Α.Π., 25 ετών: Γεια σας, είμαι 25 ετών στα 26 και χρειάζομαι τη βοήθειά σας. Ενώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα με την εμφάνισή μου ή κάτι τέτοιο, εργάζομαι και είμαι κάτοχος πτυχίου και αυτό τον καιρό κάνω και μεταπτυχιακό - είμαι μόνη. Ποτέ δεν έχω κάνει σοβαρή σχέση, μόνο κάποιες εφήμερες οι οποίες τελικά το μόνο που κατάφεραν είναι να κάνουν τρομερό κακό στην ψυχολογία μου και την αυτοεκτίμησή μου. Έκανα σχέση και με έναν παντρεμένο από τη δουλειά μου. Φυσικά με χώρισε και με άσχημο τρόπο. Εξακολουθώ να τον βλέπω κάθε μέρα και παρότι έχουμε εδώ και πολύ καιρό κόψει επαφές εμένα με πονάει ακόμα όλο αυτό. Και γιατί τον είχα ερωτευτεί και γιατί συνέχεια σκέφτομαι ότι αυτός τα έχει όλα κι εγώ τίποτα, αλλά και γιατί αισθάνομαι κατάντια για τον εαυτό μου που τα έφτιαξε μαζί του... Ανεξάρτητα όμως και από αυτόν αισθάνομαι πολύ κομπλεξικά που δεν είμαι με κάποιον. Θέλω να ερωτευτώ, να κάνω μια σχέση και να δημιουργήσω οικογένεια. Δόξα τω Θεώ έχω κάποιες φίλες, αλλά είμαι πάρα πολύ προβληματισμένη γιατί δεν ξέρω τι κάνω λάθος και δε βρίσκεται κάποιος και για μένα. Βγαίνω αρκετά και είμαι θα έλεγα δραστήρια αλλά τίποτα. Μόνο κάποιες αδιάφορες γνωριμίες χωρίς προοπτική αραιά και που. Από τότε που χώρισα με τον παντρεμένο υποφέρω από ταχυπαλμίες και λοιπά ψυχοσωματικά γιατί κάθε στιγμή σκέφτομαι πόσο κακό έκανα στον εαυτό μου πάνω στην απελπισία μου. Δε γνωρίζω εύκολα άντρες και ξέρω ότι οι σχέσεις έχουν δυσκολέψει αλλά σας παρακαλώ, θέλω τη συμβουλή σας. Πώς μπορώ να βρω αυτόν που μου ταιριάζει; Δε θέλω να μείνω μόνη μου στη ζωή παρέα με τους εφιάλτες του παρελθόντος…
Sometimes people let the same problem make them miserable for years
when they could just say, "So what."
The Philosophy of Andy Warhol (From A to B & Back Again)
Καταλαβαίνω πόσο δυσάρεστη πρέπει να είναι η απουσία μιας σημαντικής ερωτικής και συντροφικής σχέσης από τη ζωή σας, όπως επίσης και πόσο θα σας έχουν στοιχίσει αυτές οι αποκαρδιωτικές εμπειρίες που αναφέρετε ότι ζήσατε στο παρελθόν. Όμως, το κείμενό σας αποπνέει μια τέτοια απόγνωση που, κατά τη δική μου γνώμη τουλάχιστον, παραείναι βαθιά για να αποδοθεί αποκλειστικά στη δυσκολία σας με τις σχέσεις.
Αναρωτιέμαι λοιπόν τι να είναι αυτό που εξηγεί την τόση πικρία σας από το παρελθόν και την τόση αγωνία σας για το μέλλον; Ποιες εμπειρίες έχετε κατά νου όταν κάνετε λόγο για «εφιάλτες του παρελθόντος»; Δεν μπορεί να είναι μόνο οι εφήμερες σχέσεις – που ούτως ή άλλως είναι πλέον περισσότερο ο κανόνας παρά η εξαίρεση για ανθρώπους τόσο νεαρής ηλικίας όσο εσείς. Ούτε η ατυχής σχέση σας με εκείνον τον παντρεμένο συνάδελφο, με τον οποίο χωρίσατε κάπως άσχημα.
Από την άλλη, όπου κι αν αποδίδεται τελικά αυτή η αίσθηση, σημασία έχει ότι είναι παρούσα και στερεί τη ζωή σας από πιο θετικές εμπειρίες και συναισθήματα. Άλλωστε, το σώμα είναι ένας ειλικρινής μάρτυρας των συμπλεγμάτων και των συναισθημάτων μας – και το δικό σας σώμα έχει αρχίσει να αντιδρά με ψυχοσωματικές, όπως αναφέρετε, ενοχλήσεις. Γεγονός που αποδεικνύει ότι, με κάποιον τρόπο, πράγματι ταλαιπωρείτε αρκετά τον εαυτό σας.
Μερικές φορές το άγχος για το τίποτα – αυτό που σχετίζεται με πιο υπαρξιακές ανησυχίες και φόβους, που εκ των πραγμάτων αντιμετωπίζονται δύσκολα – τείνει να παρουσιάζεται ως άγχος για κάτι, ώστε να γίνει διαχειρίσιμο. Στη δική σας περίπτωση, αυτό το «κάτι» θα μπορούσε να είναι ο φόβος σας ότι η ερωτική μοναξιά θα επιμείνει για πάντα και ότι δεν θα έχετε ποτέ την ευκαιρία να συνδεθείτε πραγματικά με κάποιον, να κάνετε οικογένεια και να αφήσετε κάτι πίσω σε αυτόν τον κόσμο. Αλλά, εάν το «κάτι» είναι μια συγκυριακή μόνο παραπομπή στο «τίποτα», τότε δεν θα ήταν έξυπνο εκ μέρους σας σε κάποιον βαθμό να το αμφισβητήσετε;
Νομίζω πως θα ήταν. Θα σας πρότεινα λοιπόν για μια περίοδο να αποκολληθείτε από αυτές τις ανησυχίες για την ερωτική σας ζωή, ξεγράφοντας όλες σας τις απογοητεύσεις από το παρελθόν και όλες σας τις προσδοκίες από το μέλλον. Ζήστε όσο πιο ευχάριστα μπορείτε στο παρόν και αδιαφορήστε προσωρινά που δεν υπάρχει σύντροφος να το μοιραστείτε. Συναναστραφείτε τους ανθρώπους χωρίς την προκατάληψη της «εύρεσης συντρόφου», αλλά για την απλή χαρά της κοινωνικότητας. Μπορεί να μην είστε δυστυχής επειδή δεν βρίσκετε σύντροφο, αλλά να μην βρίσκετε σύντροφο επειδή είστε δυστυχής.
Βρείτε: Κινηματογράφους, Εστιατόρια, Πίστες
RSS