Όλο βάζω με το μυαλό μου διάφορα πράγματα και στενοχωριέμαι...

Τ.Π., 20 ετών: Όταν ήμουν 17 χρονών ξεκίνησα να κάνω φιλίες αλλά δεν μου βγήκαν ποτέ σε καλό, μια ζωή όλο με έμπλεκαν παντού και έπαψα να έχω εμπιστοσύνη σε όλους. Όταν τα είχα με ένα αγόρι τα χάλασα γιατί εκείνος έκανε κάτι που με στενοχώρησε, αλλά κατάλαβε το λάθος του, τα ξαναβρήκαμε και τώρα είμαστε αρραβωνιασμένοι. Μου έχει πει τα πάντα, με ποιες τα είχε, όλα. Το πρόβλημα μου είναι ότι όταν βλέπω αυτές τις γυναίκες φοβάμαι μήπως ξαναμπλέξει μαζί τους (μέχρι τώρα δεν μου έχει δείξει κάτι) και δεν του έχω εμπιστοσύνη. Όλο βάζω με το μυαλό μου διάφορα πράγματα και στενοχωριέμαι, δεν έχω κάποιον να μιλήσω. Πιστεύω ότι έχω πρόβλημα με το σώμα μου. Οι άλλοι μου λένε ότι είμαι μια χαρά όμως εγώ νομίζω ότι είμαι άσχημη. Δεν ξέρω τι να κάνω ειλικρινά, ζαλίζω συνέχεια τον αρραβωνιαστικό μου και δεν το θέλω, βγαίνει από μόνο του. Σας παρακαλώ πείτε μου τι να κάνω. Όσο και να έχω προσπαθήσει δεν μπορώ να τα βγάλω από το μυαλό μου με τίποτα. Σας παρακαλώ.

Η γάτα που εδώ και λίγους μήνες ζει στο σπίτι μου έχει παράδοξο χαρακτήρα. Οι εκδηλώσεις τρυφερότητας περισσότερο την στρεσάρουν παρά τη χαλαρώνουν, καθώς ποτέ δεν ξεπέρασε τη δυσπιστία της αρκετά ώστε να ενδώσει σε μια προσέγγιση τόσο στενή όπως το χάδι. Θα με ευχαριστούσε πολύ αν μπορούσα να την εφοδιάσω στη στιγμή με ένα πιο εύστοχο κριτήριο εμπιστοσύνης, αλλά αφού δεν γίνεται, περιμένω να χαλαρώσει την επιφυλακή της με τους δικούς της ρυθμούς.

Φαντάζομαι ότι όπως η γάτα, έτσι κι εσείς θα έχετε τους λόγους σας που αισθάνεστε διαρκώς απειλημένη. Και ίσως είναι η ανάγκη να υπολογίσετε και να προβλέψετε τον κίνδυνο που σας κάνει να παρατηρείτε τον εαυτό σας και τους άλλους με τόσο καχύποπτα και επικριτικά μάτια.

Αλλά, αναρωτηθείτε, πόσο σας έχει προστατεύσει πραγματικά η δυσπιστία και η ανασφάλεια και με τι κόστος; Αν κάνετε τον σχετικό απολογισμό, μέχρι σήμερα, έχετε στερηθεί την ευκαιρία να κάνετε φίλους, έχετε εξοικειωθεί με το φόβο της εξαπάτησης και έχετε γίνει ειδική να βρίσκετε ψεγάδια στο σώμα και στην όψη σας, όσο περιμένετε για κάποιο στραβοπάτημα του φίλου σας. Κοινώς, ζείτε μια πολύ περιορισμένη εκδοχή της ζωής σας και, ακόμη κι έτσι, βρίσκεστε υπό τη διαρκή πίεση αγχωτικών σκέψεων που αδυνατείτε να ελέγξετε.

Έτσι όμως είναι σαν να στρέφεστε ουσιαστικά εναντίον του ίδιου σας του εαυτού. Και δείτε πώς: Η νοητική προσομοίωση μιας πράξης δημιουργεί στο εγκέφαλο αντιληπτική δραστηριότητα παρόμοια με αυτή που θα παρατηρούσαμε αν η πράξη είχε πράγματι συμβεί. Πιο απλά, όταν το σκέφτεστε είναι, σε κάποιο βαθμό, σαν να το κάνετε. Αυτό είναι ένα δεδομένο που χρησιμοποιεί κατά κόρον π.χ. η σύγχρονη προπονητική για να βελτιώσει την επίδοση των αθλητών.

Αλλά τι σημαίνει αυτό για σας; Όσο επιμένετε να αναπαράγετε στο μυαλό σας αυτά τα αρνητικά σενάρια που μας περιγράφετε, είναι σαν να ζείτε καθημερινά την προδοσία και την εξαπάτηση των άλλων. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται καν να περιμένετε ότι οι άλλοι θα σας βλάψουν, εφόσον στη φαντασία σας το κάνουν καθημερινά.

Κι αφού καταλαβαίνετε και η ίδια ότι οι σκέψεις σας δεν σας βοηθούν, καιρός είναι να επικεντρώσετε περισσότερο στην πραγματικότητα και την πράξη. Σπάστε την απομόνωσή σας και προσπαθήστε να γίνετε πιο κοινωνική. Στην τελική ακόμη και οι δυσάρεστες εμπειρίες που θα συλλέξετε είναι ευκαιρίες για να ακονίσετε την ευθυκρισία σας και να διαμορφώσετε προσωπικά κριτήρια για το είδος των σχέσεων που σας ταιριάζουν. Και όχι για να τις αρνείστε στο σύνολό τους.

Είστε ακόμη πολύ νέα και έχετε καλές προοπτικές για να κάνετε τη ζωή σας πιο ευχάριστη. Κι αν χρειαστείτε βοήθεια, μην διστάσετε να τη ζητήσετε.