Δεν μου κάνει δώρα, δεν με βγάζει πια έξω...

Β.Π., 23 ετών: Έχω μία σχέση δύο χρονών. Ξεκινήσαμε πολύ ωραία μία σχέση χωρίς βιασύνες κτλ. Ήμαστε πάρα πολύ ερωτευμένοι κι αγαπημένοι που τον πρώτο χρόνο κάναμε τα πάντα μαζί. Μετά από ένα χρόνο δεσμού καταλήξαμε να συζούμε κι αυτή τη στιγμή όλα έχουν αλλάξει. Έκοψε τα πάντα μαζί μου. Π.χ. δεν με βγάζει έξω, δεν με παίρνει πια τηλέφωνο, μόνο όταν είναι ανάγκη, ούτε μηνύματα, δεν μου μιλάει γλυκά όπως παλιά, δεν μου κάνει δώρα, μου λέει ψέματα για να αποφύγει κάποιες ερωτήσεις που αφορούν τη σχέση μας κι ακόμα ερωτικά δεν είναι όπως ήταν. Γενικά δεν επικοινωνεί πια μαζί μου. Πρέπει να σημειώσω ότι είναι πολυάσχολος και είναι 37 χρονών. Πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλη αλλά οι δουλειές του τον έχουν πάρει από κάτω. Παρόλα αυτά νομίζω πως δεν νιώθει πια τίποτα για μένα κάτι που επιβεβαίωσε κι αυτός. Εγώ τον αγαπώ κι έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα για να τον φέρω κοντά μου. Υπάρχει κάποια άλλη λύση για να μην τον χωρίσω; Ένα όνειρο που κατάντησε εφιάλτης.

«Δεν μου κάνει δώρα, δεν με βγάζει πια έξω, δεν μου μιλάει γλυκά…». Με την ευκαιρία της ερώτησής σας μας θυμίσατε μερικές από τις πιο αντιπροσωπευτικές ατάκες-αναφορές στο γυναικείο παράπονο – και για αυτό σας ευχαριστούμε.

Η περιγραφή σας είναι ουσιαστικά μια απαρίθμηση των λόγων που σας κάνουν να αισθάνεστε παραμελημένη, τώρα που ο 37χρονος σύντροφός σας ασχολείται περισσότερο με τη δουλειά και πολύ λιγότερο μαζί σας.

Μια μεταστροφή που, από μόνη της, δεν προκαλεί έκπληξη. Κάποια στιγμή στερεύει το πλεόνασμα γλυκύτητας που κάνει μερικά φρεσκοερωτευμένα ζευγάρια να θυμίζουν κάτι από την Barbie με τον Ken– ευγενική χορηγία ενός εγγενούς στον οργανισμό μας συστήματος ντόπας.

Και με την επάνοδο στον ρεαλισμό της καθημερινότητας, ανακύπτουν ερωτήματα που κλονίζουν τη γαλήνη στο κουκλόσπιτο. Δυσάρεστη μεν, αλλά αναγκαστική προσαρμογή, προκειμένου να φτιαχτεί ένα πραγματικό σπίτι, πραγματικών ανθρώπων, με ανάγκες και υποχρεώσεις, εκτός από επιθυμίες.

Θα σας πρότεινα να βάλετε τα δυνατά σας αυτή την περίοδο για να αποδείξετε ότι δεν είστε μόνο το χαριτωμένο νεαρό μπιζού, στο πλευρό του ώριμου άνδρα, αλλά και μια επιδέξια σύντροφος, υπολογίσιμη για τη συμβολή της.

Αναρωτιέμαι όμως αν έχει πια κανένα νόημα, τώρα που σας επιβεβαίωσε ότι δεν αισθάνεται πια τίποτα για σας – δήλωση αρκετά βαριά για να σκιάσει και να απειλήσει τη συνέχεια της σχέσης σας.

Παρόλα αυτά, είτε για αυτή τη σχέση, είτε για όσες έπονται, έχετε κατά νου τον κανόνα της ανταποδοτικότητας. Όταν η περίοδος της χάριτος τελειώσει, η φροντίδα και η προσφορά των συντρόφων οφείλει να είναι, κατ’ αναλογία τουλάχιστον, αμοιβαία.