Παρουσίαζα μια άλλη για να είμαι αρεστή σε όλους...

Ι.Χ.Κ., 16 ετών: Γεια σας και συγχαρητήρια για την βοήθεια που δίνεται μέσω του site σας. Εδώ και 2 χρόνια αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα. Πριν από δύο χρόνια πήγαινα σε ένα σχολείο στο οποίο δεν ήμουν καθόλου δημοφιλές άτομο, δεν είχα ιδιαίτερες κοινωνικές επαφές και δεν συναναστρεφόμουν με αγόρια. Κάποια στιγμή γνώρισα ένα παιδί, το οποίο ερωτεύτηκα και εκείνος έδειξε ενδιαφέρον. Έμαθα στην πορεία, αφού συνάψαμε πλατωνική σχέση και εμένα ήταν η πρώτη μου φορά που είχα σχέση με κάποιον, πως έχει σχέση και με μια φίλη και συμμαθήτρια μου, ταυτόχρονα. Όταν το έμαθε η συμμαθήτρια μου αυτό με κατέστρεψε, μου φέρθηκαν και οι δύο πολύ άσχημα και επηρέασαν και όλο το σχολείο εναντίον μου ακόμα και τους φίλους μου. Εγώ τότε είχα κλειστεί πολύ στον εαυτό μου και δεν μιλούσα σε κανέναν για το θέμα αυτό. Τελικά άλλαξα σχολείο και υποσχέθηκα να μην αφήσω κανέναν ξανά να με πληγώσει ποτέ. Άρχισα να θέλω, σε πολύ μεγάλο βαθμό, να με συμπαθούν όλοι και να με αποδέχονται. Ήθελα να με φλερτάρουν όλοι για να αποδείξω σε αυτούς που μου φέρθηκαν έτσι ότι αξίζω αλλά κάθε φορά που με πλησίαζε κάποιος ακόμα και αν μου άρεσε δεν έκανα τίποτα γιατί πάντα όλους τους σύγκρινα με το παιδί που μου είχε φερθεί άσχημα και πάντα τους έβρισκα όλους κατώτερους του. Στο νέο μου σχολείο πράγματι όλοι με είχαν δεχτεί με χαρά στην αρχή όμως εγώ φερόμουν σπαστικά για να πετύχω τους σκοπούς μου. Φλέρταρα με όλους, καθώς με φλέρταραν εκείνοι πρώτοι επειδή είμαι εμφανίσιμη, παρουσίαζα μια άλλη για να είμαι αρεστή σε όλους καθώς είχα πειστεί κατά κάποιον τρόπο πως δεν είμαι κάτι ξεχωριστό για αυτό που είμαι πραγματικά με αποτέλεσμα να χάσω τον ίδιο μου τον εαυτό. Το τελευταίο καιρό έγινε μια παρεξήγηση με μία φίλη μου από το τωρινό μου σχολείο για ένα παρεμφερές λόγο με αυτόν που είχε γίνει το θέμα στο παλαιότερο μου σχολείο. Αρκετά άτομα στράφηκαν εναντίον μου όπως τότε και τσακώθηκα με τις περισσότερες φίλες μου γιατί υποστήριξαν την άλλη κοπέλα. Δεν αντέχω να το ξαναπεράσω αυτό. Δεν είμαι ευτυχισμένη με την τακτική που ακολουθώ αυτά τα χρόνια όμως θέλω να βρω μια λύση. Έχω κλειστεί ξανά στον εαυτό μου και δεν μιλάω σε κανέναν για το πρόβλημα μου θέλοντας έτσι να το ξεχάσω και να προσποιηθώ ότι δεν υπάρχει. Κάθε φορά που προσπαθώ να μιλήσω στην μητέρα μου, με την οποία έχω πολύ καλές σχέσεις κάτι με κομπλάρει και τελικά δεν το κάνω. Τι μπορώ να κάνω; Ευχαριστώ για το χρόνο σας, ελπίζω να μου απαντήσετε.

Οι περισσότεροι από εμάς, μαζί κι εσείς, έχουμε ένα «αγαπημένο» σενάριο, μια γνώριμη πλοκή που επανέρχεται στη ζωή μας σχεδόν πανομοιότυπη, ακόμη κι όταν οι χαρακτήρες και τα σκηνικά αλλάζουν. Δεν είναι απαραίτητα ένα ευχάριστο σενάριο, αλλά είναι τόσο σημαντικό που σε μεγάλο βαθμό ορίζει με ποιους θα επιλέξουμε να σχετιστούμε και πώς.

