Ξέρουμε και οι δυο για τα πρόσωπα που ήρθαν στη ζωή μας μετά το χωρισμό...

Ε.Μ., 25 ετών: Ήμασταν μαζί γύρω στα 2 χρόνια. Τον αγαπούσα και με αγαπούσε με ένταση. Όμως είχαμε πολλά προβλήματα, επειδή η μητέρα του δεν με ήθελε και μας δημιουργούσε προβλήματα. Εκείνος αδυνατούσε να τη βάλει στη θέση της, εγώ γκρίνιαζα και τελικά επήλθε φθορά και πήραμε την απόφαση να χωρίσουμε. Τον πρώτο καιρό έλειπε πολύ ο ένας στον άλλο... Νιώθαμε ακόμα πολλά, αλλά θεωρώ ότι ήμασταν δέσμιοι καταστάσεων. Βρισκόμασταν ερωτικά, αλλά θεωρούσαμε ότι θα ήταν φρόνιμο να μην ξανασμίξουμε. Για να ξεπεράσουμε ο ένας τον άλλο δοκιμάσαμε το «ο έρωτας με έρωτα περνάει». Αποτύχαμε και οι δυο. 7 μήνες μετά το χωρισμό ξαναβρεθήκαμε τυχαία. Φούντωσε το πάθος, ξύπνησαν συναισθήματα... Δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμη ο ένας τον άλλο. Νιώθουμε πράγματα... Τώρα υποστηρίζει ότι οι συνθήκες ευνοούν μια καλύτερη αντιμετώπιση του θέματος με τη μητέρα του. Έχει ανακύψει, όμως, άλλο θέμα. Ξέρουμε και οι δυο για τα πρόσωπα που ήρθαν στη ζωή μας μετά το χωρισμό. Ζοριζόμαστε σε αυτό το κομμάτι. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν στιγμές που με στοιχειώνει η σκέψη της άλλης. Το ανάλογο συμβαίνει και με εκείνον... Νιώθουμε πολλά, αλλά είναι αυτό αρκετό; Θα μπορούσε να ξαναπερπατήσει μια σχέση μετά απ όλα αυτά ή μάταια θα μπαίναμε σε μια τέτοια διαδικασία;

Θα υπάρχουν φαντάζομαι και επανασυνδέσεις που είναι μάταιες και καταδικασμένες, αλλά η δική σας δεν δίνει την εντύπωση τέτοιας. Ουσιαστικά, λέτε, χωρίσατε γιατί δεν καταφέρατε να αντέξετε το δυσφορικό κλίμα που δημιουργούσε στη σχέση σας η παρέμβαση της μαμάς του. Και αυτό δεν ακούγεται και τόσο προσχηματικό. Οι ελληνίδες μαμάδες είναι πράγματι διαβόητες για την επιδεξιότητά τους στη διαβολή των ζευγαριών.

Αλλά τώρα, επτά μήνες μετά, ο φίλος σας προσπαθεί πια να χειραφετηθεί από την επιρροή της μαμάς. Κι εσείς ενδιαφέρεστε ακόμη αρκετά ώστε να επιστρέψετε και να προσπαθήσετε μαζί του. Ωστόσο, σε αυτόν τον νέο κύκλο της σχέσης σας έχει προστεθεί και μια νέα πρόκληση, καθώς, στο μεσοδιάστημα, και οι δύο βάλατε στη ζωή σας νέα πρόσωπα.

Βέβαια, η παρένθεση αυτή από μόνη της δεν συνιστά πρόβλημα, αλλά αναμενόμενο μάλλον παρελκόμενο της ανάγκης σας να συνέλθετε από τη νοσταλγία του χωρισμού. Το πρόβλημα δημιουργείται από την αμηχανία και την ανεπιθύμητη αυτοσυνειδησία που και στους δύο δημιουργεί η σχετική γνώση.

Γνωρίζοντας λοιπόν για τις εμβόλιμες σχέσεις σας, γνωρίζετε επίσης ότι δεν μπορείτε να ακυρώσετε όλα όσα μεσολάβησαν και να επιστρέψετε στην κατάσταση αθωότητας της προ-χωρισμού εποχής σας. Αλλά η αθωότητα, νομίζω, δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την απουσία της εμπειρίας. Ορισμένες φορές πρέπει κανείς να πασχίσει για να επωφεληθεί μεν από τα διδάγματα της εμπειρίας του, αλλά να απαλλαγεί από το βάρος της. Αυτή είναι μια εκδοχή της αθωότητας που ταιριάζει πιο πολύ σε ενηλίκους και είναι σημαντικό να την εκτιμήσετε, εάν θέλετε να ισορροπήσετε στο παρόν.

Τελικά, το μόνο μάταιο, μου φαίνεται, είναι να προσπαθείτε να γίνετε ξανά το ζευγάρι που ήσασταν. Το ζευγάρι που είστε τώρα έχει περισσότερες πιθανότητες να τα καταφέρει.