17. Ιανουαρίου 2011 14:03
Μ.Π., 20 ετών: Καλησπέρα! Είμαι 20 ετών και έχω σχέση 6 χρόνια. Δυσκολευτήκαμε πολύ για να είμαστε καλά σήμερα, περάσαμε πολλά… Αλλά το πρόβλημα είναι ότι εδώ και 3 εβδομάδες μαλώνουμε πολύ, με έχει παραμελημένη, έχουμε να έρθουμε σε επαφή 3 εβδομάδες. Του το λέω και μου λέει ότι όλα καλά, ότι δεν έχει αλλάξει κάτι και μου πέταξε σήμερα ότι έχω γίνει σαν την μάνα του, ανυπόφορη. Και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί, επειδή προσπαθώ να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Περιμένω την βοήθεια σας!
Τίποτα από αυτά που περιγράφετε δεν ακούγεται πραγματικά ανησυχητικό. Στη διάρκεια 6 χρόνων σχέσης θα υπάρξουν και συγκρούσεις και διαστήματα σεξουαλικής κάμψης. Εάν λοιπόν αυτή η εντύπωση ότι σας έχει παραμελημένη βασίζεται μόνο στην ένταση αυτών των τριών εβδομάδων, ίσως θα έπρεπε να ακούσετε τον φίλο σας που σας καθησυχάζει ότι τίποτα δεν άλλαξε.
Τώρα το «έχεις γίνει ανυπόφορη σαν τη μάνα μου», ενώ καταλαβαίνω ότι σας ακούγεται απαράδεκτο, στην πραγματικότητα ίσως και να είναι αρκετά ακριβές, σε μια πιο κομψή εκδοχή του. Η πρώτη σχέση που έχει κανείς την ευκαιρία να παρατηρήσει από τόσο κοντά είναι αυτή των γονιών του – και η παρατήρησή του, ακριβώς επειδή είναι τόσο πρώιμη, αποτυπώνεται σαν ένα βασικό μοντέλο περί σχέσεων, που θα επηρεάσει και τις δικές του επιλογές αργότερα στη ζωή.
Όταν λοιπόν κανείς επιλέγει έναν σύντροφο – και πολύ περισσότερο όταν τον παντρεύεται – αυτό το οικογενειακό μοντέλο μοιάζει να αναβιώνει. Μόνο που αυτή τη φορά οι σύντροφοι δεν είναι παιδιά και προσπαθούν να φέρουν την κατάσταση στα μέτρα τους, με αποτέλεσμα οι συγκρούσεις τους να περιστρέφονται γύρω από αυτή την περίφημη προτροπή για «αλλαγή». Ή αλλιώς το αίτημα να αναπαραχθεί μεν το οικογενειακό μοντέλο, αλλά σε μια επανορθωτική παραλλαγή.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα τσακωθείτε, έχετε το αυτό κατά νου. Ίσως η δική σας τάση να αισθάνεστε εύκολα παραμελημένη και η τάση του φίλου σας να αισθάνεται εύκολα καταπιεσμένος, να είναι πιο παλιές από τη σχέση σας.