Εδώ και τέσσερις μήνες που ήρθε το μωρό στο σπίτι ο άντρας μου έχει αλλάξει...

Β.Χ., 32 ετών: Είμαι πολύ προβληματισμένη… Δεν ξέρω πώς να φερθώ στον σύζυγό μου. Είμαστε μαζί τέσσερα χρόνια και ένα χρόνο παντρεμένοι. Ήμασταν μια χαρά μπορώ να πω, μέχρι που γέννησα. Εδώ και τέσσερις μήνες που ήρθε το μωρό στο σπίτι ο άντρας μου έχει αλλάξει συμπεριφορά απέναντί μου! Όσο ήμουν έγκυος, δεν το συζητώ, ήταν άψογος. Στην αρχή μου φάνηκε σαν να είχε πάθει κατάθλιψη… Εκεί που ποτέ δεν έβγαινε πριν, άρχισε να βγαίνει με τους φίλους του – όχι κάθε μέρα και επέστρεφε φυσιολογικές ώρες. Αλλά μου φαινόταν ότι πνίγεται μέσα του. Οι σχέσεις του με το παιδί επίσης άψογες, μου φέρεται καλά, συζητάμε τα πάντα για το παιδί, καταλαβαίνει μου λέει την κούραση μου. Ασχολείται πολύ με το παιδί, αλλά εμένα έχει πάψει να με φιλάει και να με αγγίζει. Κοιμάται στον καναπέ και δεν έχουμε έρθει σε επαφή εδώ και τέσσερις μήνες. Όσες φορές προσπάθησα να το συζητήσουμε, δεν βγάζει κουβέντα από το στόμα του ή μου λέει ότι δεν έχει πρόβλημα μαζί μου. Και γενικώς δεν βγάζω άκρη. Δεν ξέρω τι να κάνω για να ζεστάνουμε τη σχέση μας πάλι…

Σαν παιδί , κάθε άνδρας αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν θα έχει την αποκλειστική προσοχή της μαμάς του, που θέλει να ασχολείται και με τον πατέρα του. Αλλά αργότερα στη ζωή αναγκάζεται να επαναλάβει αυτόν τον συμβιβασμό ζώντας την ίδια κατάσταση - αυτή τη φορά από τη σκοπιά του πατέρα.

Η αυτού μεγαλειότητα το Βρέφος – κατά τα λόγια του Freud – μπαίνει στη ζωή του ζευγαριού για να απαιτήσει όλη την προσοχή και όλη τη φροντίδα. Και η μαμά του που, για τους πρώτους τουλάχιστον μήνες, δεν έχει μάτια παρά μόνο για το μωρό της, αναγκάζεται να βάλει τον άνδρα της σε δεύτερη μοίρα.

Σε αυτές τις μεγάλες ανακατατάξεις, ο δικός σας άνδρας μοιάζει να αντιδρά με κατανόηση, αλλά και με τη συναίσθηση ότι αυτός ο αρχαϊκός, πανίσχυρος δεσμός που αυτή την περίοδο σας συνδέει με το μωρό σας, προς το παρόν δεν τον περιλαμβάνει. Και οδεύει στωικά προς τον καναπέ.

Και κάτι ακόμη. Ο νέος του πατρικός ρόλος ίσως έρχεται να του θυμίσει ότι τα χρόνια περνάνε. Ότι από παιδί έγινε μπαμπάς, ότι με τον ίδιο τρόπο κάποια στιγμή ίσως γίνει και παππούς - και ότι ο χρόνος πηγαίνει μόνο μπροστά προς το αναπόφευκτο για όλους τέλος.

Αλλά ας μην το παρακάνουμε με τα υπαρξιακά. Η ξαφνική αλλαγή του συζύγου σας θα μπορούσε να αποδοθεί σε αυτούς τους λόγους, ή και σε άλλους, που εμείς δεν γνωρίζουμε. Σε κάθε περίπτωση πάντως, ίσως να μην χρειάζεται να ανησυχείτε τόσο πολύ.

Σε λίγους μήνες το μωρό θα έχει μεγαλώσει αρκετά ώστε να μπορεί να αντέξει μερικές πρώτες ματαιώσεις – κι εσείς με τη σειρά σας θα μπορέσετε να επιστρέψετε πιο ήσυχη στον ρόλο της ερωμένης. Η σχέση με το μωρό από δυαδική θα γίνει τριαδική, ο μπαμπάς δεν θα αισθάνεται τόσο παρείσακτος, και οι ισορροπίες στη σχέση σας θα αποκατασταθούν εκ των πραγμάτων. Αρκεί να κάνετε λίγη υπομονή.