Ο.Μ., 30 ετών: Μια φίλη λέει πως όταν κάποιος είναι «σωστός» και σε έχει πληγώσει, δεν γυρίσει πίσω στην παλιά του σχέση. Ισχύει;
Ασφαλώς και δεν γυρίζει κανείς στην παλιά του σχέση έτσι απλά, είτε το τέλος ήταν δυσάρεστο, είτε όχι. Αφενός, επειδή δεν είναι καθόλου βέβαιο πως ο πρώην σύντροφός του ενδιαφέρεται να τον ξαναδεχτεί. Αφετέρου διότι, εάν πρόκειται να επιχειρήσει μια επιστροφή που θα αναζωπυρώσει περασμένα ερωτικά συναισθήματα, μαζί με πιθανά απωθημένα, καλό θα ήταν να μην το κάνει επιπόλαια και παρορμητικά.
Από την άλλη, η πιο «σκληροπυρηνική» εκδοχή της φίλης σας μου φαίνεται κάπως αυστηρή. Εάν είσαι «σωστός», υποστηρίζει, δεν γυρίζεις πίσω σε αυτόν που πλήγωσες - υπονοώντας ότι η ακεραιότητα προστάζει να στερηθείς, τώρα που αισθάνεσαι διαφορετικά, αυτόν που κάποτε έβλαψες. Και να αυτοεξοριστείς ιπποτικά από τη ζωή του, χωρίς να διανοηθείς να τον ταράξεις.
Υπάρχει μια εσάνς αβρότητας σε αυτή τη θέση, αλλά και μια υποψία έπαρσης, απλά και μόνο επειδή προεξοφλεί τις εξελίξεις και τους ρόλους. Αλλά ο χρόνος που μεσολαβεί από το τέλος μιας σχέσης μέχρι την προσπάθεια επανασύνδεσης μπορεί και να έχει αλλάξει σημαντικά τους ρόλους, με αποτέλεσμα να προβλέπονται πια εντελώς διαφορετικές εξελίξεις.
Ο άλλοτε πληγωμένος σύντροφος ενδέχεται π.χ. να έχει ξεπεράσει τη θλίψη και τον θυμό του. Μπορεί ακόμη και να αισθανθεί ευχάριστα που ξαναβλέπει έναν άνθρωπο που υπήρξε κάποτε σημαντικός, ακόμη κι αν δεν ενδιαφέρεται πια να κάνει ερωτική σχέση μαζί του. Μπορεί η σχέση τους να πάρει μια εντελώς διαφορετική, αλλά ενδιαφέρουσα τροπή.
Από την άλλη, μπορεί και να αισθάνεται ακόμη πληγωμένος. Μπορεί να υποδεχθεί με ευχαρίστηση την ευκαιρία που του δίνεται να ανταποδώσει το πλήγμα και να αποκαταστήσει τον εγωισμό του. Ή, μπορεί να μην έχει καμία διάθεση ανταπόδοσης, ούτε όμως και επικοινωνίας.
Αλλά φυσικά υπάρχει και το ενδεχόμενο η επιθυμία για επανασύνδεση να είναι αμοιβαία. Δεν αποκλείεται ο σύντροφος που πληγώθηκε παρόλα αυτά να θέλει - με λιγότερες ή περισσότερες επιφυλάξεις - να ξαναπροσπαθήσει.
Όποια κι αν είναι πάντως η απόφασή του, μπορεί νομίζω να την πάρει μόνος του. Δεν χρειάζεται να την πάρει άλλος για λογαριασμό του, ακόμη κι αν προτάσσει ως ευγενές κίνητρο την προστασία του.