Το άγχος με πιάνει όταν αποχωριζόμαστε ή όταν τον βλέπω να σκέφτεται...

K: Γεια σας. Είμαι 2 μήνες με ένα παιδί το οποίο δείχνει πως πραγματικά νοιάζεται για εμένα. Από ότι καταλαβαίνετε όμως υπάρχει και ένα αλλά... Φοβάμαι. Είχα δύο πολύ τραυματικές εμπειρίες, οι οποίες κατέληξαν απότομα και άσχημα. Το άγχος με πιάνει όταν αποχωριζόμαστε ή όταν τον δω να σκέφτεται. Έχουμε ολοκληρωμένες επαφές. Τί μπορώ να κάνω όμως ώστε να μην με λούζει κρύος ιδρώτας; Δεν γνωρίζω τι να κάνω και δεν θέλω αυτό το συναίσθημα να του το μεταφέρω. Μπορείτε να μου πείτε τί να κάνω; Και πώς μπορώ να τον κάνω να μη με θεωρεί δεδομένη; Σας παρακαλώ απαντήστε μου. Θα περιμένω!!!

Λένε ότι οι σχέσεις μοιάζουν καμιά φορά να ακολουθούν μια αναπτυξιακή πορεία ανάλογη με αυτή των παιδιών. Και αυτό γιατί υπάρχει μια ενδιαφέρουσα συνάφεια ανάμεσα στον τρόπο που το παιδί μεγαλώνει και στον τρόπο που στη συνέχεια της ζωής αναπτύσσει τις σχέσεις του.

Εσείς, για παράδειγμα, διανύετε τώρα τον πρώτο χρόνο της σχέσης σας. Και, αν εμπιστευτούμε τους θεωρητικούς της παιδικής ηλικίας, το αίτημα του πρώτου χρόνου της ζωής – όταν το βρέφος ακροβατεί μεταξύ εμπιστοσύνης και δυσπιστίας – είναι: Είσαι αρκετά αξιόπιστος, ώστε να αισθανθώ μαζί σου ασφάλεια; Νιώθω καλά όταν είσαι κοντά μου, αλλά με τρομάζει να σε αποχωρίζομαι.

Κατά αναλογία λοιπόν, οι περισσότεροι, ή τουλάχιστον οι πιο ανασφαλείς από μας, κρατάμε κάποιες επιφυλάξεις στην αρχή της σχέσης, όταν ο άλλος δεν έχει αποδείξει αν θα μείνει κι αν είναι αντάξιος της εμπιστοσύνης μας. Το ίδιο κι εσείς λοιπόν, αλλά ίσως κάπως πιο επώδυνα, εφόσον ναι μεν αισθάνεστε ότι ο φίλος σας σάς νοιάζεται, αλλά όταν δεν είναι μαζί σας αγχώνεστε σε σημείο να σας λούζει κρύος ιδρώτας.

Αυτό βέβαια μπορεί να οφείλεται στις τραυματικές εμπειρίες που, όπως μας γράφετε, αποκομίσατε από τις δύο προηγούμενες σχέσεις σας. Αλλά είναι εξίσου πιθανό να οφείλεται και σε ένα γενικότερο έλλειμμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας που σας κάνει πιο επιρρεπή στο να φοβάστε και να τραυματίζεστε.

Αν ισχύει το πρώτο, τότε το άγχος σας θα υποχωρεί όσο, με λίγη επανορθωτική εμπειρία, θα αποκαθίσταται με τον καιρό η εμπιστοσύνη σας στις σχέσεις. Αν όμως σας κάνει κάποιο νόημα και το δεύτερο, τότε δεν αποκλείεται αυτό το άγχος να είναι παλιότερο και διάχυτο στις σχέσεις σας με τους ανθρώπους.

Αλλά για να μείνουμε στο θέμα σας, είναι σημαντικό να μπορείτε να αισθάνεστε ασφαλής, όχι μόνο όταν ο φίλος σας είναι δίπλα και ασχολείται μαζί σας, αλλά ακόμη κι όταν είναι μακριά σας ή απορροφημένος από τις σκέψεις του. Όχι μόνο για να μην σας θεωρεί δεδομένη, ούτε για να μην τον πιέσετε πολύ και τον χάσετε. Αλλά για να έχετε κι εσείς την ευκαιρία κάποια στιγμή να κάνετε το επόμενο βήμα στις σχέσεις σας, από βρέφος σε νήπιο. Που έχει πια διαφορετικά αιτήματα: Τώρα που έχουμε εμπιστευτεί ο ένας τον άλλο, μπορώ να είμαι περισσότερο αυτόνομος;