Δεν αντέχω χωρίς την παρουσία του και ξαναγυρνάω...

Λ.Γ., 21 ετών: Στις 14 Φεβρουαρίου κλείνω ένα χρόνο με τον σύντροφο μου. Από την αρχή ξέραμε ότι δεν έχουμε πολλά κοινά σημεία. Ύστερα λοιπόν από ένα χρόνο που σχεδόν συζούμε και έχουμε περάσει πάρα πολλά... έχω ξενερώσει μαζί του τελείως. Δεν θέλω να κάνουμε σεξ, δεν θέλω να με φιλάει συνέχεια και γενικά επικρατεί ένα παγερό κλίμα. Σκέφτομαι τον χωρισμό αλλά κάθε φορά που το τολμάω δεν αντέχω χωρίς την παρουσία του στην ζωή μου και ξαναγυρνάω. Τον αγαπάω αλλά δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς μου συμβαίνει!!! Πώς να επαναφέρω τα συναισθήματα και την ένταση που νιώθαμε στην αρχή; Τι είναι αυτό που μας έχει αλλάξει; Μήπως πρέπει να χωρίσουμε;

Εάν η δύναμη και η ασφάλεια έβγαιναν και σε χάπι, τότε θα ήταν ζήτημα χημείας να νιώθουμε όλοι σχετικά ανεξάρτητοι - και δηλώσεις όπως «δεν αντέχω χωρίς…» θα έκαναν την εμφάνισή τους όλο και πιο σπάνια στο λεξιλόγιό μας. Αλλά εφόσον δεν ελπίζουμε ακόμη σε κάτι τέτοιο, συνηθίζουμε, ως αντιστάθμιση, να αναπτύσσουμε εξαρτήσεις (από ανθρώπους, ουσίες, αποκτήματα, οτιδήποτε τέλος πάντων βοηθάει) για να αναπληρώνουμε την αδυναμία μας και να καταφέρνουμε να ισορροπούμε.

Ίσως αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο αξίζει να επικεντρώσετε για να καταλάβετε τελικά τι ακριβώς σας συμβαίνει και να αποφασίσετε για τη συνέχεια. Διότι, από όσα μας γράφετε, δεν είναι τελικά σαφές αν θέλετε αυτή τη σχέση, ή αν απλά τη χρειάζεστε, γιατί δεν αντέχετε διαφορετικά.

Αλλά όσο δεν γνωρίζετε τι υπερισχύει, τα συναισθήματά σας θα είναι αναγκαστικά κάπως συγκρουσιακά – κάτι που ίσως εκφράζεται με αυτό το παγερό κλίμα στη σχέση σας, την αποχή από το σεξ και τις επίμονες σκέψεις περί χωρισμού που μας περιγράφετε. Ο χρόνος, όμως, δεν γίνεται να γυρίσει πίσω για να επαναφέρει τα συναισθήματα και την ένταση που, στην αρχή της γνωριμίας σας, ήταν αρκετά για να σας κρατήσουν μαζί.

Αν πρόκειται λοιπόν να κρατήσετε αυτή τη σχέση, θα το κάνετε γιατί σας καλύπτει στο εδώ και το τώρα. Σκεφτείτε το και πάρτε όποια απόφαση σας κάνει να νιώθετε καλύτερα. Αρκεί να σταματήσετε να αμφιταλαντεύεστε – αυτό είναι το πλέον δυσάρεστο, όχι μόνο για σας, αλλά και για τον φίλο σας. Αφού, αν μη τι άλλο, τα συναισθήματά σας για αυτόν είναι θετικά, τιμήστε τα με μια ξεκάθαρη επιλογή.