Α.Μ., 23 ετών: Σας έχω ξαναγράψει… Προσπάθησα να ακολουθήσω αυτά που μου είπατε και να μην βιάζομαι να βγάζω συμπεράσματα μόνη μου, αλλά δεν μπορώ αλλιώς. Ο φίλος μου, που είμαστε μαζί δύο χρόνια όπως σας ξαναείπα είναι πολύ απόμακρος, δεν κάνουμε σχεδόν καθόλου έρωτα, αν γίνει θα γίνει μια ή δύο φορές τον μήνα και εκείνο με το ζόρι, δεν με φιλά όπως παλιά εκτός κι αν είναι πεταχτά φιλάκια που δίναμε τότε στο γυμνάσιο τα ζευγαράκια. Ορκίζεται ότι είναι υπερβολικό το άγχος και το στρες της δουλειάς αλλά εγώ του είπα ότι δεν νοιώθω ποθητή, έκανα τα πάντα, προσπάθησα τον προκάλεσα, είτε με ντύσιμο είτε με συμπεριφορά και τρόπο προσέγγισης και πάλι τίποτα. Μόλις τώρα του είπα να χωρίσουμε και δεν το δέχτηκε γιατί νιώθει πράγματα για μένα λέει (άσε που δεν είπε το σ' αγαπώ ακόμη) και ότι είναι η δουλειά και πρέπει να καταλάβω. Τι να κάνω πλέον; Νοιώθω ότι έχω δεμένα τα χέρια και την περηφάνιά μου πληγωμένη. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Στην τρέχουσα περιγραφή σας είναι διάχυτη η πρόθεσή σας να εξωθήσετε την κατάσταση στα άκρα. Όπως ήταν άλλωστε και στην προηγούμενη.
Τότε είχατε ήδη αρχίσει να επεξεργάζεστε τις διαθέσιμες εναλλακτικές σας επιλογές σε περίπτωση χωρισμού και με ευχαρίστηση διαπιστώνατε ότι είναι πολλές – ενδιαφερόμενοι πρόθυμοι να καταπραΰνουν τον πληγωμένο σας εγωισμό με απτά δείγματα του πόθου τους.
Αυτή τη φορά όμως, κάνατε και το παρακάτω βήμα και αποφασίσατε να χωρίσετε μια κι έξω τον φίλο σας, που δεν εννοεί να καταλάβει πόσο σημαντικό είναι για σας να σάς θαυμάζουν, να σάς προσέχουν και να σάς επιθυμούν.
Όπως οι μαφιόζοι τιμωρούν την ασέβεια έτσι και εσείς τιμωρείτε την αδιαφορία– ακόμη κι αν αυτή οφείλεται, όπως ο φίλος σας ορκίζεται, σε κούραση ή άγχος από τη δουλειά. Φαίνεται πως είναι πολύ δύσκολο για σας να αντέξετε, όταν αισθάνεστε παραμελημένη.
Ίσως, βέβαια, η απροθυμία του συντρόφου σας να συναινέσει σε αυτόν τον χωρισμό να λειτουργήσει προς το παρόν κατευναστικά σε αυτή την έκρηξη από παράπονα και ανασφάλειες που ορίζουν για σας τόσο εύθραυστες ισορροπίες, αυτή την περίοδο.
Αλλά πάλι, δεν αποκλείεται και να χωρίσετε, αν η επιθυμία του να σας κρατήσει δεν συνοδευτεί και από ένα ευρύτερο σχέδιο για την αναστήλωση της πληγωμένης σας περηφάνιας – ξέρετε, να ειπωθούν τα σχετικά σ’ αγαπώ, να ζωηρέψουν τα πάθη, να ξεκαθαριστούν οι προθέσεις.
Έχετε πάντως κατά νου ότι ακόμη κι αν χωρίσετε, βρείτε κάποιον καινούριο και αισθανθείτε αυτό το «κάτι» που δίνει χρώμα στη ζωή, η διετία και πάλι θα συμπληρωθεί. Προβλήματα πάλι θα προκύψουν. Κι εσείς πάλι θα αισθανθείτε ότι δεν παίρνετε αρκετή προσοχή για να μείνετε.
Θα σας πρότεινα λοιπόν να σπάσετε από τώρα τον φαύλο κύκλο. Αν η δέσμευσή σας προς τον άλλον συναρτάται τόσο άμεσα από τις εκδηλώσεις της επιθυμίας του για σας, δεν θα καταφέρνετε να αντέχετε τους κλονισμούς μιας εκ των πραγμάτων διασπαστικής καθημερινότητας.