Αγαπάω τον φίλο μου πάρα πολύ, όμως δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι τον άλλο...

Α.Μ., 26 ετών: Γεια σας, είμαι 26 χρονών και έχω σχέση με ένα παιδί εδώ και 5 χρόνια. Πρόσφατα στην ζωή μου ξαναμπήκε κάποιος με τον οποίο είχαμε μοιραστεί κάποιες πολύ προσωπικές στιγμές στο παρελθόν. Συναντηθήκαμε (κρυφά) απλά για να τον δω με και να με δει να πούμε τα νέα μας. Σας λέω κρυφά γιατί ο φίλος μου ζηλεύει πολύ ότι κάνω και δεν μ' αφήνει να έχω και ιδιαίτερη επικοινωνία με άντρες. Αγαπάω τον φίλο μου πάρα πολύ. Όμως δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι τον άλλο (ο οποίος θέλει να είμαστε μαζί και μου λέει ότι δεν μπορεί να με ξεπεράσει). Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν έχω ξεκαθαρίσει τι αισθάνομαι γι αυτόν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μου ξυπνάει μέσα μου ερωτικό ενδιαφέρον το οποίο δεν έχω ξανανιώσει ποτέ. Ούτε παλιά. Ξεκαθαρίζω ότι δεν κάναμε κάτι. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν θέλω να πληγώσω τον σύντροφο μου. Όμως δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι τον άλλο. Μέχρι και στις προσωπικές στιγμές με τον σύντροφό μου… Θα εκτιμούσα ότι συμβουλή μου δίνατε.

Ένας φίλος είχε δίκιο όταν παραλλήλιζε τους πειρασμούς που προκύπτουν στο περιθώριο των μακροχρόνιων ερωτικών σχέσεων με το τραγούδι των σειρήνων: εάν γνώριζες τι σε περιμένει ακολουθώντας το, ίσως προτιμούσες εξαρχής να βουλώσεις τα αυτιά σου και να μην παρεκκλίνεις από την πορεία σου. Αλλά αυτή είναι μια γνώμη που και ο ίδιος αποκρυστάλλωσε μόνο μετά από κάμποσα ναυάγια – για αυτό και δεν σας αφορά αναγκαστικά.

Άλλωστε σε αυτό το ντιμπέιτ υπάρχει και ο αντίλογος εκείνων που επέτρεψαν στο ερωτικό κάλεσμα να τους παρασύρει για να αγκυροβολήσουν τελικά αισίως σε πιο ικανοποιητικές σχέσεις – και αυτοί θα σας διαβεβαίωναν ότι δεν μετάνιωσαν για την επιλογή τους.

Οπότε καταλαβαίνετε: Οι συμβουλές θα μπορούσαν να σας ωφελήσουν μόνο στο βαθμό που θα σας ανακούφιζαν από την αναπόφευκτη ασάφεια της κατάστασης. Στην πραγματικότητα όμως είστε η μόνη αρμόδια για να αποφασίσετε την πορεία που θα ορίσετε στο εξής για την ερωτική σας ζωή και καλό θα ήταν να το πράξετε γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις.

Πάντως, όσο κι αν οι διαθέσιμες επιλογές συνθέτουν ωκεανούς περιπτωσιολογίας, η μεταβατική περίοδος που τις ακολουθεί χαρακτηρίζεται συνήθως από ένα κοινό μοτίβο: αυτό της αμφιθυμίας. Αυτό σημαίνει ότι στο προσεχές διάστημα σας περιμένουν ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα συναισθήματα, εφόσον για αυτό που θα κερδίσετε, κάτι άλλο αναγκαστικά θα σας λείψει.

Εφόσον όμως έχετε έναν μόνο προσωπικό χρόνο και χώρο για να διαθέσετε, θα χρειαστεί ούτως ή άλλως να συνθηκολογήσετε με τα διλλήματα και τα παρελκόμενά τους.