Μ.Κ., 38 ετών: Γεια σας. Θα ήθελα να σας πω και εγώ τι μου συμβαίνει, να με βοηθήσετε λίγο. Είμαι παντρεμένη εδώ και 6 χρόνια κι έχω ένα κοριτσάκι 3 χρονών. Έχω να κάνω σεξ με τον άντρα μου περίπου 3… χρόνια!!! Απίστευτο και όμως συμβαίνει! Δεν έχουμε καλές σχέσεις όμως, δεν υπάρχει επικοινωνία, δημιουργεί προβλήματα στο γάμο. Είναι πολύ παράξενος άνθρωπος, χωρίς αισθήματα, και το μόνο που τον απασχολούσε και συνεχίζει, είναι το χρήμα. Με προσβάλει (δεν εργάζομαι τώρα)κ.τ.λ. - έχω πάει σε δικηγόρο, τον έχω ενημερώσει γι' αυτό, δεν δέχεται όμως να έρθει μαζί μου, και αντιδράει -και- σε αυτό! Το μόνο που μου μένει είναι να του στείλει ένα χαρτί η δικηγόρος μου, που να του λέει να φύγει από το σπίτι, και να προχωρήσουμε σε διαζύγιο (ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ , ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΣΕ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ!). ΤΙ να κάνω, δεν αντέχω να ζω μαζί του άλλο. Κάνω υπομονή… Αλλά και αυτή έχει τελειώσει! Σας ευχαριστώ πολύ… Καλημέρα σας.
Έτσι όπως μας τα περιγράφετε, φαίνεται πως με τον σύζυγό σας δεν τα βρίσκετε πια ούτε σαν εραστές, ούτε σαν σύντροφοι. Η συμβίωσή σας είναι ήδη πολύ δυσάρεστη και δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλές προοπτικές να βελτιωθεί, καθώς έχει αρχίσει να καλλιεργείται μεταξύ σας ένα κλίμα εχθρότητας.
Εσείς, ενώ πριν 6 χρόνια τον παντρευτήκατε και κάνατε μαζί του παιδί, τώρα πια τον βλέπετε σαν έναν παράξενο άνθρωπο χωρίς αισθήματα, που υπεραπασχολείται με το χρήμα. Εκείνος, δημιουργεί, λέτε, προβλήματα στον γάμο, σας προσβάλλει που δεν εργάζεστε και εμποδίζει τη διαδικασία που θα κατέληγε αισίως στην έκδοση ενός συναινετικού διαζυγίου.
Φαίνεται λοιπόν πως η σχέση σας δεν έχει χάσει καθόλου την αμοιβαιότητά της – μόνο που η ανταπόδοση δεν είναι πια σε όρους συνεργασίας, αλλά εμπάθειας. «Δέχομαι ακόμη και να υποστώ ζημιά, αρκεί εσύ να ζημιωθείς περισσότερο», θα μπορούσε να είναι το μότο σας αυτή την περίοδο που το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να απαξιώσετε και να πλήξετε ο ένας τον άλλο. Και αυτό ακριβώς θα καταφέρετε, αν δεν αλλάξετε κάτι σύντομα: να ζημιωθείτε και οι δύο.
Ή , για να διορθώσω, και οι τρείς – γιατί είναι φυσικά και το κορίτσι σας στη μέση.
Ακόμη κι αν είστε αποφασισμένοι να χωρίσετε ως σύντροφοι, ως γονείς δεν προβλέπεται να χωρίσετε ποτέ. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος λόγος για να προσπαθήσετε και οι δύο να ρίξετε τους τόνους, να αποκλιμακώσετε την ένταση και να συνεργαστείτε για να λύσετε το πρόβλημα. Δοκιμάστε να κάνετε εσείς το πρώτο βήμα.