Έχω γίνει ιδιαίτερα ζηλιάρα απέναντι στον εραστή μου...

Θ.Π., 35 ετών: Είμαι παντρεμένη και εδώ και λίγους μήνες έχω δημιουργήσει μια παράλληλη σχέση. Είναι γεγονός πως το τρίτο πρόσωπο με καλύπτει πλήρως συναισθηματικά. Αυτό όμως με έχει κάνει να έχω συναισθηματική εξάρτηση από αυτόν. Οι επαφές μας δεν είναι συχνές, παρόλα αυτά νιώθω τρελά ερωτευμένη. Μετά από 10 χρόνια γάμου ξύπνησαν συναισθήματα πρωτόγνωρα για μένα. Το πρόβλημα μου είναι πως έχω γίνει ιδιαίτερα ζηλιάρα απέναντι στον εραστή μου και θέλω να μου δώσετε μερικές συμβουλές για το πώς μπορώ να ξεπεράσω τις ζήλιες μου αυτές.

Ομολογώ ότι ξεκινώντας να διαβάζω την ερώτησή σας είχα αυτόματα προεξοφλήσει και την πιθανή κατάληξή της. Είστε παντρεμένη, αλλά έχετε βρει ένα καινούριο ερωτικό ενδιαφέρον. Άρα θα ταλαιπωρήστε τώρα από τύψεις και θα αμφιταλαντεύεστε μεταξύ του συζύγου και του εραστή.

Λάθος. Το δικό σας αίτημα είναι αν μη τι άλλο πιο πρωτότυπο. Και αξιοπερίεργο.

Είναι βέβαια κατανοητό να ζηλεύετε τον άνθρωπο που στην παρούσα φάση της ζωής σας μονοπωλεί το ερωτικό σας συναίσθημα. Πολύ περισσότερο μάλιστα εφόσον οι συναντήσεις σας είναι αραιές, με αποτέλεσμα να αγνοείτε που βρίσκεται και τι κάνει τις μέρες που δεν τον συναντάτε.

Ναι, είναι κατανοητό. Αλλά είναι και άπληστο. Πριν όμως προσβληθείτε, επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω ότι ο χαρακτηρισμός απορρέει από λογικές συνεπαγωγές και όχι από ηθικοπλαστικές προκαταλήψεις.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά: Γιατί ζηλεύουμε οι άνθρωποι; Διότι χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό που να ελέγχει αν θίγονται τα δικαιώματα αποκλειστικότητας που αξιώνουμε από τις ερωτικές μας σχέσεις και να μας προειδοποιεί εγκαίρως. Αν οι ερωτικές σχέσεις δεν κατοχυρώνουν τέτοια δικαιώματα αποκλειστικότητας, τότε αντίστοιχα, δεν υπόκεινται και στον έλεγχο της ζήλειας.

Έτσι και στη δική σας περίπτωση. Ο σύζυγός σας δεν έχει την αποκλειστικότητα. Αλλά, ας τον αφήσουμε αυτόν, είναι ούτως ή άλλως ανύπαρκτος στην αναφορά σας. Ο εραστής σας όμως, επίσης δεν έχει την αποκλειστικότητα. Δεν είναι λοιπόν εύλογο να διαθέτει κι αυτός τον εαυτό του σε όσες γυναίκες επιθυμεί, εάν το επιθυμεί;

Φαντάζομαι βέβαια ότι όλες αυτές οι σκέψεις δεν θα σας είναι ξένες. Έχοντας γνώση της ιδιομορφίας των ερωτικών τριγώνων, θα αντιλαμβάνεστε ότι δεν δικαιούστε να έχετε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.

Όταν αυτό το αφομοιώσετε και συναισθηματικά, θα καταφέρετε να εξουδετερώσετε και τη ζήλεια σας. Ή, δεν θα τα καταφέρετε. Στην οποία περίπτωση θα χρειαστεί να μοιραστείτε την πίτα. Ή να διώξετε το σκύλο.