Ξαφνικά διαβάζοντας ένα e-mail ανακαλύπτω ότι η γυναίκα μου έχει εραστή...

Τ.Λ., 40 ετών: Είμαι παντρεμένος εδώ και 4 χρόνια. Με τη γυναίκα μου παντρευτήκαμε από έρωτα που σιγά σιγά ξεθύμανε μέσα στη ρουτίνα του γάμου. Ξαφνικά διαβάζοντας ένα e-mail ανακαλύπτω ότι η γυναίκα μου έχει εραστή πράγμα το οποίο παραδέχεται αμέσως μόλις της το λέω. Πάνω στη συζήτηση όμως βλέπω ότι ο άλλος είναι κάποιος πρώην που τώρα ζει στην άλλη άκρη του κόσμου που τον βρήκε τυχαία στο facebook και η φλόγα του έρωτα άναψε ξανά ανάμεσα τους. Το μόνο πράγμα που έκανε είναι να ανταλλάσει ερωτικά γράμματα μαζί του και μίλησαν αρκετές φορές, μάλλον και στο skype. Η γυναίκα μου δήλωσε αμέσως ότι δεν θέλει να χωρίσουμε και ότι να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια νέα αρχή, αλλά θέλει λίγο χρόνο ώσπου να μπορέσει να ξεκόψει από τον άλλο. Μου δήλωσε όμως ότι με τον άλλο είναι ερωτευμένη και ότι εμένα με βλέπει σαν ένα καλό φίλο που απλά μπορούμε να περνάμε καλά μαζί. Σε κάποιο από τα e-mail που του είχε στείλει και έτυχε να διαβάσω του έλεγε ότι δεν με χωρίζει για χάρη του παιδιού μας που είναι 4 χρονών. Πέρασαν δυο μήνες από τότε που την ανακάλυψα και βλέπω ότι δυσκολεύεται να σταματήσει να μιλάει με τον άλλο και όταν το κάνει κρυφά όταν είναι μόνη της στο σπίτι το παραδέχεται αμέσως όταν τη ρωτάω. Εγώ δεν θέλω να χωρίσω αλλά πραγματικά δεν ξέρω πώς να φερθώ για να την ξανακερδίσω.

Από όσα μας γράφετε, φαίνεται πως νιώθετε ότι η σχέση σας με τη γυναίκα σας απειλείται, ενώ συγχρόνως ανησυχείτε ότι αν αυτή η κατάσταση εξωθηθεί στα άκρα, κινδυνεύετε να στερηθείτε το σταθερό οικογενειακό σας περιβάλλον που, από τη δική σας πλευρά, δεν είχατε καμία διάθεση να διακυβεύσετε.

Ως εκ τούτου, βάζετε προς το παρόν στην άκρη τα όποια δυσάρεστα συναισθήματα σας δημιουργεί αυτή η ασάφεια και δίνετε προτεραιότητα στην προστασία της σχέσης σας, με την ελπίδα ότι η γυναίκα σας θα το εκτιμήσει.

Άλλωστε, όπως σας εξομολογήθηκε, δεν επιθυμεί κι εκείνη μια οριστική διάλυση του γάμου σας αυτή τη στιγμή. Ούτως ή άλλως ο ανταγωνιστής σας βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου, οπότε η συγκυρία δεν αναδεικνύει κανένα επείγον δίλημμα.

Επιστρατεύοντας λοιπόν αποθέματα ανοχής, αποφασίζετε από κοινού να κάνετε λίγο υπομονή για τη σχέση σας. Αλλά τι είναι αυτό στο οποίο προσβλέπετε; Αν πάρετε τη θετική εκδοχή, όπως σας την προδιέγραψε η γυναίκα σας, μια συγκαταβατική σχέση «καλής φιλίας». Αν πάρετε την αρνητική εκδοχή, με βάση το email που απηύθυνε στον φίλο της και που έτυχε να διαβάσετε, μια παράταση μέχρι το παιδί σας να μεγαλώσει.

Από τη δική σας πλευρά όμως, νιώθετε ικανοποιημένος με αυτές τις προοπτικές; Και πώς προβλέπετε ότι θα τις διαχειριστείτε μακροπρόθεσμα; Διότι σε ένα ζευγάρι παλαίμαχων της ζωής, ίσως αυτή η επιλογή να είχε κάποιο νόημα, αλλά για δύο νέους ανθρώπους μοιάζει λίγο στενάχωρη.

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια σε καμία περίπτωση ότι επιβάλλεται να χωρίσετε. Και φυσικά κατανοώ ότι προσπαθείτε να αναστρέψετε αυτές τις ανεπιθύμητες για τη ζωή σας εξελίξεις. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι ο τρόπος που επιλέξατε για να το κάνετε, ίσως δεν βοηθάει τη γυναίκα σας να τοποθετήσει το όλο θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Χρειάζεστε και οι δύο να αναλογιστείτε κατά πόσο θέλετε πραγματικά να επιχειρήσετε μια νέα αρχή και σε τι βάσεις. Αλλά η καθημερινή τριβή του σπιτιού, με τη γυναίκα σας να συνεχίζει την ερωτική της επικοινωνία και εσάς να παρακολουθείτε και να περιμένετε, κάνει την κατάσταση αρκετά δυσάρεστη και για τους δύο. Και φυσικά το παιδί σας έχει αισθητήρια για να αντιληφθεί την αλλαγή στην οικογενειακή ατμόσφαιρα.

Ίσως λοιπόν θα έπρεπε να σκεφτείτε μήπως μια προσωρινή απόσταση εξυπηρετούσε περισσότερο τη σχέση σας μακροπρόθεσμα. Θα έδινε σε σας χρόνο να συνέλθετε από την πολύμηνη αυτή ενόχληση και στη γυναίκα σας την ευκαιρία να παρατηρήσει τα πραγματικά της συναισθήματα για την απουσία σας, άρα να συνειδητοποιήσει και το κόστος της επιλογής της. Ώστε, αν επανασυνδεθείτε, να επιστρέψετε σε μία σχέση ζωντανή και ευχάριστη και όχι σε έναν αναγκαστικό συμβιβασμό.