Δεν θέλουμε να χωρίσουμε, όμως θέλουμε να βρούμε λύση...

Ρ.Π., 24 ετών: Είμαι 24 χρονών, έχω εδώ και 4 χρόνια μια σχέση η οποία σε λίγους μήνες θα καταλήξει στα σκαλιά της εκκλησίας. Καταλαβαίνω πως όλες οι σχέσεις έχουν τις δυσκολίες τους αλλά δε καταλαβαίνω κάτι: δυσκολευόμαστε στην επικοινωνία εδώ και κάποιους μήνες, κολλάμε σε λεπτομέρειες, σε κουβέντες, νιώθουμε ότι έχουμε παράπονα ο ένας από τον άλλον, και πως και οι δύο προσπαθούμε αλλά κανένας από τους δύο μας δε το βλέπει! Δεν θέλουμε να χωρίσουμε, όμως θέλουμε να βρούμε λύση και να μας πείτε κάποιες συμβουλές για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Ευχαριστώ πολύ.

Σύμφωνα με το γνωστό χωρατό (που, κατά τα φαινόμενα, δεν θα παλιώσει ποτέ), οι μελλόνυμφοι μοιράζονται πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους μελλοθάνατους. Για παράδειγμα, την ορισμένη ημερομηνία της τελετής, την αποστολή προσκλήσεων στους άμεσα ενδιαφερόμενους, την συμβολική πορεία προς το σημείο όπου - μεταξύ μαρτύρων – θα διεξαχθεί η τελετή, κυρίως όμως, την αίσθηση του τελεσίδικου.

Βέβαια, σε αντίθεση με την κρεμάλα, ο γάμος δεν είναι καταδίκη, αλλά επιλογή. Και μάλιστα μια επιλογή που πλέον μπορεί να αναιρεθεί σχετικά εύκολα– άρα ούτε καν τελεσίδικη. Αλλά και πάλι, η υπόσχεση να μείνεις με κάποιον «για πάντα μαζί» δεν παύει να είναι βαρυσήμαντη, για αυτό συχνά συμβαίνει να ανακινεί αμφιβολίες και δισταγμούς, που με τη σειρά τους εκφράζονται σε συγκρούσεις.

Εάν λοιπόν αυτή η δυσάρεστη ατμόσφαιρα δεν είναι μια συνηθισμένη κατάσταση στη σχέση σας, αλλά εμφανίστηκε τους τελευταίους μήνες, εν όψει του γάμου σας, θα μπορούσατε ίσως και να την αποδώσετε στο άγχος που δημιουργεί και στους δύο, αυτή την περίοδο, η αναμέτρηση με το επικείμενο οριστικό.

Και, αν νιώθετε κάπως έτσι, είναι λογικό να παραπονιέστε, να παρεξηγήστε και γενικά, να αισθάνεστε πιο ευερέθιστοι ακόμη και με ασήμαντες λεπτομέρειες. Η αμφιθυμία – που είναι ούτως ή άλλως συνυφασμένη με τις σκέψεις και τις πράξεις μας, ακόμη και τις σχετικά ασήμαντες – γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στις σημαντικές αποφάσεις και τις μεγάλες μεταβάσεις της ζωής.

Αλλά δεν χρειάζεται να την πολεμήσετε -αρκεί να καταφέρετε να τη συνειδητοποιήσετε, να την καταλάβετε και τελικά να την αποδεχτείτε. Ώστε να συμφιλιωθείτε με το γεγονός ότι στη ζωή δεν υπάρχει το αψεγάδιαστο. Όμως υπάρχει – και αξίζει να αγαπηθεί – το αρκετά ικανοποιητικό.