Ο.Μ., 38 ετών: Καλησπέρα σας, διατηρούσα επί 3 χρόνια ερωτική σχέση με παντρεμένο. Μου είχε υποσχεθεί από την αρχή της γνωριμίας μας ότι θα χώριζε, τελικά δεν το έκανε επικαλούμενος οικονομικά προβλήματα αλλά και λόγω των παιδιών του. Δυστυχώς δεν μου το είχε πει ξεκάθαρα ότι άλλαξε γνώμη με αποτέλεσμα να περάσουν τόσα χρόνια. Εγώ το έβλεπα αλλά εθελοτυφλούσα, τον αγαπούσα και τον αγαπάω ακόμη, αλλά και αυτός έδειχνε να με αγαπάει. Όταν επιτέλους πριν από 1 χρόνο περίπου συνειδητοποίησα ότι είμαι το τρίτο πρόσωπο σε μια σχέση του ζήτησα να χωρίσουμε. Του εξήγησα ότι κάτι τέτοιο δεν είναι σύμφωνο με τις αρχές μου, δεν μου ταιριάζει μια τέτοια σχέση. Το αποτέλεσμα όμως ήταν αυτός να μην το δέχεται με τίποτα. Μου λέει ότι με αγαπάει, ότι δεν μπορεί να φανταστεί την ζωή του μακριά μου και να κάνω λίγη υπομονή ακόμα μέχρι να ξεκαθαρίσει την κατάσταση χωρίς όμως να δεσμεύεται χρονικά. Μου στέλνει μηνύματα, όταν βγω έρχεται εκεί που είμαι και με κοιτάζει από μακριά. Γιατί το κάνει αυτό; Του λέω ότι με αυτή η κατάσταση με βασανίζει, ότι δεν θέλω μπερδεμένες καταστάσεις την ζωή μου. Είμαι χωρισμένη και έχω ένα παιδί, θέλω να το μεγαλώσω με αξιοπρέπεια και αφού δεν μπορεί να είναι μαζί μου σωστά θα πρέπει να σεβαστεί τον γάμο του. Γιατί όμως συνεχίζει να με διεκδικεί; Και αν με αγαπάει όσο λέει γιατί δεν χωρίζει;
Τρία χρόνια μετράει μέχρι σήμερα η σχέση σας, αλλά τον τελευταίο χρόνο συνειδητοποιήσατε ότι ο σύντροφός σας δεν είναι σε θέση να πάρει μια οριστική απόφαση για τον γάμο του, την οικογένειά του και εσάς.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι αντιμετωπίζει ένα δύσκολο πρόβλημα. Ακόμη κι αν ερωτικά είναι κατασταλαγμένος σε σας, είναι επόμενο να διστάζει όταν σκέφτεται τις επιπτώσεις ενός ενδεχόμενου διαζυγίου στην οικογένειά του. Για αυτό, όσο κι εσείς ήσασταν διατεθειμένη να κάνετε υπομονή, προτιμούσε να αναβάλλει επ’ αόριστον το δυσάρεστο για όλους ξεκαθάρισμα, ώστε να μην χρειαστεί να πληγώσει, ούτε και να χάσει κανέναν.
Κατανοητή η συμπεριφορά του, αλλά μονομερής, στο βαθμό που υπονοεί ότι η δική σας ζωή, το μέλλον σας και η οικογένειά σας, είναι λιγότερο επείγοντα θέματα - και μπορούν να μπουν στην αναμονή, μέχρι να ξεκαθαρίσει τις δικές του σημαντικές υποθέσεις.
Με αυτή την έννοια, παίρνοντας την απόφαση να χωρίσετε, είναι σαν να διεκδικείτε από τον φίλο σας να πάρει και τη δική σας ζωή στα σοβαρά. Άλλωστε το δίλλημα είναι τέτοιο που ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να λήξει ανώδυνα, όσο κι αν αναβληθεί. Συνεπώς, η δική σας παρέμβαση απλώς επισπεύδει τις εξελίξεις και βάζει κάποια όρια. Και αυτή είναι μια τροπή που, ενώ τώρα σας πιέζει και τους δύο, μακροπρόθεσμα θα σας βοηθήσει να δείτε τα πράγματα πιο καθαρά.
Προς το παρόν όμως, έρχονται δυσκολίες, καθώς η όλη εμπλοκή οδεύει προς μια εκτόνωση. Ο φίλος σας θα αμφιταλαντεύεται και θα σας διεκδικεί, χωρίς ωστόσο να χωρίζει, γιατί η οριστική απόφασή του, όποια κι αν είναι, έρχεται με μεγάλο τίμημα. Κι εσείς θα χρειαστεί να υπερασπιστείτε μια απόφαση που κρίνετε απαραίτητη, όσο κι αν είναι ασύμβατη με τις πραγματικές σας επιθυμίες.