Πολύ θα χαιρόμουν αν μπορούσα να φύγω...

Γ.Τ., 33 ετών: Γνώρισα τον άντρα μου πριν 10 χρόνια, τα τελευταία 5 είμαστε παντρεμένοι και έχουμε ένα αγοράκι 4 ετών. Εδώ και ένα χρόνο η σχέση μας πάει από το κακό στο χειρότερο εξαιτίας πολλών και διαφορετικών καταστάσεων. Το θέμα είναι πως τώρα πια εγώ έχω συνειδητά παγώσει απέναντί του, του έχω πει πως ακριβώς νιώθω και γιατί έφτασα εδώ, έχω παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια επικοινωνίας και βελτίωσης της σχέσης μου μαζί του και γενικότερα πολύ θα χαιρόμουν αν μπορούσα να φύγω... Αλλά εκείνος από τότε που του μίλησα, έπαθε σοκ, άλλαξε συμπεριφορά, μου δείχνει ότι θέλει να μείνουμε μαζί, ότι με αγαπάει. Ύστερα είναι και το παιδί… Και η ανεργία μου επίσης... Να φύγω; Και τι θα κάνω; Γιατί νιώθω τόσο αναποφάσιστη; Είναι κακό αυτό για το παιδί;

Καταλαβαίνω ότι περνάτε μια δυσάρεστη και δύσκολη περίοδο. Η σχέση σας δεν πήγαινε καθόλου καλά τον τελευταίο χρόνο και, από ένα σημείο και μετά, αισθανθήκατε ότι δεν είχατε καν το απαραίτητο κίνητρο για να προσπαθήσετε να τη βελτιώσετε. Έχοντας λοιπόν πιο δραστικές λύσεις κατά νου, ανακοινώσατε τους προβληματισμούς σας και στον σύντροφό σας – ο οποίος «ταρακουνήθηκε» αρκετά ώστε να αλλάξει τη συμπεριφορά του, στην προσπάθειά του να σας πείσει να μείνετε.

Σίγουρα, αυτή η κατάσταση είναι αρκετά άβολη. Ενώ είχατε φτάσει να οραματίζεστε τον χωρισμό σαν μια μεγάλη ανακούφιση, τώρα που σκέφτεστε τις πρακτικές προεκτάσεις και τις δυσάρεστες συνέπειες έχετε αρχίσει να αγχώνεστε. Πώς θα κάνετε τον σύζυγο να καταλάβει; Τι κόστος θα έχει στο παιδί; Πώς θα τα καταφέρετε, αν δεν βρείτε μια δουλειά; Tι, τελικά, να αποφασίσετε;

Όλες αυτές οι σκέψεις όμως είναι αρκετά πιεστικές ακόμη και από μόνες τους, πόσω μάλλον έτσι όπως συσσωρεύονται και μπερδεύονται αυτή την περίοδο στο μυαλό σας. Αρχικά λοιπόν, πρέπει να τις βάλετε σε μια τάξη, ιεραρχώντας τις προτεραιότητες και αναλαμβάνοντας δράση.

Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε αντιμετωπίζοντας το θέμα της δουλειάς και, σε προέκταση, της οικονομικής σας ανεξαρτησίας. Καταλαβαίνω ότι η ανεργία είναι ένα δύσκολο πρόβλημα, ειδικά με τις φετινές αντίξοες συνθήκες. Αλλά ας υποθέσουμε ότι προσπαθείτε και τα καταφέρνετε να βρείτε μια δουλειά. Ήδη η ζωή σας θα φάνταζε λιγότερο αδιέξοδη. Το «πολύ θα χαιρόμουν αν μπορούσα να φύγω» αμέσως θα γινόταν «αν το θελήσω, μπορώ να φύγω».

Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί θα σας απελευθερώσει σε κάποιο βαθμό από τις πρακτικές ανησυχίες και θα σας επιτρέψει να δείτε πιο καθαρά πόσο πολύ σας ικανοποιεί η σχέση σας - και να το διαχωρίσετε από το πόσο πολύ σας βολεύει. Άλλωστε, ποτέ δεν ξέρετε τι εξελίξεις θα κινητοποιήσει αυτή καθεαυτή η αποσυμφόρησή σας από την οικιακή ατμόσφαιρα και η συναναστροφή με τον έξω κόσμο. Μπορεί να αισθανθείτε καλύτερα με τη σχέση σας. Μπορεί βέβαια να αισθανθείτε και χειρότερα. Αλλά σε κάθε περίπτωση, θα είναι διαφορετικά.

Και κάτι ακόμη. Καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να αποκαταστήσετε σιγά σιγά την επικοινωνία με τον σύζυγο και να συζητήσετε για όλα όσα απασχολούν και τους δύο σας αυτό το διάστημα. Διότι φαντάζομαι ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να είναι εξίσου δυσάρεστη και για εκείνον, όσο και για σας. Αλλά θα την αντιμετωπίσετε πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά αν καταφέρετε να συνεννοηθείτε.