Ν.Α, 46 ετών: Καλησπέρα, θα ήθελα τη βοήθειά σας. Είμαι 46 χρονών και η γυναίκα μου 41. Είμαστε 21 χρόνια παντρεμένοι και άλλα 5 δεσμό με δυο παιδιά 19 και 15 χρονών. Σαν όλα τα ζευγάρια τσακωνόμαστε αλλά όχι κάτι το σοβαρό και παρόλα τα χρόνια που είμαστε μαζί κάναμε έρωτα 2 με3 φορές την εβδομάδα. Σε γενικές γραμμές τα πηγαίναμε καλά. Ποτέ δεν την απάτησα και το ξέρει καλά αυτό, όμως το καλοκαίρι, τέλος Ιουνίου 2009, βρήκα στο κινητό της ερωτικά μηνύματα. Όταν της το είπα μου είπε ότι ήταν κάτι το απλό και δεν είχε προχωρήσει. Την πίστεψα και της είπα πως αυτό είναι μέχρι και λόγος διαζυγίου (αλλά δεν ήθελα κάτι τέτοιο). Γυρίσαμε τέλος Ιουλίου και μέχρι τέλος Δεκεμβρίου 2009 όλα καλά. Αρχές του Ιανουαρίου 2010 από ένα τηλέφωνο μαθαίνω ότι έχει άλλη σχέση (όχι την πρώτη). Αφού την παγίδευσα με κάποιον τρόπο μου τα ομολόγησε όλα, ότι αφού γυρίσαμε από της διακοπές γνώρισε έναν άλλο (δηλαδή 5μηνες γνωριμίας). Μου είπε ότι δεν ζητούσε το σεξ αλλά φιλία, που μετατράπηκε σε σχέση γιατί πίεζε το άλλο άτομο. Μου είπε επίσης ότι ερωτικά βρέθηκαν μια μόνο φορά και αυτό κάτω από την πολύ πίεση του άλλου (βέβαια τις άλλες φορές χειρονομούσε επάνω της κανονικά), δηλαδή μόνο μια φορά έκαναν έρωτα. Μου είναι πολύ δύσκολο να το ξεπεράσω. Συνέχεια το σκέφτομαι, έχω τρελαθεί. Ο άνθρωπος που αγάπησα πιο πολύ και από την ζωή μου να κάνει αυτό το πράγμα χωρίς να με σκεφτεί, χωρίς να έχει τύψεις όλο αυτό τον καιρό. Μου είπε ότι μετάνιωσε και ότι ήταν μπερδεμένη. Ήθελε να σταματήσει αλλά δεν μπορούσε να πάρει την απόφαση. Προσπαθώ να την συγχωρήσω και να προχωρήσουμε. Θα ήθελα την γνώμη σας. Υ.Γ.: Θέλουμε και η δυο να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί. Εγώ μετά από 8 μήνες με πολύ κουβέντα, η οποία όμως δεν της αρέσει γιατί την φέρνει σε δύσκολη θέση, κατάλαβα ότι δεν ήθελε κάτι τέτοιο απλώς έτυχε, και με την μεγάλη επιμονή του άλλου. Πείτε μου πώς μπορούμε να το ξεπεράσουμε και προπάντων να μην το σκέφτομαι εγώ συνέχεια ώστε να της το υπενθυμίζω και να αισθάνεται άσχημα. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.
Η ερώτησή σας θέτει ζητήματα που αγγίζουν νευραλγικές πτυχές των συντροφικών σχέσεων και μεταφέρει με ειλικρίνεια τα εμπόδια που συναντά κανείς στην προσπάθειά του να τις σώσει από κινδύνους που, ενώ γνωρίζει ότι αφορούν όλους, συνειδητοποιεί την πραγματική τους διάσταση μόνο όταν τον πλήξουν προσωπικά.
Από όσα λοιπόν μας μεταφέρετε για τη δική σας εμπειρία, φαίνεται πως καταβάλλετε φιλότιμη προσπάθεια να κατανοήσετε την γυναίκα σας και να συγχωρήσετε το παραστράτημά της, ώστε να καταφέρετε να μείνετε μαζί χωρίς δυσάρεστα συναισθήματα και αμήχανες συζητήσεις. Αλλά με απογοήτευση διαπιστώνετε ότι αυτό το εγχείρημα δεν είναι και τόσο εύκολο, καθώς η επιθυμία σας να ξεχάσετε και να συγχωρήσετε συγκρούεται με τη σκέψη σας, που εννοεί να επαναφέρει το ζήτημα διαρκώς.
Το πρόβλημα είναι πράγματι δύσκολο. Τι μπορεί να κάνει κανείς όταν πρέπει να τα βάλει με την ίδια του τη μνήμη, που αρνείται να συνεργαστεί και να θάψει την ενοχλητική πληροφορία; Τι είναι αυτό που του διαφεύγει στην ειλικρινή πορεία του προς τη συγχώρηση;
Ένα σημαντικό τμήμα της απάντησης νομίζω βρίσκεται στην ίδια σας την αναφορά: «Ο άνθρωπος που αγάπησα πιο πολύ και από την ζωή μου να κάνει αυτό το πράγμα», γράφετε, αποκαλύπτοντας ότι εκείνο το κομμάτι του μυαλού σας που τόσα χρόνια φιλοξενούσε μια εξιδανικευμένη εικόνα της αγαπημένης σας, τώρα κάνει μια δυσάρεστη αλλά αναγκαστική αναθεώρηση.
Πρόκειται για σημαντική πρόκληση. Μια μόνη πληροφορία που μεταφέρει έντονα αρνητικές εντυπώσεις δημιουργεί πρόβλημα ασυμφωνίας όταν πρέπει να ενσωματωθεί σε μια εσωτερική μνημονική αφήγηση που αφορά στο ίδιο πρόσωπο, καλύπτει 26 ολόκληρα χρόνια ζωής και, σε αντίθεση με το πνεύμα των πρόσφατων γεγονότων της σχέσης σας, αποπνέει εμπιστοσύνη.
Με δεδομένη λοιπόν την ασυμφωνία, η αταίριαστη πληροφορία θα επανέρχεται συνεχώς ζητώντας να την αξιολογήσετε, ώσπου να της βρείτε ένα κατάλληλο νόημα.
Κάποιος πιο φανατικός σε θέματα ηθικής, άρα και πιο επιρρεπής σε μια ναρκισσιστική εξύψωση του εαυτού του, ίσως και να μην τα κατάφερνε σε ένα τέτοιο έργο, όχι τουλάχιστον χωρίς να καταφύγει σε μια συστηματική άρνηση ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Εσείς, από την άλλη, θέλετε και προσπαθείτε να δώσετε μια ευκαιρία. Κι αυτό σημαίνει ότι κατά βάθος αντιλαμβάνεστε ότι, ενώ η εξιδανίκευσή σας κατέρρευσε, η αγάπη σας για εκείνη παραμένει και σας βοηθά να την αποδεχτείτε όπως πραγματικά είναι. Καλή, αλλά με τις αδυναμίες της και τα σκαμπανεβάσματά της. Όπως φαντάζομαι κι εσείς. Όπως τελικά και οι πιο αξιέπαινοι μεταξύ των ανθρώπων. Παρεμπιπτόντως, διαβάστε και τα σχόλια των αναγνωστών σε σχετική ερώτηση που δημοσιεύτηκε τις προάλλες. Θα τα βρείτε βοηθητικά.
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS