Ε.Γ., 30 ετών: Έχω μια απορία. Ο πρώην μου όπως και το αγόρι που βγαίνω αυτό το διάστημα λένε ότι θέλουν η γυναίκα να τους τρελαίνει το μυαλό. Είναι εγκεφαλικοί τύποι. Μπορείτε να μου το εξηγήσετε αυτό γιατί εγώ είμαι άλλης φιλοσοφίας και δεν μπορώ να το πιάσω. Τι είναι αυτό που θέλουν να τους κάνει μια γυναίκα;
Ποτέ δεν κατάλαβα ποια είναι ακριβώς η ιδιότητα που διαχωρίζει τον «εγκεφαλικό τύπο» από τους υπόλοιπους (ανεγκέφαλους;) τύπους. Εντάξει, αντιλαμβάνομαι ότι δεν πρόκειται για κυριολεξία, αλλά για έναν μεταφορικό χαρακτηρισμό των ανθρώπων που εκτιμούν τη σκέψη και τους αρέσει να σκέφτονται. Και που, ως εκ τούτου, δεν θα τους κερδίσετε αν δεν τους γοητεύσετε πρώτα διανοητικά.
Κάτι που ίσως δεν είναι πάντα τόσο ακριβές, όπως θα σας επιβεβαίωναν πολλές έξυπνες και ενδιαφέρουσες γυναίκες - που υστερούν όμως εμφανισιακά. Οπότε διορθώνω: που δεν θα τους κερδίσετε αν δεν τους γοητεύσετε και διανοητικά.
Αυτό που μοιάζει να ισχύει είναι ότι ο «εγκεφαλικός τύπος», αφού αρχικά γοητευτεί από την εμφάνισή σας, στη συνέχεια περιμένει από σας κι άλλες δεξιότητες αποπλάνησης. Να είστε δηλαδή και λίγο μυστηριώδης, λίγο βαθυστόχαστη, λίγο ενδιαφέρουσα, λίγο διασκεδαστική – λίγο τέλος πάντων από αυτό που διανοητικά τον διακινεί και τον εξιτάρει και που ασφαλώς εσείς γνωρίζετε καλύτερα. Ώστε να κατακτήσετε μια περίοπτη θέση στις σκέψεις του και να μπορείτε, από εκεί, να «τρελαίνετε» το μυαλό του. Γιατί αν σταματήσετε να τρελαίνετε το μυαλό του, θα σταματήσει να παράγει σκέψεις κι αν το μυαλό του σταματήσει να παράγει σκέψεις, τότε κι εκείνος θα βαρεθεί.
Με λίγα λόγια, ο εγκεφαλικός τύπος δεν θέλει να τον προσγειώσετε στην πραγματικότητα της γυναίκας που είστε, αλλά να συνεχίσετε να τον ενθουσιάζετε με τη φαντασίωση της γυναίκας που δεν είστε. Όχι εσείς προσωπικά, αλλά καμία γυναίκα που ζει στον πραγματικό κόσμο.
Εάν τώρα εσείς δεν είστε αυτής της φιλοσοφίας, μην ανησυχείτε, δεν παίζει και πολύ μεγάλο ρόλο. Οι φαντασιώσεις ανθίζουν μια χαρά ακόμη και εν αγνοία του πρωταγωνιστή τους, για όσο χρειαστεί. Κάποια στιγμή βέβαια αναπόφευκτα έρχεται και η απομυθοποίηση. Όχι όμως για να καταστρέψει τις σχέσεις, απλά για να τις προσαρμόσει σε πιο πραγματικά δεδομένα - που δεν παύουν όμως να προσφέρουν τις ικανοποιήσεις τους.