Από τα μισόλογα της κατάλαβα ότι είχε πέσει το καλοκαίρι θύμα βιασμού...

Π.Κ., 30 ετών: Καλησπέρα σας, έχω βρεθεί σε μια δύσκολη θέση και δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω. Παρακαλώ θέλω την γνώμη σας και κάποιες συμβουλές σας. Πριν 2 χρόνια περίπου είχα μια σχέση (όχι μακροχρόνια) με μια κοπέλα 5 χρόνια μικρότερη μου, δεν χωρίσαμε άσχημα, απλά τότε η γνωριμία μας έγινε και για τους δυο μας σε μια περίεργη φάση στην ζωή μας, είχαμε χωρίσει πρόσφατα από μακροχρόνιες σχέσεις. Όλον αυτόν τον καιρό είχαμε επικοινωνία και είναι αλήθεια ότι αρκετές φορές προσπάθησα να κάνουμε μια νέα αρχή χωρίς να είναι αρνητική. Πριν έξι μήνες περίπου έκοψε κάθε επικοινωνία μαζί μου και δεν καταλάβαινα το γιατί. Μετά από πολύ κόπο και επιμονή βγήκαμε πρόσφατα και είπε κάτι που από τα μισόλογα της κατάλαβα ότι είχε πέσει το καλοκαίρι θύμα βιασμού. Αυτό μου ανέφερε και μια κοινή μας φίλη όταν την ρώτησα . Τρέφω συναισθήματα για την κοπέλα και της τα έχω εκφράσει πολλές φορές. Είχαμε μια συζήτηση σχετικά με εμάς (κάνοντας ότι εγώ δεν γνωρίζω τίποτα για το θέμα βιασμού, γιατί μόνο με μισόλογα μου έχει πει) μου ανέφερε ότι θα ήθελε να είμαι δίπλα της, όχι μόνο σαν άνθρωπος αλλά και για σχέση γιατί της έχω φερθεί πάρα πολύ καλά και έχει εκτιμήσει την συμπεριφορά που είχα όταν ήμασταν μαζί. Χαίρομαι που νιώθει έτσι για έμενα και θέλω να είμαι δίπλα της, είναι όμως παρά πολύ ανασφαλής πλέον (λογικό), δύσπιστη και απόμακρη. Πώς μπορώ να την κάνω να νιώσει πάλι άνετα δίπλα μου; Πώς να με εμπιστευτεί μετά από αυτό που έγινε; Μου είπε ότι θέλει τον χρόνο της και δεν έχω πρόβλημα με αυτό αλλά θέλω όμως να μπορώ να την στηρίξω και να μην είμαι απλά μια γλάστρα δίπλα της. Περιμένω τις συμβουλές σας. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Η φίλη σας αυτή την περίοδο πιθανότατα αναρρώνει ακόμη από το τη σεξουαλική επίθεση που δέχτηκε το καλοκαίρι και σίγουρα χρειάζεται όση φροντίδα και κατανόηση μπορείτε να της προσφέρετε.

Νομίζω ότι αυτό που κάνετε, να περνάτε δηλαδή χρόνο μαζί της, χωρίς πίεση και απαιτήσεις, είναι ήδη πολύ σημαντικό για να σας εμπιστευτεί και να σας επιτρέψει σιγά σιγά να την πλησιάσετε. Καταλαβαίνω βέβαια ότι από την πλευρά σας θα θέλατε να τη στηρίξετε και περισσότερο, αντί να αρκείστε στον ρόλο του παρατηρητή. Αλλά η γνώμη μου είναι ότι, προς το παρόν, καλύτερα να αποφύγετε να εισβάλλετε στο πρόβλημά της, κι ας είναι καλές οι προθέσεις σας.

Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει τέτοιες μιαρές εμπειρίες, όπως ο βιασμός, γίνονται καμιά φορά καχύποπτοι με το ενδιαφέρον των άλλων. Αφενός διότι αισθάνονται ότι η ιστορία τους είναι ιδανική ώστε να εμπνεύσει ανακούφιση στους ενδιαφερόμενους για τα δικά τους προβλήματα – το γνωστό και ανθρώπινο «καλά είμαστε εμείς, υπάρχουν και χειρότερα». Αφετέρου, διότι ανησυχούν ότι έτσι γίνονται αντικείμενο του οίκτου τους, κάτι που ενδέχεται να τους προσβάλλει ή να τους κάνει να αισθάνονται αδύναμοι.

Η διακριτικότητα με την οποία μέχρι σήμερα χειρίζεστε την κατάσταση, μπορεί και να τη βοηθάει τελικά περισσότερο. Θα έρθει ίσως η στιγμή που θα σας εκμυστηρευτεί με δική της πρωτοβουλία τη δυσάρεστη εμπειρία της. Αλλά και τότε, ούτε θα μπορέσετε να της δώσετε όλες τις απαντήσεις, ούτε να εκδικηθείτε τη βία που υπέστη. Μόνο να την ακούσετε και να καταλάβετε πώς αισθάνεται.

Από κει και πέρα, θα χρειαστεί ίσως λίγη υπομονή μέχρι να ορθοποδήσει και να ανακτήσει την ερωτική της επιθυμία. Αλλά από όσα μας γράφετε, φαίνεται πως κατανοείτε κι είστε διατεθειμένος να περιμένετε. Και δεν χρειάζεται να κάνετε περισσότερα από όσα σας ζητάει. Ακόμη και το να τη συντροφεύετε διακριτικά, σαν γλάστρα, είναι ήδη πολύ καθησυχαστικό.