Ξέρω είναι ανόητο και να το συζητάω, απλά είχα ενθουσιαστεί μαζί του…

Χ.Κ., 28 ετών: Γνώρισα κάποιον μέσω ίντερνετ. Μιλούσαμε σχεδόν ένα μήνα η αλήθεια είναι μου μιλούσε σχεδόν ερωτικά αλλά έκανε και πλάκα και δεν μπορούσα να καταλάβω πότε το εννοούσε και ποτέ όχι. Είχα καταλάβει όμως ότι ενδιαφερόταν. Είναι γενικά αγχώδης τύπος και δεν ξέρω αν φταίει αυτό πάντως πιεζόταν και από άλλους παράγοντες εξωτερικούς. Προσπαθούσα να τον καταλάβω όσο μπορώ αλλά κάποιες φορές τον πίεσα και εγώ ίσως λίγο παραπάνω να μιλήσουμε περισσότερο και αυτός αντιδρούσε, αλλά γλυκά. Μου έλεγε ότι είμαι πιεστικιά και ότι τον πρήζω αλλά δεν είχα καταλάβει ότι ήταν σε μεγάλο βαθμό. Δεν του έλεγα και τίποτα το τόσο πιεστικό πια! Έκανε σαν τρελός μέχρι αν συναντηθούμε! Εγώ δεν ήθελα να πάω μόνη μου στη συνάντηση και πήρα μαζί και την αδερφή μου! Από εκεί και πέρα μου μιλούσε φιλικά. Το θέμα είναι πως αυτός κουράστηκε λέει να τον πιέζω και με διέγραψε από το msn που μιλούσαμε και μου είπε ότι αυτός το έβλεπε φιλικά και εγώ ερωτικά και τον πίεζα να το δει έτσι! Είναι πέρα για πέρα ψέματα. Ίσα ίσα δεν του είπα ποτέ κάτι τέτοιο. Εξωτερικά δεν ταιριάζουμε ακόμη και στο ύψος και σκέφτομαι μήπως για αυτό απλά απομακρύνθηκε! Μπορεί όμως να ζητούσε και επιβεβαίωση… Δεν ξέρω πάντως το σίγουρο είναι ότι δεν φέρθηκε καλά. Μου λείπει πολύ η επικοινωνία μαζί του, του είπα να γίνουν όπως ήταν πριν τα πράγματα και δεν θέλει και αν θέλει θα ξαναεπικοινωνήσει. Ξέρω είναι ανόητο και να το συζητάω, απλά είχα ενθουσιαστεί πολύ μαζί του…

Από όσα μας γράφετε, δεν φαίνεται να υπάρχει τίποτα ασαφές ή περίπλοκο στη συμπεριφορά του φίλου σας. Για ένα διάστημα τα λέγατε μέσω ίντερνετ και υπήρχε μια ερωτική ατμόσφαιρα μεταξύ σας. Εσείς βέβαια θέλατε να του μιλάτε περισσότερο και συχνότερα, ενώ εκείνος ενδιαφερόταν κυρίως να σας δει από κοντά. Οπότε επέμενε να συναντηθείτε και παράλληλα διαμαρτυρόταν να μην τον πρήζετε και να μην τον πιέζετε άλλο από το ίντερνετ.

Με αυτή όμως την επιμονή του να βγείτε για να σας τσεκάρει, σε συνδυασμό με την απροθυμία του για μακροσκελείς συζητήσεις, σας έδωσε με ευθύτητα το στίγμα των προθέσεών του. Και όταν, αφού τελικά συναντηθήκατε, κατέληξε όχι απλά να απομακρυνθεί αλλά και να σας διαγράψει από τις επαφές του στο msn, θα μπορούσατε πια να συμπεράνετε με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για κάτι περισσότερο.

Το περίεργο είναι γιατί επιμένετε τόσο πολύ να δώσετε συνέχεια σε αυτή την ιστορία, ενώ καταλαβαίνετε ότι δεν σας φέρθηκε καλά. Είναι σαν να θέλετε να αγνοείτε ότι το άλλο μέλος της σχέσης σας δήλωσε (και αρκετά άκομψα μάλιστα) ότι δεν θέλει να τον ενοχλείτε. Και δεν το κάνετε μόνο τώρα, το κάνετε από την αρχή. Εκεί που κάποια πιο εύθικτη θα έβλεπε μόνο προσβολές, εσείς εντοπίζετε κάποια γλυκύτητα - και προτιμάτε να αποδίδετε τη συμπεριφορά του στην αγχώδη ιδιοσυγκρασία του και την ανάγκη του για επιβεβαίωση.

Κατά βάθος βέβαια γνωρίζετε ότι κάτι δεν βγάζει νόημα σε όλο αυτό που λέτε, για αυτό άλλωστε γράφετε ότι είναι ανόητο ακόμη και να το συζητάτε. Είναι κάπως σαν να αισθάνεστε ότι ο δικός σας ενθουσιασμός θα είναι αρκετός για να παίξετε και τις δύο πλευρές τις παρτίδας. Αλλά αυτή είναι μια αρκετά παράξενη μορφή αυτάρκειας. Όπως και να το κάνετε, χρειάζεστε παρτενέρ. Και θα ήταν προτιμότερο η έλξη σας να είναι αμοιβαία.