Δεν είναι και τόσο εύκολο να ανακαλύψει κανείς ποιο είναι το δικό του σενάριο, ούτε πώς προέκυψε – είναι όμως δυνατό να παρατηρήσει τα σημάδια που τον ενημερώνουν ότι δεν κινείται ευθύγραμμα, αλλά σε κύκλο.

Προσέξτε τα σημάδια στη δική σας ιστορία: στο παλιό σας σχολείο δεν είστε ιδιαίτερα δημοφιλής καθώς σας δυσκολεύουν κάπως οι κοινωνικές συναναστροφές. Κάποια στιγμή αρχίζετε να ενδιαφέρεστε για έναν συμμαθητή σας, αλλά αυτός είναι ήδη με κάποια άλλη, οπότε γίνεται παρεξήγηση, σας διαβάλλουν και όλο το σχολείο στρέφεται εναντίον σας. Έτσι κι εσείς κλείνεστε στον εαυτό σας.

Στο καινούριο σας σχολείο αλλάζετε ρότα και αποφασίζετε να μην επιτρέψετε να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Αυτή τη φορά σας ενδιαφέρει να σας αποδεχτούν και να σας συμπαθήσουν. Αλλά ενώ πράγματι όλοι σας καλοδέχονται, ο τρόπος που συμπεριφέρεστε στη συνέχεια χαλάει το αρχικό καλό κλίμα, καθώς ο στόχος σας δεν είναι πια να κάνετε φίλους αλλά να αποδείξετε «τι αξίζετε» σε εκείνους που σας έθιξαν.

Περίεργη αυτή η ιδέα σας, να τα βάλετε δηλαδή με τους καινούριους συμμαθητές σας για όσα υποφέρατε από τους παλιούς. Και ακόμη πιο περίεργος ο τρόπος που την εφαρμόσατε, φλερτάροντας με όλους, χωρίς να κατασταλάζετε σε κανέναν, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των συμμαθητριών σας - και επαναλαμβάνοντας έτσι με δική σας πρωτοβουλία το ίδιο σενάριο που ήσασταν τόσο αποφασισμένη να αποφύγετε.

Αυτό που καταλαβαίνω από την ιστορία σας είναι ότι έχετε μια μεγάλη ανάγκη να σας προσέξουν και να σας θεωρήσουν σημαντική. Αλλά επειδή είστε και λίγο αδέξια στα κοινωνικά σας, δυσκολεύεστε να κερδίσετε τη συμπάθεια με τη συναναστροφή. Έτσι επιστρατεύετε την εμφάνισή σας και αναπληρώνετε τις κοινωνικές σας ελλείψεις συλλέγοντας θαυμαστές - ακόμη και όσους ανήκουν σε άλλες - ώστε να νιώσετε κι εσείς σημαντική, πιο σημαντική από εκείνες.

Αναγκαστικά λοιπόν οι σχέσεις σας με τις γυναίκες γίνονται ανταγωνιστικές, εώς και εχθρικές, ενώ οι σχέσεις σας με τους άνδρες δεν γίνονται ποτέ οικείες, γιατί εξαντλούνται στην αποπλάνηση. Τα κακά νέα είναι ότι έχετε ήδη δημιουργήσει μια τέτοια φήμη μεταξύ των συμμαθητών σας – κάτι που θα ίσως δυσκολέψει λίγο ακόμη την κοινωνική σας ζωή. Τα καλά νέα είναι ότι έχετε καταλάβει πως αυτή η τακτική δεν σας κάνει ευτυχισμένη και θέλετε πια να βρείτε μια λύση.

Προτείνω να ξεκινήστε από αυτό που σας δυσκολεύει πιο πολύ: την κοινωνικότητά σας. Ευτυχώς οι κοινωνικές δεξιότητες είναι εκπαιδεύσιμες – κάτι που θα σας επιβεβαίωναν πολλοί από τους αλλοτινούς ακοινώνητους εφήβους που σήμερα τα πάνε μια χαρά με τις σχέσεις τους. Θα σας βοηθούσε επίσης να προσεγγίσετε αυτή τη φορά περισσότερο τις γυναίκες του σχολείου, ώστε να αποκτήσετε ένα πιο σταθερό δίκτυο φίλων και να μάθετε να επικοινωνείτε και με άλλους τρόπους εκτός από το φλερτ. Και αν με κάποιες από αυτές παρεξηγηθήκατε, καλό θα ήταν να εξηγηθείτε. Η εντύπωσή μου είναι ότι αυτό που χρειάζεστε πρωτίστως αυτή την περίοδο είναι καλοί φίλοι.