Ξέρω μέσα μου πως αν γίνουμε ζευγάρι δεν θα κρατήσει πολύ και θα χάσω τη φιλία του…

Ε.Κ., 33 ετών: Ήμασταν μαζί 9 μήνες. Ήταν συνέχεια δίπλα μου, μαζί του ένιωσα γυναίκα, μου φέρθηκε όμορφα όσο κανένας άλλος άνθρωπος. Τον αγάπησα και τον αγαπάω ακόμη βαθειά. Ήταν ο μέντοράς μου στη ζωή. Ήταν και είναι για μένα τα πάντα (είναι 37 κι εγώ 33). Χωρίσαμε μετά από δική του πρωτοβουλία επειδή είχε κάποια προβλήματα (πρώην γυναίκα, παιδιά, διαζύγιο) και ήθελε χρόνο, αλλά εγώ δεν μπορούσα να του τον δώσω στην προκειμένη φάση. Από τότε χαθήκαμε αλλά τώρα αρχίζει σιγά σιγά να επικοινωνεί μαζί μου, αραιά τηλεφωνήματα… Στο διάστημα αυτό του χωρισμού γνώρισα κάποιον άλλο άντρα εντελώς αντίθετο με αυτόν τον άνθρωπο. 30 ετών, τυχοδιώκτης όπως παραδέχεται και ο ίδιος, διαφορετικοί χαρακτήρες με τον πρώην μου, εντελώς. Ένας τύπος κλασσικός χίπης. Μαζί του περνάω καλά και με κάνει και γελάω. Από την αρχή με φλέρταρε, αλλά εγώ κράτησα κάποιες αποστάσεις και τον είχα και έχω δίπλα μου σαν φίλο. Αυτός (ο 30χρονος) αρχίζει και μου δείχνει πως θέλει περισσότερα πράγματα από μένα. Νιώθω τόσο μπερδεμένη. Είμαι ακόμη ερωτευμένη και αγαπάω τον πρώην μου, κι ας έχει περάσει ένας χρόνος από τον χωρισμό μας. Αλλά μήπως είναι καιρός να προχωρήσω και να δοκιμάσω με τον άλλο άνθρωπο; Να περιμένω τον πρώην μου; Με τον 30χρονο είμαστε εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι. Δεν έχει αυτά που ζητάω εγώ και πάνω από όλα είναι τυχοδιώκτης, κάτι που στα μάτια μου τον κάνει «επικίνδυνο». Είναι καλύτερα να δοκιμάσω με κάποιον που γνωρίζω από την αρχή πως δεν θα ταιριάξουμε σαν ζευγάρι; Που δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του; Που δεν θέλω να τον δω σαν αποκούμπι; Που η καρδιά και το μυαλό μου είναι αλλού; Μήπως είναι προτιμότερο να κρατήσω κάποιες αποστάσεις ασφαλείας και να μείνω απλά φίλη του; Ξέρω μέσα μου πως αν γίνουμε ζευγάρι δεν θα κρατήσει πολύ και θα χάσω τη φιλία του…

Εάν είστε τόσο βέβαιη από την αρχή ότι δεν είστε ερωτευμένη μαζί του, ότι δεν θα ταιριάξετε και ότι θα τον χρησιμοποιήσετε σαν αποκούμπι, διότι η καρδιά και το μυαλό σας είναι αλλού, τότε νομίζω πως, ναι, θα ήταν καλύτερα να κρατήσετε τη σχέση σας ως έχει.

Όχι επειδή είναι «κλασσικός χίπης» (ομολογώ ότι το μυαλό μου πήγε ακούσια στα χαϊμαλιά και την κουδούνα του Τσιβιλίκα, στην ταινία «Η θεία μου η χίπισσα» - αλλά αυτό δεν αναιρεί καθόλου την εκτίμησή μου προς τον γνήσιο χιπισμό) και τυχοδιώκτης. Ίσα ίσα, οι τυχοδιώκτες συνήθως αποδεικνύονται αρκετά αφοσιωμένοι, όταν αποφασίζουν να δεσμευτούν, ακριβώς γιατί στο μεταξύ έχουν προλάβει να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για περιπέτεια. Αλλά έπειδή ο συγκεκριμένος τυχοδιώκτης δεν σας συγκινεί ερωτικά - και αυτός είναι ικανός λόγος για να αρκεστείτε στη φιλία του χωρίς περαιτέρω προβληματισμούς.

Από την άλλη, αυτός που σας συγκινεί, ο 37χρονος πρώην φίλος σας, είναι ακόμη απασχολημένος με τις εκκρεμότητες του διαζυγίου του και δεν είναι διαθέσιμος για σας. Και νομίζω ότι, ακόμη κι αν αργότερα τα εμπόδια ξεπεραστούν και τα ξαναβρείτε, προς το παρόν καλά κάνετε και δεν τον περιμένετε. Φυσικά και θα προχωρήσετε με τη ζωή σας – ούτως ή άλλως αυτό κάνετε περνώντας χρόνο με παρέες που σας διασκεδάζουν, ανάμεσά τους και τον 30χρονο καινούριο φίλο σας.

Μια περίοδος ερωτικής μοναξιάς δεν είναι κατ’ ανάγκη κακή, αν σας προσφέρει ευκαιρίες για ανασυγκρότηση και κοινωνική άνθιση. Και με αυτή την έννοια, δεν είναι τόσο επείγον να αναζητήσετε ένα καινούριο ερωτικό ενδιαφέρον, σε έναν άνθρωπο που δεν σας εμπνέει κάτι περισσότερο από μια ευχάριστη συναναστροφή. Θα έχετε κι άλλες ευκαιρίες, ειδικά όσο απολαμβάνετε την κοινωνική σας ζωή και την ερωτική σας διαθεσιμότητα.