Πώς γίνεται να είναι τόσο καλός και να γίνεται τόσο αρνητικός, για να μην τον πω κακό ή άκαρδο…

B., 23 ετών: Είμαι 23χρονών, είχα μια σχέση 9 μήνες από τις οποίες οι 3 ήταν εξ' αποστάσεως, εγώ στη Μύκονο για δουλειά και αυτός στην Αθήνα. Όσο ήμασταν μαζί στην Αθήνα, ήμασταν πολύ αγαπημένοι, συνεχώς μαζί, δουλεύαμε μαζί, μου πήρε δώρο ένα σκυλάκι στη γιορτή των ερωτευμένων. Ήταν πολύ τρυφερός, πολύ καλός, μου έδειχνε ότι με αγαπάει πραγματικά. Κάποια στιγμή είπαμε να μείνουμε μαζί ώσπου αυτό χάλασε και εγώ έφυγα για Μύκονο λόγω οικονομικών θεμάτων και ενώ το είχαμε αποφασίσει και οι δύο. Πριν φύγω στενοχωριόμασταν, κλαίγαμε και λέγαμε ότι δε θα χαλάσει αυτό και ότι θα κάνουμε υπομονή. Έφυγα για Μύκονο, στην αρχή ήταν πολύ καλά ώσπου μετά από κάνα μήνα άρχισαν οι φασαρίες. Μου έλεγε συνέχεια ότι θα έρθει και δεν ερχόταν ποτέ. Γιατί; Αποφασίζω να κατέβω Αθήνα μετά από τσακωμό, δε μπορούσα ήθελα να τον δω. Κατέβηκα λοιπόν για 4 μέρες, όλα καλά, πολύ αγάπη… μετά από 4 μέρες πάω πάλι Μύκονο, μετά από μια εβδομάδα άρχισαν πάλι τα άσχημα και φτάσαμε να χωρίσουμε λέγοντας μου μετά από λίγες μέρες ενώ εγώ προσπαθούσα να τα ξαναβρούμε ότι δεν τον κάνω χαρούμενο και ότι τον κουράζω. Προσπάθησα πολύ να ξαναείμαι μαζί του αλλά αυτός είναι πολύ αρνητικός μέχρι και πριν ένα μήνα που σταμάτησα να τον ενοχλώ. Εδώ και ένα μήνα δε μιλάμε καθόλου, τίποτα. Εγώ όμως τον σκέφτομαι συνέχεια αλλά κουράστηκα να προσπαθώ, ειλικρινά! Τον αγαπάω, τον νοσταλγώ, δε μπορώ να κάνω κάτι με άλλον, είμαι χάλια ψυχολογικά και δεν έχω όρεξη για τίποτα, όλα μου φταίνε. Πώς γίνεται να είναι τόσο καλός και να γίνεται τόσο αρνητικός, για να μην τον πω κακό ή άκαρδο… Νομίζω πως θέλει πολύ ηθοποιία για να είσαι έτσι. Τι να πω; Δεν ξέρω. Γιατί άλλαξε τόσο πολύ και γιατί δε με θέλει πια; Υ.Γ. Η μαμά του έχει καρκίνο και γενικά είναι στο κόσμο του. Μου έλεγε ότι δεν θέλω να σε πληγώσω και ότι αν η μαμά μου πέσει η πεθάνει δεν θα θέλω κοπέλα δίπλα μου. Η μαμά του ζει αλλά δε ξέρω αν είναι καλά.

Εάν από την ερώτησή σας έλειπε αυτό το πολύ διαφωτιστικό υστερόγραφο, θα σχηματίζαμε την εντύπωση ότι πρόκειται για άλλον έναν μπερδεμένο και αναποφάσιστο τύπο που δεν ξέρει τι θέλει, σας παιδεύει και παιδεύεται και ο ίδιος. Εσείς πάλι, πιο αυστηρή - κι ας γνωρίζετε ότι ο φίλος σας αυτή την περίοδο τα περνάει πραγματικά δύσκολα – φτάνετε έως και να συμπεράνετε ότι ίσως τελικά να είναι κακός ή άκαρδος, ή τουλάχιστον ότι για κάποιον λόγο έχει βαλθεί να υποδύεται σε σας ένα τέτοιο ρόλο.

Αλλά νομίζω ότι το γεγονός και μόνο ότι η μαμά του έχει καρκίνο και βρίσκεται σε κίνδυνο, είναι επαρκές για να εξηγήσει την στάση του απέναντί σας. Φαντάζομαι ότι, εκτός από τη στεναχώρια και την ανησυχία του για αυτό που συμβαίνει στη μαμά του, θα υπάρχει και το εξίσου επιβαρυντικό και ψυχοφθόρο κομμάτι της φροντίδας της. Ο καρκίνος δεν είναι καθόλου αστεία υπόθεση. Έχει χημειοθεραπείες, νοσηλείες, έξοδα, άγχος – και όλα αυτά φυσικά μπορεί να βγάλουν την οικογένεια από τους κανονικούς της ρυθμούς μέχρι να λήξει, αισίως εύχομαι για τη μαμά του φίλου σας, η ταλαιπωρία.

Αν όμως τα πράγματα είναι κάπως έτσι, λογικά ο φίλος σας δεν θα έχει ούτε το χρόνο, ούτε το κέφι για να πηγαινοέρχεται στη Μύκονο και να διασκεδάζει μαζί σας. Οπότε, αν σας ενδιαφέρει τόσο πολύ, σκεφτείτε να τον βοηθήσετε και να τον ξεκουράσετε λίγο αυτή την κρίσιμη περίοδο. Δεν έχει νόημα να τσακώνεστε μεταξύ σας για κάτι που δεν αφορά τη σχέση σας, αλλά την οικογένεια του φίλου σας – και που από την άλλη είναι πολύ σοβαρό για να το αγνοήσετε.