Β.Κ., 33 ετών: Γεια σας και ευχαριστώ εκ των προτέρων για την βοήθειά σας. Έχω χωρίσει εδώ και 5 μήνες περίπου και επειδή νιώθω ότι με αδίκησε κατάφορα με την όλη της συμπεριφορά και μου φέρθηκε άσχημα βρίζοντάς με, θέλω να την εκδικηθώ. Από τότε εκείνη κρύφτηκε και έβαλε τον πατέρα της εμπρός να μου πει να μην την ξαναενοχλήσω γιατί θα έχω να κάνω μαζί του. Ξέρω μέσα μου ότι δεν αξίζει να ασχολούμαι μαζί της αλλά το πρόβλημα μου είναι ότι μου έχει βγει τέτοιος θυμός και τέτοια κακία που θέλω να την εκδικηθώ. Συνέχεια όταν τη σκέφτομαι μου βγαίνει ένα τρελό μίσος εκδίκησης και θέλω να πάθει κακό. Νιώθω άσχημα για αυτά που λέω και σκέφτομαι γιατί είναι συναισθήματα που δεν μου έχουν ξαναβγεί ποτέ. Πώς θα ξεπεράσω αυτό το μίσος που νιώθω;
Είναι σίγουρα πάρα πολύ δυσάρεστο να νιώθει κανείς ανεπιθύμητος. Και φαντάζομαι ότι κάπως έτσι ίσως αισθανθήκατε κι εσείς όταν ο πατέρας της φίλης σας σάς ζήτησε να μην την ξαναενοχλήσετε. Ακατάλληλος για την κόρη του, ανεπιθύμητος και ενοχλητικός - και φυσικά παρεξηγημένος, γιατί νιώθετε ότι σε αυτή την ιστορία ο πραγματικά αδικημένος είστε εσείς.
Συν τοις άλλοις, τώρα που έχετε διακόψει την επικοινωνία μαζί της, δεν μπορείτε να διοχετεύσετε πουθενά όλα αυτά τα τοξικά συναισθήματα. Έχετε λοιπόν απομείνει μόνος να κοιτάζετε σε έναν παραμορφωτικό καθρέφτη και να αισθάνεστε μίσος για αυτούς που σας τον δημιούργησαν. Ως εκ τούτου, οι φαντασιώσεις σας για εκδίκηση θα μπορούσαν να είναι και μια μορφή ανακούφισης από την προσβολή και αποκατάστασης του δικαίου.
Από την άλλη, νιώθετε, λέτε, άσχημα για όλα αυτά και ψάχνετε τρόπους για να απαλλαγείτε από το μίσος σας. Διότι – ευτυχώς για σας - δεν είστε αρκετά μοχθηρός ώστε να εναρμονιστείτε με τις «κακές» σας σκέψεις και να τις αφήσετε να σας διαβρώσουν. Για αυτό και οι φαντασιώσεις σας καταλήγουν τελικά να σας πληγώνουν.
Κατά συνέπεια, στη δική σας περίπτωση το αντίδοτο δεν είναι η εκδίκηση, αλλά μάλλον η ενδοσκόπηση και τελικά η εξέλιξη. Η απορριπτική συμπεριφορά της φίλης σας ήταν για σας ένα μεγάλο πλήγμα, αλλά εάν δεν έβρισκε τόσο φιλόξενο περιβάλλον στις σκέψεις σας δεν θα μπορούσε να γίνει σαρωτικό.
Υπάρχουν άνθρωποι τόσο απρόσβλητοι από τη γνώμη των άλλων που αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους από όσο οι πραγματικές τους επιδόσεις δικαιολογούν. Και υπάρχουν και άλλοι που είναι τόσο ευαίσθητοι και άτεγκτοι, που είναι πάντα έτοιμοι να υποδεχθούν κάθε μερική αποτυχία τους σαν πανωλεθρία.
Εσείς που πιστεύετε ότι ανήκετε; Είναι μια σκέψη που αξίζει να σας απασχολήσει γιατί, αν ανακαλύψετε ότι τείνετε προς τους δεύτερους, το πιαθνότερο είναι ότι θα αφήσετε τη φίλη σας και θα θυμώσετε με εκείνον που σας έμαθε να αντιμετωπίζετε έτσι τη ζωή.