Σκέφτομαι πώς να τον κάνω να μην με θέλει, να τελειώσουμε...

Α. Καλησπέρα. Από την αρχή του γάμου μας δεν ταιριάζαμε - 13 χρόνια διαφορά ηλικίας. Από τα 23 νόμιζα ότι θα φτιάξουν πολλά αλλά ξανά και ξανά στα ιδία με τσακωμούς, βρισίματα και μπροστά στα παιδιά. Μετά από 13 χρόνια συμβίωσης, εγώ προσωπικά δεν τον θέλω σεξουαλικά, πάρα μόνο υπάρχει συντροφική αγάπη για τα παιδιά. Σκέφτομαι πώς να τον κάνω να μην με θέλει, να τελειώσουμε. Ερωτεύτηκα άλλον, ελεύθερος και 1 χρόνο περίπου πιο μικρός, έχουμε πει ότι τώρα με θέλει δικιά του - άλλα δεν με έχει και κολλάμε στα παιδιά προς το παρόν - να είμαστε συνέχεια μαζί. Με θέλει γυναίκα στη ζωή του μόνιμα, ταιριάξαμε στα πάντα είναι κάτι αμοιβαίο νομίζω. Εγώ του είπα θέλω να αποκατασταθώ οικονομικά για να μπορώ να ζήσω μόνη με τα παιδιά, που τόσα χρόνια καθόμουν από βόλεμα και μόνο και είπε όσο θα αντέξει θα με περιμένει, δεν θα κάνει εκείνος οικογένεια, είμαι ο έρωτας της ζωής του όπως και για εμένα. Πρώτον τι να κάνω με τον γάμο μου; Δεν τον θέλω καθόλου σεξουαλικά δεν μπορώ, σιχαίνομαι τον εαυτό μου έτσι. Και από την άλλη τον φοβάμαι τον άνδρα μου είναι εκδικητικός τύπος εάν δεν χωρίσουμε νορμάλ. Βγάζει θυμό ανέκαθεν, εγώ φταίω που ερωτεύτηκα εάν δεν είναι εντάξει;

13 χρόνια διαφορά ηλικίας και 13 χρόνια δύσκολης συμβίωσης – αβανταδόρικοι ακόμη και οι αριθμοί σε αυτή την δυσάρεστη ατμόσφαιρα που μας μεταφέρετε από τον γάμο σας. Από την αρχή δεν μπορούσατε να τα βρείτε και τσακωνόσασταν συνεχώς, δημιουργώντας σκηνές ακόμη και μπροστά στα παιδιά σας. Παρόλα αυτά, λίγο τα παιδιά, λίγο η συντροφική αγάπη, λίγο το βόλεμα – αντέξατε να μείνετε για αρκετά χρόνια μαζί, με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν.

Τελευταία όμως δεν έχετε πια το ίδιο κίνητρο να συνεχίσετε. Θεωρείτε ότι η σχέση σας έχει χρεοκοπήσει σεξουαλικά και επιπλέον βρήκατε ένα καινούριο ερωτικό ενδιαφέρον που αλλάζει σημαντικά τα σχέδιά σας για το μέλλον. Και αισθάνεστε πια ότι θα ήταν πολύ απελευθερωτικό να χωρίσετε με τον σύζυγό σας και να ζήσετε με τα παιδιά - αρχικά μόνη και στη συνέχεια και με τον φίλο σας, τον έρωτα της ζωής σας, που διακριτικά περιμένει.

Όμως, από το παρόν μέχρι τη διαφορετική ζωή που σχεδιάζετε μεσολαβεί ένα διάστημα άγχους, δύσκολων αποφάσεων και δυσάρεστων ανακοινώσεων. Και θέλετε πάση θυσία να το αποφύγετε. Πώς; Δια της πλαγίας οδού, βάζοντας τον άνδρα σας να πει αυτό που δυσκολεύεστε να πείτε η ίδια και μετακυλώντας του έτσι όλη την ευθύνη για τον επικείμενο χωρισμό σας.

Αλλά αυτή η μεθόδευση δεν είναι παρά άλλος ένας τρόπος για να βολευτείτε και πάλι – πολύ ενοχλητικός μάλιστα για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Διότι για να κάνετε τον άνδρα σας να αγανακτήσει αρκετά ώστε να σας χωρίσει, θα χρειαστεί να γίνετε ιδιαίτερα απωθητική – κάτι που θα προκαλέσει ακόμη περισσότερες φασαρίες μεταξύ σας και θα κάνει το κλίμα στο σπίτι σας ανυπόφορο.

Και όλα αυτά γιατί δεν θέλετε σε καμία περίπτωση να αναλάβετε την ευθύνη των πράξεων σας. Αλλά δεν νομίζω ότι η αυτή η προσέγγιση βοηθάει κανέναν, ούτε καν εσάς την ίδια. Όσο και να εξωραΐσετε την πραγματικότητα για λογαριασμό σας, δεν θα αποφύγετε την τελική ρήξη – που, με τέτοιο παρασκήνιο παθητικής επιθετικότητας φυσικά και θα είναι πολύ εκρηκτική.

Ξεκινήστε καλύτερα από τώρα αντιμετωπίζοντας την κατάσταση ψύχραιμα και υπεύθυνα και υπερασπίζοντας την επιλογή σας. Δύσκολος μεν, αλλά αυτός είναι ο δρόμος του ενηλίκου.