψτε μου καταρχήν να εκφράσω την κατάπληξη μου που, σε τόσο νεαρή ηλικία, χρειαστήκατε τόσο πολύ χρόνο και ψάξιμο για να βρείτε κάτι που να σας κάνει κλικ, αλλά και τόση σκέψη ώστε τελικά να ενδώσετε.
Βέβαια, δεν είναι αυτό το θέμα μας, οπότε το αντιπαρέρχομαι. Άλλωστε, το σχόλιο δεν έχει αξία παρά μόνο στο βαθμό που υπονοεί μια κάποια ανασφάλεια εκ μέρους σας στα θέματα των σχέσεων. Η οποία ανασφάλεια, θα μπορούσε με τη σειρά της να εξηγήσει και την απροθυμία σας να εμπλέκεστε σε αψιμαχίες. Αυτό όμως, είναι το θέμα μας.
Βλέπετε, θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει πολλά για τους ανθρώπους που συνάπτουν μια σχέση, αλλά και για τη σχέση την ίδια, αν παρατηρούσε τον τρόπο με τον οποίο συνηθίζουν να λύνουν τις διαφορές τους. Ποιες είναι οι βασικές τους διαφωνίες; Ποιο είναι οι συσχετισμοί δυνάμεων; Ποιος επιμένει να έχει τον τελευταίο λόγο; Και τελικά πώς συμβιβάζονται;
Σύμφωνα με την αναφορά σας, στη δική σας περίπτωση είναι ο οξύθυμος φίλος σας που τα βάζει μαζί σας, όσο εσείς υποχωρείτε, δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία της σχέσης σας. Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που διαμορφώνουν μια τέτοια αλληλεπίδραση;
Εσείς ανησυχείτε ότι τα νεύρα του ενδέχεται να μεταφράζονται σε αμφιβολίες για σας ή πίεση από τη σχέση σας. Αν όμως η ανησυχία σας έχει κάποια βάση τότε η υποχωρητικότητά σας δεν εξαλείφει το πρόβλημα. Απλά εμποδίζει την έκφρασή του.
Υπάρχουν όμως κι άλλα σενάρια. Για παράδειγμα, αυτό των αλληλοσυμπληρούμενων χαρακτήρων: αν ο ένας αρέσκεται στο ρόλο του θύτη και ο άλλος στο ρόλο του θύματος, τότε οι εντάσεις στη σχέση τους δεν αποτελούν πρόβλημα, αλλά ένα pas de deux που από κοινού χορογραφούν για να ικανοποιήσουν τα γούστα τους.
Άλλο παράδειγμα: ο φίλος σας νευριάζει δικαίως, για κάτι που εσείς αρνείστε να διαπραγματευτείτε. Τότε όμως η υποχωρητικότητά σας είναι μια ενεργητική προσπάθεια να αποφύγετε τη συζήτηση, βάλλοντας εναντίον της έντασης, αλλά όχι του περιεχομένου, όσων ο φίλος σας σάς προσάπτει.
Τέλος πάντων, εσείς γνωρίζετε καλύτερα πιο από τα παραπάνω, ή άλλο, αποτυπώνει καλύτερα τη δυναμική της σχέσης σας. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι η υποχωρητικότητα δεν είναι απαραίτητα μια υγιής αντίδραση, ακόμη κι όταν κοσμείται με ευγενή κίνητρα.
Γιατί δεν δοκιμάζετε λοιπόν, για αλλαγή, να αντιμετωπίσετε ευθέως τις επιθέσεις του φίλου σας; Αν μη τι άλλο, θα λύσετε πολλές από τις απορίες σας.
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS